ଏକଦିନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ କୁମାରୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସେ ଗୋଲୋକର ରସମୟ ପରିବେଶରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି, ହରିଙ୍କ ଆଗରେ ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପା। ଏହି ଦେବୀ ଷୋଳଉ ବର୍ଷର ତରୁଣୀ, ସଦା ତାଜା ଯୌବନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର, ସୁକୁମାର ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ରୂପରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କ ଠୋଠ ବନ୍ଧୁଜୀବ ଫୁଲକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଲାଲ ଏବଂ ଭୂମିରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଶରଦ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ। ତାଙ୍କ ନାକ ରୂପରେ ରାଜା ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଚଞ୍ଚୁକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ମୁଗ୍ଧ କରେ। ତିନି ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଶୋଭା ଅଳଙ୍କାର, ଚମତ୍କାର ଝୁମକା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗୋଲାପୀ ଗାଲ ଉପରେ ସିନ୍ଧୂର ତିଲକ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଦେଖାଯାଏ। ତାଙ୍କ ଘନ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧମୟ କେଶ ତାଙ୍କର ଶୋଭାକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ। ସେ ହଂସ ଓ ଖଞ୍ଜନ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଚଳନକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚାଲନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ହୀରାର ମାଳା, ହାତରେ ମଣିମାଳିକା ଓ ବାହୁବଳୟ ଅଲଙ୍କାର ଅଛି। ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ସେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କ ପାଏଁ ନୁପୁର ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରେ। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ ଦେବୀ ଏକ ମଣିମଞ୍ଚ ଉପରେ ବସିଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କର ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋମକୁପରୁ ଏକ ସମୟରେ ଅନେକ ଗୋପୀ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା କୋଟି-କୋଟି ଥିଲା, ସେମାନେ ସଦା ଯୁବତୀ ଏବଂ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିଶୀଳ। ଏହିପରି, ହେ ମୁନି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ତୁରନ୍ତ ଅନେକ ଗୋପା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯାହାର ସଂଖ୍ୟା ତିରିଶି ଲକ୍ଷ ଥିଲା, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ଆକର୍ଷକ। ଏହି ଗୋପାମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୋମକୁପରୁ ଉଦ୍ଭବ କଲେ। ଏହାସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ସୁରଭି ଗାଈ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବଛ୍ଛା, ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବୃଷଭ ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ମିଳିଅନ୍ ସିଂହର ଶକ୍ତି ଥିଲା। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦ ନଖରୁ ଏକ ମଧୁର ହଂସମାଳା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ରାଜା ହଂସ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମର ଧାରକ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ କାନର ଚିହ୍ନରୁ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଧର୍ମର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଯାନ ନିମିତ୍ତେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଡାହାଣ କାନରୁ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଉଦ୍ଭବ କଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀକୁ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ସହିତ କୃଷ୍ଣ ଦାନ କଲେ। ଯୋଗୀଶ୍ୱର କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ ଓ ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା। ସେମାନେ ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଅନେକ ଶୟନାସନ ସଜାଯାଇଥିଲା। ଏହି ରଥମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଚମତ୍କାର ଆକୃତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିର ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ନାନାପ୍ରକାର ମୁକ୍ତାଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ମଣିର ସାରଏ ନିର୍ମିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କୌଶଳରେ ତିଆରି। ଏହି ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟିକୁ କୃଷ୍ଣ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ତାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚମତ୍କାର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯେଉଁଥିକି ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେତୁ ଗୁହ୍ୟକ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହିପରି, କୁବେରଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ମଧ୍ୟ ଏକ କୁମାରୀ ଉଦ୍ଭବ କଲେ। ଏହାସହିତ ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଦୂତ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚିହ୍ନ ସଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମଧାରୀ, ବନମାଳା ଶୋଭିତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।