ଓ ନାରଦ, ସୃଷ୍ଟି, କାଳର ବିଭାଗ ଓ ବିଶ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଯେତେକି ଅଛି, ସେସବୁର ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ନାଥ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବଗଣ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଅଟୁ, ଏବଂ ମହାବିରାଟ୍ ତାଙ୍କର ଅଂଶର ଅଂଶ। ଏହି କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟିତ ହୁଅନ୍ତି—ଦୁଇ ହାତ ଓ ଚାରି ହାତରେ। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସର ତିଆଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରକୃତିର ସ୍ୱଭାବ ଅଟୁ। ତୁମେ ଜାଣ, ସୃଷ୍ଟିର ଏକ ମୂଳ ଅଛି, ଯାହା ସତ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ। ସେ ନିର୍ଗୁଣ, ନିରାକାର, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଦୁଇ ହାତରେ, ବାଂଶୀ ଧରି, ଗୋପବେଶରେ ଏବଂ ଯୁବକ ଭାବରେ ପ୍ରକଟିତ ହୁଅନ୍ତି। ଲୋଟସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଜ୍ଞାନ, ସେ ବିଶ୍ୱକୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ପ୍ରକଟିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ଉପରେ କେହି ନାହିଁ। ମହାମାୟା ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବୀ; ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା ଓ ବେଦର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ। ସେ ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଏବଂ ପୁରାତନ କାଳରୁ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ହେଲେ; ସେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ପାଇଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାମ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରେମର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଶ୍ରୀ, ଗୌରବ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ସେ ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ, ନିଶ୍ୱାସହୀନ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରର ଅଂଶ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତେଣୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଏସେନ୍ସ ଦେଇ ଦୟା କରିଥିଲେ—ଶ୍ରୀ, ଗୌରବ, ପ୍ରେମ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସହିତ। ଏପରି ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବୀ ଓ ମୁଁ ପୂଜା କରିଥିଲି। ଏପରି କହି, ବିଶ୍ୱର ନାଥ ସେ ଚେତନାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଯେଉଁ ଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ପୂଜିତ ହେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ହିମାଳୟରେ ଦିବ୍ୟ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୁଷ୍କରାରେ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ତପସ୍ୟା କଲେ, ସବିତ୍ରୀ ମାଲୟ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ ହେଲେ। ପୁରାତନ କାଳରେ ଶଙ୍କର ଏକ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ତପସ୍ୟା କଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଏକ ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ତପସ୍ୟା କରି ରକ୍ଷକ ହେଲେ। ଶେଷ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଓ ନାରଦ, ବାୟୁ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ତପସ୍ୟା କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏଭଳି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ପୂଜିତ ହେଲେ। ଏପରି, ତୁମକୁ ପୁରାଣ ଓ ଆଗମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖଥା କହିଦେଲି। ଏହା ପରେ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ପ୍ରକୃତିଗତ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ତୁମେ ବିବର୍ଣ୍ଣ କରିଛ, ଏହି ସମୟରେ ପୃଥିବୀ ଦେଖାଯାଇନଥିଲା। ପୃଥିବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା—ସେ କେଉଁଠି ଥିଲେ? କିପରି ସେ ଶ୍ରୀ, ଗୌରବ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର ଓ ବିଜୟିନୀ ହେଲେ? ତେବେ ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ପ୍ରଳୟରେ ପ୍ରକଟିତ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ଘଟଣା ଘଟେ।