ଗଙ୍ଗା ଓ ପଦ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସ୍ନେହ ଅଛି, ସେହି ସ୍ନେହକୁ ସମସ୍ତେ ବହୁତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଭାବନ୍ତି। ଏଉଁ ଦୁଃଖଦ ଅବସ୍ଥାରେ ଏଠାରେ ରହିବାର କି ଉପାୟ, ଏହି ଦୁଃଭାଗ୍ୟରେ ଜୀବନ କିପରି? ଏହାକୁ ଦେଖି ବିବେକୀ ଲୋକମାନେ, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ସୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର ମାନ୍ୟ ଭାବନ୍ତି। ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ଏବଂ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେହେରା ଦେଖି, ନାରାୟଣ ତାଁଠୁ ଅପସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ, ଗଙ୍ଗା କ୍ରୋଧରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ—“ହେ ଲଜ୍ଜାହୀନ, କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ତୁମର ପତିପ୍ରତି ଏତେ ଅଭିମାନ କାହିଁକି ଦେଖାଉଛ?” ଗଙ୍ଗା ଅଧିକ କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ, “ଆଜି ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୁଁ ତୁମର ଅପମାନ କରିଦେବି।” ଏପରେ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ହାତ ଉଠାଇ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଚୁଲ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ବାଣୀ, ଅତି କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପଦ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—“ତୁମେ ଅପରାଧ କରିଛ, ତୁମେ ଆଉ କିଛି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଏହି ଶାପ ଶୁଣି, ଦେବୀ କିଛି ଶାପ ଦେଲେ ନାହିଁ, କିଛି କ୍ରୋଧ କରିଲେ ନାହିଁ। ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଅତି କ୍ରୋଧରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମୁହଁ କ୍ରୋଧରେ କପି କରୁଥିଲା। ଗଙ୍ଗା କହିଲେ—“ଏହି ଦେବୀ, ବାଣୀ, ଅତି କଠୋର ଭାଷାର ଓ ଜଗଡା ପ୍ରିୟ। ତାଙ୍କର ଯେତେ ଶକ୍ତି, ଯେତେ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଥିବ, ନାଥ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ମୋ ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁଳନା କରୁନ୍ତୁ।” ଗଙ୍ଗା କହିଲେ, “ସେ ମୃତ୍ୟୁଲୋକକୁ ଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ବସନ୍ତି।” ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସରସ୍ୱତୀ ତାକୁ ଶାପ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପୁଣି ଭଗବାନ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ନିଜ ଛାତିରେ ବସାଇଲେ। ଶାପ ଓ ଜଗଡାର ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ କହିଲେ—“ପୃଥିବୀରେ, ତୁମେ ଗର୍ଭ ନ ହୋଇ କନ୍ୟାରୂପେ ଜନ୍ମ ନେବା। ତାଁଠିଁ, ଅଭାଗ୍ୟର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗଛ ରୂପ ମଧ୍ୟ ପାଇବା। ପରେ ତୁମେ ମୋ ପତ୍ନୀ ହେବା, ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନଦୀ ହେଇ ଶୀଘ୍ର ଯାଉ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଗଙ୍ଗା ହେବା, ପରେ ତୁମେ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିବା। ଭାଗୀରଥଙ୍କର ଅତି କଷ୍ଟସାଧନାରେ ତୁମେ ଭୂମିକୁ ଆଣି ଦିଅ। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ତୁମେ ସାଗରଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେବା, ଯିଏ ମୋ ମଦ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ, ହେ ଭାରତୀ, ତୁମେ ଭାରତ ଦେଶକୁ ଯାଉ ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା। ଏବଂ ତୁମେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେବା। ଶାନ୍ତ, କ୍ରୋଧ ଶୂନ୍ୟ, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ଏବଂ ମୋ ରୂପରେ ଅଛିବା। ଅଂଶ ଓ ଅଂଶର ଅଂଶରେ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପତିପ୍ରତି ଭକ୍ତ ହେବେ। ତିନି ଜଣ ପତ୍ନୀ, ତିନି ଜଣ ଦୀର, ତିନି ଜଣ ସେବକ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ହେବେ। ଯେଉଁ ଘରେ ଜନାନୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ପତି ଜନାନୀର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷର ପତ୍ନୀ ଅପବାଦୀ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ରର ଓ ଜଗଡା ପ୍ରିୟ, ସେଉଁଠାରେ ଲୋକ ଓ ସ୍ଥାନ ଆଦି ଅତି ପୁରାତନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏଉଁଠାରେ କେବଳ ଅଭାଗ୍ୟ ମିଳେ। ଅଗ୍ନିରେ ରହିବା, କିମ୍ବା ହିଂସ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ଭଲ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆନନ୍ଦ ମିଳିଥାଏ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ରୋଗ କିମ୍ବା ବିଷର ଅଗ୍ନି ଅଧିକ ଭଲ। ନିଶ୍ଚୟ, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜନାନୀ ଦ୍ୱାରା ଜିତିଯାଇଛି, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ନିଷ୍ଫଳ। ସେଉଁଠାରେ ସେ ପ୍ରତିଘଟେ ଉପହାସ ହେବା, ପରଲୋକରେ ନରକକୁ ଯିବା। ଅନେକ ସହପତ୍ନୀମାନେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରହିବା କ୍ଷେମ ନୁହେଁ।