ଏକ ପୁନ୍ୟଶୀଳା ନାରୀ, ଯାହାର କେଶ ଗୁଚ୍ଛ ମଧୁର ଗନ୍ଧର, ଭରିପୁରା ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ସେ ହଁସ ଓ ଦୋଉଡି ପକ୍ଷୀର ଚାଲାକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚଲିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ହୀରାର ମାଳା, ହାତରେ ମଣି ଓ ରତ୍ନର କଙ୍ଗନ ଓ ବାହୁବନ୍ଦ ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ସଜିଥିବା ଏହି ନାରୀର ପାଦର ଗୁଞ୍ଜି ମନୋହର ଧ୍ୱନି ଚାରିପାଖରେ ହେଉଥିଲା। ସେ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନମୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର ରୋମକୁହୁଡିରୁ ଅନେକ ଗୋପୀ ମହିଳାମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା କୋଟିକୋଟି ଥିଲା, ସେମାନେ ସଦା ଯୁବା ଓ ଦୃଢ଼ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶରୀରର ରୋମକୁହୁଡିରୁ ଅନେକ ଗୋପମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା ତିରିଶି ଲକ୍ଷ ଥିଲା, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଆକର୍ଷକ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ରୋମକୁହୁଡିରୁ ଏହି ଗୋପମାନେ ଏକାସାଥିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରୋମକୁହୁଡିରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ, ସୁରଭି ଗାଈ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଛେନା, ସମସ୍ତେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଳଦ ଥିଲା, ଯାହାର ଶକ୍ତି ଏକ ଲକ୍ଷ ସିଂହର ସମାନ ଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପାଦର ନଖରୁ ଏକ ମନୋହର ହଁସର ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ରାଜହଁସ ଥିଲା, ଯାହା ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାମ କାଣର ଖୋଲରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲା ଅନେକ ଘୋଡ଼ା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସ୍ଫେଟ ଘୋଡ଼ା ଧର୍ମ କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଯାନ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଡାହାଣି କାଣର ଖୋଲରୁ ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ଅନେକ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକକୁ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରକୃତିକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନରେ ଦେଲେ। ଯୋଗୀଶ୍ବର କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରଥର ଉଚ୍ଚତା ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଓ ଲମ୍ବ ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ଥିଲା। ସେମାନେ ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଅନେକ ଶୋଭାମୟ ଶୟନ ବିଛିତ ଥିଲେ। ଏହି ରଥମାନେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଡିଜାଇନରେ ଶୋଭିତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନର ପାତ୍ରରେ ଚମକୁଥିଲେ। ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧିତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ସୁନ୍ଦର ମୁକୁତା ଜାଳରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ରତ୍ନର ସାରରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ରଥମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏକକୁ କୃଷ୍ଣ ନାରାୟଣକୁ ଦେଲେ। ତାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରୁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଜୀବ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ଯାହା ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିବାରୁ ଗୁହ୍ୟକ ନାମରେ ପରିଚିତ। କୁବେରଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୂତ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ତଥା ଦୂର୍ଗ, ବ୍ରହ୍ମ-ରାକ୍ଷସମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ବନମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ମୁକୁତ, କୁଣ୍ଡଳ, ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ବୁଜ୍ ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣକୁ ଦେଲେ। ଦୁଇବୁଜ୍, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୂତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଜପମାଳା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦଶ ଦାସୀମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା ସମ୍ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର କଞ୍ଚ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ଶବ୍ଦ କମ୍ପିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଡାହାଣି ଚକ୍ଷୁରୁ ଭୟଙ୍କର ଜୀବମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ସେମାନେ ନଗ୍ନ, ବଡ଼ ଆକାରର, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ସମାନ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ରୁରୁ, ସଂହାର, କାଳ ନାମରେ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ରୋଷରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାମ ଚକ୍ଷୁରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜୀବ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ସେ ନଗ୍ନ, ବଡ଼ ଆକାରର, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।