ବିଶ୍ରାମ ଓ ମହାଏକତ୍ରୀକରଣରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଥିବା ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ଶ୍ୱାସ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ସେଇ ପ୍ରସ୍ୱାସ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ହେଲା। ଶରୀରୀ ବାୟୁଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଜୀବନର ପ୍ରିୟା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ପରେ ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ ଓ ବ୍ୟାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଦେହର ଘମ ଓ ଜଳରୁ ମହାଦେବ ଭାରୁଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାପରେ, କୃଷ୍ଣ-ଶକ୍ତି ନିଜରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରୁ ଏକ ସନ୍ତାନକୁ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ଦେବୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ତାଙ୍କର ଜୀବନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ବିତିଲାପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀ ଏକ ଅଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କଲେ। ଏହି ପ୍ରତ୍ୟାଗତି ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ତୁମେ କ୍ରୂର ଓ କ୍ରୋଧିନୀ ହୋଇ ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛ।" ଏହି ସମୟରେ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ତୁମ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ—ଏପରି ଅନୁଗ୍ରହ କଥା ହେଲା। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ ହଠାତ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜିହ୍ବାର ଶିରାରୁ ଉଦ୍ଭବ କଲେ। ସେ ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ହାତରେ ଏକ ବୀଣା ଓ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଧରିଥିଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେଇ ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପରେ ପରିଣତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେବା।" ଏପରି ଭାବେ, ସେ ଖୁସି ହୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏବଂ କାରଣ ତୁମେ ସନ୍ତାନହୀନ, ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଦୁଇଜଣ ଉଦ୍ଭବିତ ହେବେ। ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ବୟସ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ସେମାନେ ହରି ସମାନ। ଏହିପରି, ମୁନି, ଗୋଲୋକନାଥଙ୍କ ଚର୍ମର ଛିଦ୍ରରୁ ରୂପ, ଗୁଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମାନ ଗୋପୀମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍ ରାଧାଙ୍କ ଦେହର ଛିଦ୍ରରୁ ଗୋପୀମାନେ ଉଦ୍ଭବ କଲେ। ସେମାନେ ମଣିମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଚିରଯୁବତୀ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅଧିକାରୀ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ନାରାୟଣୀ ଦେବୀ ଉଦ୍ଭବ କଲେ—ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କର ବୀଜରୂପା, ଆଦିପ୍ରକୃତି, ଚିରସୁନ୍ଦରୀ। ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପିଗ୍ଧ ସୁନାର ପରି, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଅଲୋକମୟ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ତିନିଟି ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ। ଯାହାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ଉପାଂଶରୁ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯେଉଁ ଦେବୀ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଚାହିଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୋକ୍ଷକାମୀଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ, ସୁଖୀଙ୍କୁ ସୁଖ, ତାପସମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କରେ ତାପସ୍ୟା, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀର ମୂର୍ତ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରମାରେ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ପଦ୍ମମାନେ ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର। ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଶକ୍ତିଦେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଶକ୍ତିଦେଇଥାନ୍ତି, ଶାଶ୍ୱତ ସଂସାର ବୃକ୍ଷର ବୀଜରୂପା, କ୍ଷୁଧା, ତ୍ରୁଷ୍ଣା, ଦୟା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିଦ୍ରା, ତନ୍ଦ୍ରା, କ୍ଷମା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ଅଂଶ। ସେଇ ଦେବୀ, ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନଥି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଚାରିମୁହା ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ, କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରି, ତପସ୍ବୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଏଠାରେ ଆଗମନ କଲେ।