ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ବିଚାର କଲେ, ଭାରତୀ ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ଏକ ଅଂଶ ନେଇ ଭାରତ ଭୂମିକୁ ନଦୀର ରୂପରେ ଯିବେ। ଏହିପରି, ଭାଗୀରଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣିଥିବା ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ଭାରତକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବେ। ସେଠାରେ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ ମହାଦେବଙ୍କର ଦୁର୍ଲଭ ମୁକୁଟ ଲାଭ କରିବେ ଗଙ୍ଗା। ଏହି ସମୟରେ, କମଳସମ୍ଭବ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି, “ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ସହିତ ଭାରତକୁ ଯାଅ।” ଏହିପରି, କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ମୁକ୍ତି ଦିଆଯିବ। କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୁଃଖ ଏବଂ ବିପଦ ଯାହା ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ, ସେହି ସମସ୍ତ ଶରୀରଧାରୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଆସିପଡିବ। ଯେଉଁମାନେ ମୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସ୍ନାନ ଏବଂ ନିମଜ୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମୋତେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଭାରତ ଭୂମିରେ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅପରାଧୀ, ନାରୀହନ୍ତା, ଗୋହନ୍ତା, ଅକୃତଘ୍ନ, ବ୍ରାହ୍ମଣହନ୍ତା, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଗମନ କରିଥିବା, ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରିଥିବା, ସାନ୍ଧ୍ୟା ବନ୍ଦନା କରିନଥିବା, ନାସ୍ତିକ, ତଳୱାର ଚଳାଇ ଜୀବିକା କମାଇଥିବା, କଲମ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା କମାଇଥିବା, ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲିପ୍ତ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଶୂଦ୍ର, ବିଶ୍ୱାସଘାତକ, ମିତ୍ରତା ନାଶ କରିଥିବା, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥିବା, ଋଣରେ ଡୁବିଥିବା, ସୁଦଖୋର, ପରସ୍ତ୍ରୀ ଗମନ କରୁଥିବା, ଚଞ୍ଚଳ ସ୍ତ୍ରୀର ପତି, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ରନ୍ଧନ କରୁଥିବା, ଦେବଳ ପୂଜାରୀ, ଗ୍ରାମ ପୂଜାରୀ, ଅଶ୍ୱତ୍ଠ ଗଛ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, ମାତା, ପିତା, ଭାଇ, ପତ୍ନୀ, ପୁଅ, ଝିଅ, ଶ୍ୱଶୁର, ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିନଥିବା, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟତ ଦାନ ଚୋରାଇଥିବା, ଏହି ସମସ୍ତ ମହାପାପୀ ଓ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୃତଦେହ ଦାହ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ—ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ମାତ୍ରେ ନିମ୍ନତମ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏହି କଥା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ କହିଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ହରିପ୍ରତି ଭକ୍ତିହୀନ ଓ ଅହଂକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେଠି ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଭାରତରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି। କାରଣ, ତୀର୍ଥସ୍ଥାନଗୁଡିକ ମୋର ନୁହେଁ, ମାଟି କିମ୍ବା ପାଥରର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ନୁହେଁ। ଏହି ସମୟରେ, ଶୌତି କହିଲେ, “ଉତ୍ତମ ଋଷି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।” ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: “ଏହା ଧର୍ମର ସ୍ୱଭାବ, ପାପ ନାଶ କରେ, ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁହିଁର ଉପଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ସାରତ୍ୱ, ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତମ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ କାହାର ଶ୍ରବଣରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ଲୋକର ପୂର୍ବ ଶତ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମମାତ୍ରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ, ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ଜୀବ ମଧ୍ୟ ହେଉ, ଯେଉଁମାନେ ମୋରେ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ମୋର ଉପାସନାରେ ଲିନ, ମୋର ଗୁଣରେ ଅନୁଗତ, ସେମାନେ ମୋର ଗୁଣ ଶୁଣିଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଇଯିବେ। ସେମାନେ ସୁଖ, ମୋକ୍ଷ, କିମ୍ବା ଚାରି ପ୍ରକାରର ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ସେଠାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାଶ ହୋଇଯାଏ, ତଥାପି ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଭାରତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ, ଏଠି ଚର୍ଯ୍ୟା କରନ୍ତି। ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ପଦ୍ମପୁରାଣରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି।” ଏହିପରି, ନାରାୟଣ କହିଲେ: “ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ, କଳିଯୁଗରେ ସେ ନିଜେ ହରିଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ ରହିଗଲେ।