ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା। ଏହି ଯୁଗରେ, ଏକ ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ଧାର୍ମିକ ଓ ପତିପରାୟଣ ହେବେ। ଏଠାରେ ତିନି ଝିଅ, ତିନି ଦେଉର, ତିନି ଦାସ, ଓ ଅନେକ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ୱଜନ ଥିବେ। ଯେଉଁ ଘରେ ନାରୀମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ପତି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ଅଧୀନ ରହନ୍ତି, ସେଠାରେ ଯଦି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଅଶୁଭ୍ର ଭାଷା କହେ, ଅଶୁଚିତ ଆଚରଣ କରେ, ଓ ଜଗଡ଼ାକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଓ ସ୍ଥଳମାନେ ପୁରୁଣା ଦୁଃଖର ଅନୁଭୂତି କରନ୍ତି, କେବଳ ଅପଶୁକ୍ର ମିଳେ। ଏପରି ଘରରେ ରହିବାଠାରୁ ଅଗ୍ନିରେ ବା ବିପଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ଉତ୍ତମ, କାରଣ ସେଠି ସୁଖ ମିଳେ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୁରୁଷମାନେ ନିମନ୍ତେ ରୋଗ ବା ବିଷର ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଭଲ। ଯେ ପୁରୁଷ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ, ସେଉଁଥିର ଜୀବନ ନିଷ୍ଫଳ। ସେଉଁଥି ସନ୍ସାରରେ ସବୁଠି ଉପହାସ ହୁଏ, ପରଲୋକରେ ନରକକୁ ଯାଏ। ଅନେକ ସହଭାର୍ଯ୍ୟା ଏକଠା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରେ, ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ଶିବଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ, ଓ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଯାଅ। ଯେ ପୁରୁଷଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହଜରେ ବଶୀଭୂତ, ନୀତିମତୀ, ଓ ପତିପରାୟଣ, ସେ ପୁରୁଷ ମୁକ୍ତ, ପବିତ୍ର ଓ ସୁଖୀ। ଏପରି କଥା କହି, ଲୋକନାୟକ ନାରଦ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ, “ଯଦି ଧର୍ମିକ ପତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ଏପରି ନାରୀମାନେ କେଉଁଠି ବସିବେ?” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଭାରତରେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବି।” ତାପରେ ଗଙ୍ଗା କହିଲେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବି; ନିର୍ଦୋଷ ଥିବା ଏକାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅ।” ଏହି ସଂସାରରେ ଯେଉଁଠି ନିର୍ଦୋଷ, ପ୍ରେମମୟୀ ନାରୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଓ ମାପ୍ୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଯଦି ଭାରତୀଙ୍କ ଶାପରେ, ମୁଁ ମୋ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଭାରତକୁ ଯିବି, ତେବେ ପାପୀମାନେ ସ୍ନାନ ଓ ନିମଜ୍ଜନ କରି ମୋପାଖରେ ତାଙ୍କର ପାପ ଦେଇଦେବେ। ମୁଁ ମୋ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମଧ୍ୱଜଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ରୀ ତୁଳସୀ ହେବି, ଏକ ଗଛର ଆକାର ଧାରଣ କରି ତାହାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ହେବି।” ଯଦି ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଶାପରେ ଗଙ୍ଗା ଭାରତକୁ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ ସରସ୍ୱତୀ ଭାରତକୁ ଯାଏ, ତେବେ ସରସ୍ୱତୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉ, ଗଙ୍ଗା ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଉ। ଏପରି କହି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଚରଣ ଧରି ନମସ୍କାର କଲେ। ପଦ୍ମନାଭ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ନିଜ ଛାତିରେ ଆଣି, ପ୍ରେମରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ସମତା ଆଣିବି, ଏବେ ଘଟଣାକ୍ରମ ଶୁଣ। ଭାରତୀ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଏକ ନଦୀର ରୂପେ ଭାରତକୁ ଯିବେ। ଭାଗୀରଥ ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଇଥିବା ଗଙ୍ଗା ଭାରତକୁ ଯିବେ, ସେଠି ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ମୁକୁଟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ହେ ପଦ୍ମଜ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଶକ୍ତିର ଅଂଶ ନେଇ ଭାରତକୁ ଯିବେ। ଯେତେବେଳେ କଳିଯୁଗର ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବ, ମୋକ୍ଷ ମିଳିବ। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ଉପରେ ସେଇ ଦୁଃଖ ଆସିବ, ଯାହା ଶୁଭର କାରଣ। ଯେମାନେ ମୋ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରି, ସ୍ନାନ ଓ ନିମଜ୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଯେଉଁଠି ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଭାରତରେ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ମୋ ଭକ୍ତମାନେ ବସନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରନ୍ତି, ସେଠି ତୀର୍ଥ ହୋଇଯାଏ।