ହେ ମହାମୁନି, ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିକଥା କହିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ତିନି ପ୍ରକାର କଳ୍ପର ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ—ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପ, ବରାହ କଳ୍ପ ଓ ପଦ୍ମ କଳ୍ପ। ସତ୍ୟ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି—ଏହି ଚାରି ଯୁଗ ଅଛି। ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ମାନେ ଏହି ଚାରି ଯୁଗର ୭୧ ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ର। ଏପରି ୩୬୦ ଦିନ ମିଶି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ବର୍ଷ ହୁଏ। ଏ ଏତେ ବଡ଼ ସମୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କୃଷ୍ଣ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ମାତ୍ର ଏକ ଦୃଷ୍ଟିପାତ ଭଳି। ଏହି ବଡ଼ କଳ୍ପ ଛଡ଼ା, ଅନେକ ଛୋଟ ଛୋଟ କଳ୍ପ ଅଛି, ଯାହା ବିନାଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଚକ୍ର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଏକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିନକୁ ଏକ କଳ୍ପ କୁହାଯାଏ। ଏହି ତିନି କଳ୍ପ—ବ୍ରହ୍ମା, ବରାହ ଓ ପଦ୍ମ—ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ପୃଥିବୀର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ବରାହ କଳ୍ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିମ୍ନଲୋକରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ବରାହ ରୂପେ ଉଠାଇଥିଲେ। ପଦ୍ମ କଳ୍ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଭିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପଦ୍ମ ଉପରୁ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏହି ଭାବେ ସମୟର ଗଣନା, ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଏ ସବୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା କ’ଣ କଲେ? ଏହା ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହ। ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ, ସେ ରସମଣ୍ଡଳର ଆନନ୍ଦମୟ ପରିଦିକୁ ଗଲେ। ସେଠି ଚିରନୂତନ, ଅତି ଆকৰ୍ଷଣୀୟ କାମନାବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ମଧୁର ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୁରୀ ଓ କେଶରର ଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିବା ସୁନ୍ଦର ଶୃଙ୍ଗାର ମଣ୍ଡପରେ, ନୂତନ ଚନ୍ଦନପତ୍ର ଓ ରେଶମ ଧାଗା, ଗଠିସହିତ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ତିନି କୋଟି ମଣ୍ଡପ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ରସ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଭୋଗ ଓ ପ୍ରେମର ଉପକରଣରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ଥିଲା। ସେଠି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ବିହାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏକ କୁମାରୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସେ ଗୋଲୋକର ରସରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ହରିଙ୍କ ଆଗରେ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ। ଏହି ଦେବୀ ସୋଳ ଦିନିଆ, ନୂତନ ଯୌବନରେ ଭରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦରୀ, କମଳାଙ୍ଗୀ ଓ ଗୃତସ୍ନିଗ୍ଧ ରୂପରେ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ। ତାଙ୍କ ଉଠିଆ ଠୋଟ ବନ୍ଧୁଜୀବ ଫୁଲ ଠାରୁ ଅଧିକ ରକ୍ତିମ, ଏହି ଭୂମିରେ ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁ କୋଟି କୋଟି ଶରଦ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଧୌଳିମାନ, ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର। ତାଙ୍କ ନାକ ରାଜା ପକ୍ଷୀର ଚୁଞ୍ଚିଠାରୁ ଅଧିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ମନୋହର। ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ଶୋଭାୟିତ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଗୋଲାପୀ ଗାଲ ଶିନ୍ଧୂର ତିଲକରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କ ଘନ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ କେଶ ଅତି ମନୋହର। ହଂସ ଓ ଚକୋଇ ପକ୍ଷୀଠାରୁ ଅଧିକ ନୃତ୍ୟମୟ ଚାଳରେ ଚାଲିଥିଲେ। ହୀରାର ମାଳା, ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର କଙ୍ଗନ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କ ପାୟଲ ମଧୁର ସ୍ୱର ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିଲା। ସେ ମହିଳା ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ମଣିମଞ୍ଚ ଉପରେ ବସିଥିବାବେଳେ କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ସେହିଖଣ୍ଡେ ଅନେକ ଗୋପୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କୋଟି କୋଟି, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ନିଶ୍ଚଳ। ଏହିପରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ଅନେକ ଗୋପ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ—ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ତିରିଶି ଲକ୍ଷ, ସେମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ଏହିପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।