ଏହିପରି ମହାନ ଘଟଣାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି, ଗୋଲୋକନାଥଙ୍କର ଦେହର ଏକ ରୋମକୁପରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ରୂପ, ଗୁଣ, ପୋଷାକ ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରତାପଶାଳିନୀ ରାଧାଙ୍କ ଦେହର ରୋମକୁପରୁ ଅନେକ ଗୋପୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ମଣିମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଅବିଚଳ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ଧାରିଣୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳି ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ହେଲେ ନାରାୟଣୀ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କର ବୀଜ ରୂପା, ଆଦି ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହାମାୟା। ସେ ଗଳିଥିବା ସୁନାର ଦ୍ରବ୍ୟ ସମାନ ଚମକୁଥିଲେ, ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତିନିଟି ଆଖି ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ଉପାଂଶରୁ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଗୃହସ୍ଥ ମାନେ ଇଛା କରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୋକ୍ଷାକାଂକ୍ଷୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି, ଶୁଭେଚ୍ଛୁଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟା, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ପଦ୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟ। ସେ ଆତ୍ମାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳି କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେଇ ହେଉଛନ୍ତି ସଂସାର ତରୁର ଶାଶ୍ୱତ ବୀଜ। ତାଙ୍କୁ ଭୂକ୍ଷା, ତୃଷ୍ଣା, ଦୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିଦ୍ରା, ଅଲସ୍ୟ, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରୂପେ ଜଣାଯାଏ। ସେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚତୁର୍ମୁଖୀ ତାଙ୍କ ଜନନୀ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଜଳକୁମ୍ଭ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତପସ୍ବୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମା ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ, ଶତେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅନୁପମ ଥିଲେ। ସେ ମଣିମଞ୍ଚରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ମହାନ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏକ ରୂପ ନିର୍ମଳ ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିଷ୍ଟଳ ସମାନ, ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭାସ୍କର୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ଅନ୍ୟ ରୂପ ଗଳିଥିବା ସୁନାର ରଙ୍ଗରେ, ଜଟାଧାରୀ, ଅତିପାର ଶିବ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଦିଗମ୍ବର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ସର୍ପମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ପଞ୍ଚମୁଖୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେଇ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ୟୋତି। ସେ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ। ସମସ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ “ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ” ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଲା। ତାପରେ, ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ସମୟରେ, ସେ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରଭାଶାଳି ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଶୁ ଦେଖାଦେଲା। ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତା ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ଜଳମଧ୍ୟରେ ଅସାହାୟ ଭାବେ ଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ମହାବିରାଟ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚୟତନ୍ୟର ଏକ ଷୋଡ଼ଶାଂଶ ଅଂଶ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରମାତ୍ମା। ତାଙ୍କ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋମକୁପରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ରଜୋଗୁଣର କାରଣରେ ବିଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କେବେ ଗଣନା କରାଯିପାରିବ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତା ରହନ୍ତି। ଏହାଠାରୁ ଉପରେ ଅଛି ଅପାର ବୈକୁଣ୍ଠ, ଯାହା ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବାହାରେ। ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଅଛି ଏକ ବୃତ୍ତ, ଯାହାର ଆୟତନ ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ଯୋଜନା। ଏହି ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଓ ସପ୍ତସାଗର ଯୁକ୍ତ ପୃଥିବୀ ଅଛି। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ସୃଷ୍ଟି ରହିଛି, ଯାହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦେବୀ ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚିତ୍ତ ହେଇଥିଲେ।