ଏହି ଉତ୍କଳିତ ଦିନରେ, ଏକ କଠୋର ଓ କ୍ରୋଧିତ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କର ଅନୁସୂତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିପ୍ରତିପଦ ଦେଖିବେ। ଏହି ଅବସରରେ, ଦେବୀ ହଠାତ୍ ଭାଗବତ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜିହ୍ବାର ଶିରୋଭାଗରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ହାତରେ ଏକ ବୀଣା ଓ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦେବୀ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ରୂପ ନେଲେ। ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ବାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେବା।" ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଲେ। ଏବଂ ତୁମେ ନିଜ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ, ରାଧାଙ୍କର ଅଂଶରୁ ଦୁଇଟି ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେବେ। ତାଙ୍କର ଚମକ, ବୟସ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ସମାନ ଥିବେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଗୋଲୋକ ନାଥଙ୍କ ଶରୀରର ରୋମକୁପରୁ ଏକ ଅସାଧାରଣ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରୂପ, ଗୁଣ, ପୋଶାକ ଓ ପ୍ରଭାବ ରେ ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ। ରାଧାଙ୍କର ଶରୀରର ରୋମକୁପରୁ ଗୋପୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଅବିକଳ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ଏହି ଅବସରରେ, ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଏକ ଦେବୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଯାହା ନାରାୟଣୀ ରୂପେ ଜଣାଶୁ। ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କର ମୂଳ ଅଂଶ, ଆଦିପ୍ରକୃତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦେବୀ। ତାଙ୍କର ଚମକ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ଥିଲା, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ଏକାଧିକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶରୁ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ଚାହିଁଥିବା ଘରେ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିଲେ, ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବା ମୁମୁକ୍ଷୁମାନେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ, ଖୁସି ଚାହିଁଥିବା ଖୁସିମାନେ ଖୁସି ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ତପସ୍ୱୀମାନେ, ରାଜାମାନେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଭଳି ଶୋଭିତ ହେଲେ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଏକ ଶ୍ରୀରୂପ ଓ ଫୁଲମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର। ତାଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ଦୁନିଆକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେ ସଂସାର ଗଛର ନିତ୍ୟ ମୂଳ ଅଂଶ। ତାଙ୍କର ଅଂଶରେ ଭୂକ, ତୃଷ୍ଣା, କରୁଣା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିଦ୍ରା, ଅଲସ୍ୟ, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି। ଦେବୀ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଦେବୀ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଏକ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ, ତପସ୍ୱୀ ଭଳି ଦ୍ୱିପ୍ରଭା, ଜ୍ଞାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦେବୀ ସୁନ୍ଦର ତାନ୍ତ୍ରିକ ରୂପରେ, ଏକ ଶତ ଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଭା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ। ରତ୍ନ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ସେ, ସମସ୍ତ କାରଣର ମୂଳ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏକ ରୂପ ଶୁଦ୍ଧ କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଭଳି ସ୍ପଷ୍ଟ, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଅନ୍ୟ ରୂପ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ରଙ୍ଗରେ, ଜଟା ଶିରେ, ଅତିତର ରୂପରେ। ସେ ଦିଗ୍ବାସା, ନୀଳ କଣ୍ଠ, ସର୍ପ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ପଞ୍ଚମୁଖ ଚନ୍ତନ କରୁଥିଲେ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ରହ୍ମ ଆଲୋକର ମୂଳ ଭାବେ। ସେ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୁଭ। ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇ, ସେ ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ ଭାବେ "ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ" ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ: "ଏପରି ଯଥାସମୟରେ, ସେ ହଠାତ୍ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।