ଦୁର୍ଗା ଓ ରାଧାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଓ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟର ଜୟଗାନ ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ବୟଂ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରଥମେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳରୁ ଅବିର୍ଭାବ ଘଟିଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ବରୂପକୁ ଚିହ୍ନି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଜଗତ୍ଜନନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ, “ଏଇ ଯୁବତୀ, ଶୋଭାମୟୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଓ ମୋତେ ସମାନ—ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେଇ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ। ଯଦି ତୁମେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟଜନ କର। ଯିଏ ଅନ୍ୟଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଉଁଠି ସେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ। ମୁଁ ଯଦିଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ ଓ ଗୁରୁ, ତଥାପି ମୁଁ ରାଧାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ ନାହିଁ। ସେ ଜୀବନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଏବଂ କିଏ ଜୀବନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବ?” ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁନି କହିଲେ, “ହେ ମାଙ୍ଗଳ୍ୟମୟୀ, ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଅ; ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେବ। ଲୋଭ, ମୋହ, କାମ, କ୍ରୋଧ ଓ ହିଂସାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ; ତୁମ ଦିନ ଶୁଭ ଭାବେ କଟିବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକରେ, ତୁମେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜିତ ହେବ। ମାନବ, ମନୁ, ଦେବତା, ମହାର୍ଷି ଓ ମୁକ୍ତି ଅଭିଲାଷୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପାଇଁ ତୁମ ପୂଜା କରିବେ। କାଣ୍ବ ଶାଖାର ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ, ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ସୁନାର ମଣିକୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପି ପୂଜା କରିବେ। ପୂଜା ସମୟରେ ଓ ପୂଜା ସମାପ୍ତିରେ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ପଠନ କରିବେ।” ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରେ ସେହି ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମନୁ, ରାଜା ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରିଥିଲେ। ତା ପରେ ନାରଦ କହିଲେ, “ଓ ବେଦବିଦ୍, ପୂଜାରେ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଆଯାଏ—ଖାଦ୍ୟ, ଫୁଲ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଏହାଦି—ତାହା ମୋତେ କୁହ, କାରଣ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଆତୁର।” ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ସରସ୍ୱତୀ, ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଏହା: ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ କିମ୍ବା ପାଠାରମ୍ଭ ଦିନରେ, ସ୍ନାନ ଓ ନିତ୍ୟ କର୍ମ ସମାପ୍ତି ପରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଘଟ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଗଣେଶ, ସୂର୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଶିବାଙ୍କୁ ଯେପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ସେପରି ବାହ୍ୟ ଘଟରେ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ବେଦରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ବାରା ପୂଜା ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଦେବା ଉଚିତ। ତରଳ ମକ୍ଖନ, ଦହି, ଦୁଧ, ଲାଇ ଓ ତିଳ ମିଠା, ସ୍ୱସ୍ତିକ, ଚିନି, ଅଖଣ୍ଡ ଧଳା ଚାଉଳ, ଘିଁ, ଲୁଣ ଦିଆ ପକାନ୍ତ, ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ, ପିଠା, ପକ୍କା ଆମ୍ବ ଫଳ, ନଡିଆ ଓ ତାହାର ପାନୀ, କେସର, ଅଦା ମୂଳ, ଦେଶକାଳ ଅନୁଯାୟୀ ଧଳା ଓ ଶୁଭ୍ର ଫଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଧଳା ଫୁଲ, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଓ ଧଳା ମାଳା, ମୁକ୍ତା ଓ ମଣିର ଅଳଙ୍କାର, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ସବୁ, ବେଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଧ୍ୟାନ, ସେହିପରି ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଧଳାବରଣୀ, ହସ୍ୟମୁଖୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦେବତାମଣ୍ଡଳ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମୂଳ ଧ୍ୟାନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପଣ୍ଡିତମାନେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବେ।