ଏହିପରି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସମୟ ଆସିବ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠାରେ ବାରଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକସାଥିରେ ଉଦୟ ହେବେ। କଳିଯୁଗ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ମହାବଳଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ କୃତୟୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ବୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ, ଏବଂ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେବେ। ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହିବେ। ବ୍ୟବସାୟରେ ନିରତ ଭୈଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଧର୍ମପରାୟଣ ହେବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଭୈଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବଂଶ ନିରନ୍ତର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ପାଳନ କରିବେ। ସେମାନେ ବେଦ, ସ୍ମୃତି, ପୁରାଣ ଆଦିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ଋତୁଅନୁସାରେ ଆଚରଣ କରିବେ। ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଧର୍ମ ତିନିଟି ପାଦରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଦ୍ୱାପରରେ ଦୁଇଟି ପାଦରେ ଥାଏ ବୋଲି ସ୍ମୃତି ଅଛି। ଏଠାରେ ସପ୍ତ ଦିନ ଓ ଷୋଳ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଥାଏ, ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ଓ ଦୁଇଟି ଅୟନ ଅଛି, ଏବଂ ଏକ ଦିନ ଚାରି ପ୍ରହରରେ ବିଭକ୍ତ। ବର୍ଷ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର, ସମୟ ଗଣନା କେମିତି ହୁଏ ତାହା ସୁଣ। ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ରାତି ମିଶି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସମୟ ଗଣନା ଜାଣନ୍ତି ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଯୁଗ ଗଣନା କରନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ହେଉଛି ଏକାତ୍ତିରିଶି ଯୁଗ। ଏଠାରେ ଅଠାଇଶତମ ଇନ୍ଦ୍ର ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନ ଓ ରାତି ଆସେ। ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରାକୃତ ପ୍ରଳୟ ଆସେ, ଯେଉଁବେଳେ ପୃଥିବୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତରେ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରାକୃତ ପ୍ରଳୟ ଘଟିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତନ ହୁଏ। ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ତାହାର ଭିତରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି ସବୁ ନଶ୍ୱ ହୋଇଯାଏ। କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଳୟ ଥାଏ, ଯେଉଁବେଳେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଏ। ଏଭଳି କେତେ ପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି ଓ କେତେ ପ୍ରକାର ପ୍ରଳୟ ଅଛି? ହେ ନାରଦ, ସୃଷ୍ଟି, କାଳବିଭାଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ, ଏବଂ ମହାବିରାଟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅଂଶର ଅଂଶ। ସେଇ କୃଷ୍ଣ ଦୁଇ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି—ଦୁଇ ହାତ ଓ ଚାରି ହାତରେ। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସର ତଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁକିଛି ପ୍ରକୃତିର ସ୍ୱରୂପ। ସୃଷ୍ଟିର ଏକ ମୂଳ ଅଛି, ସେହିଏ ସତ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଓ ନିତ୍ୟ। ସେଉଁଠି ଗୁଣ ନାହିଁ, ରୂପ ନାହିଁ, ତଥାପି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଦୁଇ ହାତରେ, ବାଂଶୀ ଧରି, ଗୋପବେଶଧାରୀ ଓ ଯୁବକ ରୂପେ ପ୍ରକଟ। ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଜ୍ଞାନସ୍ୱରୂପ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକଟ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବଡ଼ କେହି ନାହାନ୍ତି। ମହାମାୟା ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ସମ୍ପନ୍ନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ। ସାବିତ୍ରୀ ବେଦମାନଙ୍କ ଜନନୀ ଓ ବେଦମାନଙ୍କ ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ। ସେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଓ ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ତାଙ୍କର ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦିଆଯାଏ। ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସ୍ୱାମିନୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂଜ୍ୟ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ। ସେ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଶ୍ରୀ ଓ ମାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା। ପୂର୍ବେ ସେ ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ, ନିଶ୍ୱାସହୀନ ଦେଖିଲେ, ତଥାପି ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଅପୂର୍ବ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।