ତାଲେ, ସେଠାରେ ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଚିରନ୍ତନ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଜ୍ୟୋତି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ହସୁଥିବା, ବାଁଶୀଧାରୀ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ହେଲା। ସେ ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଏକ ବର ଦେଲେ—“ଓ ବାଳକ, ସୃଷ୍ଟିର ଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହେଉ। ତୁମେ ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ଶୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ରୁହ।” ଏହିପରି କହି, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ କାନରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଛଅ ଅକ୍ଷରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓଁ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ବିଭକ୍ତି ରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ‘କୃଷ୍ଣ’ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଅଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଗ ନିବେଦନର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏକ ଭକ୍ତବୈଷ୍ଣବ ଭୋଗ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ। ନିର୍ଗୁଣ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ, ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଭୋଗ ନିବେଦନ କରାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ସେହି ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ପ୍ରଭୁ ପୁନି କଥା କହିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ବିରାଟ୍ ମହାପୁରୁଷ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ମୋର ଆୟୁ ଯେତେ ଦିନ ରହିବ, କ୍ଷଣ କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ, ଯେଉଁଠି ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଅଛି, ସେଉଁଠି ଲୋକ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତ। ପାଠ, ତପ, ଯଜ୍ଞ, ଅର୍ଚ୍ଚନା—ଏ ସବୁ କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ ଯଦି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନାହିଁ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆତ୍ମା ଦେହରେ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି। ଓ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ।” ଏହିପରି କହି, ନାରଦ ବାଳକ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଏହାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ—“ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର କଦାଚିତ୍ ପତନ ହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୁମେ ମୋର ଅଂଶରେ ବିରାଟ୍ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭାଳରେ ଏବଂ ଏଗାରୋଟି ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ, କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ଲୟ କରିଥାନ୍ତି। ମୋର ବରଦାନରେ ତୁମେ ସଦା ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଅଛ। ମୋର ଶୋଭାମୟୀ ମାତା, ମୋର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଶୟନ କରୁଛନ୍ତି।” ଏହିପରି କହି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶଂକରଙ୍କ ସହ କଥା କହିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ—“ଶୁଣ, ବଡ଼ ବିରାଟ୍ ଓ ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ରୋମକୂପରେ ଯାଅ। ଓ ମହାଦେବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭାଳରୁ ଜନ୍ମ ନିଅ।” ଏହିପରି କହି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ନାଥ, ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ବଡ଼ ବିରାଟ୍ ଙ୍କ ରୋମକୂପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶୂକ୍ରର ଜଳମୟ ଗୋଳକ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ କଳା, ଯୁବକ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରୁ ତାଙ୍କର ନାଭିକମଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ, କମଳର ତଳକୁ ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ସ୍ୱସ୍ଥାନକୁ ଫେରି, ବ୍ରହ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ସେ ଜଳମୟ ଶେଯ୍ୟାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶୂକ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋଲୋକରେ, ଗୋପା ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନସ୍ପୁତ୍ର ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ପାତାଳରେ, ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେଠାରୁ ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନାଭିକମଳରୁ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହିପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋମକୂପରେ ଏକ ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ବିଦ୍ୟମାନ।