ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦେବୀକୁ ନିଜ ଇଷ୍ଟଦେବୀ ଭାବରେ ମାନନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ରହିଥାଏ। ସମସ୍ତ ପୂଜାର ମୂଳ ହେଉଛି ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ବେଦମୟ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହାର ଚତୁର୍ଥ ବିଭକ୍ତିରେ ‘ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ’ ଓ ‘ଅଗ୍ନିପତ୍ନୀ’ ଥାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି—"ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା"। ପୁରାତନ କାଳରେ, କୃପାସାଗର ନାରାୟଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ। ପୁଷ୍କରରେ ସୂର୍ୟ ପୂଜା ସମୟରେ ଭୃଗୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ବଦରିକା ଆଶ୍ରମରେ ବ୍ରହ୍ମା ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ; ବିଭାଣ୍ଡକ ଏହାକୁ ମେରୁ ପର୍ବତରେ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଶିବ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ କଣାଦ ଓ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଶେଷ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ପାଣିନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବହ୍ରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଚାରି ଲକ୍ଷଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀଙ୍କ ଖଡ୍ଗ (କବଚ) ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଭୃଗୁ କହିଲେ: "ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତ ପୂଜାରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସେଇ କବଚ ବିଷୟରେ କହ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱକୁ ବିଜିତ କରେ।" ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଏହି କବଚ ବେଦର ସାର, ଶ୍ରବଣକୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଓ ବେଦମୟ। ଏହା ଗୋଲୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ବୃନ୍ଦାବନ ଅରଣ୍ୟରେ କୁହାଯାଇଥିଲା। ଏହି କବଚ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ, କାମଧେନୁ ଗଛ ପରି ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରେ। ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ପାଠ କରିଲେ, ବୃହସ୍ପତି ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ହୋଇଥିଲେ। ଏହି କବଚକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ଧାରଣ କରି, ବାଲ୍ମୀକି ସମସ୍ତ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବି ହୋଇଥିଲେ। କଣାଦ, ଗୌତମ, କଣ୍ୱ, ପାଣିନୀ, ଶାକଟାୟନ—ଏମାନେ ଏହି କବଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ପୁରାଣକୁ ବିଭାଜିତ କରିଥିଲେ। ଶାତାତପ, ସଂବର୍ତ୍ତ, ବଶିଷ୍ଠ, ପରାଶର, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ବହ୍ରଦ୍ୱାଜ, ଅସ୍ତୀକ, ଦେବଳ—ଏହି ମହାମୁନିମାନେ ଏହି କବଚକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହି କବଚର ଦୃଷ୍ଟା ପ୍ରଜାପତି। ଏହା ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିବା ଓ ସମସ୍ତ କାମନା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉପଯୋଗୀ।" ଏବେ ବ୍ରହ୍ମା କବଚର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ କହିଲେ: "ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ ସ୍ୱାହା—ମୋ ମସ୍ତକକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ସରସ୍ୱତୀ ମୋ କାନକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ଭାଗ୍ବଦିନୀ ମୋ ନାକକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ଶ୍ରୀଂ, ହ୍ରୀଂ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ମୋ ଦାନ୍ତମାଳିକାକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ଶ୍ରୀଂ, ହ୍ରୀଂ, ମୋ ଗଳା ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ, ଶ୍ରୀଂ ସଦା ମୋ ଦୁଇ କାନ୍ଧକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ବିଦ୍ୟାସ୍ୱରୂପିଣୀ ମୋ ନାଭିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ସର୍ବବର୍ଣ୍ଣାତ୍ମିକା ସଦା ମୋ ଦୁଇ ପାଦକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ସର୍ବକଣ୍ଠବାସିନୀ ପୂର୍ବଦିଗରେ ସଦା ମୋତେ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ଐଂ, ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, ସରସ୍ୱତୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମାତା, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, ଏହି ତିନି ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଶ୍ଚିମ-ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ସଦାମ୍ବିକା ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଓଁ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବାସିନୀ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା। ଐଂ, ହ୍ରୀଂ, ପୁସ୍ତକବାସିନୀ ତଳ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ୱାହା।" ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା କହିଦେଲି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହା ଧର୍ମଙ୍କ ମୁଖରୁ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା। ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିଲାପରେ, ଏହି କବଚକୁ ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଏହା ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।