ସମସ୍ତ ସ୍ଵାମୀ ସମ୍ପତ୍ତିର ଦାତା, ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଓ ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳମୟ ଯେଉଁଠି, ସେହି ପରମେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ଭକ୍ତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ତାଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ 'କୃଷ୍' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଅର୍ଥ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା; ଏବଂ 'ଣ' ଅର୍ଥ ସେବା କରିବା। 'କୃଷି' ଶବ୍ଦଟି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ 'ଣ' ଅକ୍ଷରଟି ବୀଜର ଚିହ୍ନ। ନାରଦ, ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଓ ଅନେକ ଯୁଗ ବିତିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ସେହି କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦୁଇଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେ, ଅନନ୍ୟ ଚେତନାର ଆଧାର, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମହା ଆକାଂକ୍ଷାରେ ପ୍ରେମରେ ଭରିଗଲେ। ସେ ପରା, ଚାଂଦ୍ରବଦନା, ଶଂଖ ଗଳା, ଶ୍ରୀରେ ଭରିଥିବା, ଦୁଇଟି ଶୁଭ ନାଳିକେ ଫଳ ପରି ମଧୁର ଶୋଭା, ଭାଗ୍ୟର ଅଳଙ୍କାରରେ ସୁସଜ୍ଜିତ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଶାନ୍ତ, ହସ୍ମୁଖ, ମନୋହର ଏବଂ ଭାଲୁକିଆ ଚକ୍ଷୁ। ହଂସ ଓ ଚକୋରା ପକ୍ଷୀ ପରି ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦେଖୁଥିଲେ। କେତେକ ମୁଷ୍କ ଚିହ୍ନ ଓ ଚନ୍ଦନ ଚିହ୍ନ ତାଙ୍କର ଦେହର ତଳେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କର କେଶ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ, ଚମେଲି ମାଳାରେ ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କର ତେଜ ଦଶ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାନ୍ଦ୍ରର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେହି ଦେବୀ ସହିତ, ରସ ନାୟକ କୃଷ୍ଣ ରସ ମଣ୍ଡଳରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ସେ ପ୍ରେମର ସ୍ୱରୂପ ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ କ୍ରୀଡା କରିବାରେ ଲିନ ହେଲେ। ପରେ, ଏହି ଦୁହିଁ ଲୀଳାରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ସଂସାରର ପିତା ସେହି ଦେବୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, ଏହି ମହା ଯୁଗଳ ଯୋଗର ଶେଷରେ, ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଏକ ଶ୍ୱାସ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶ୍ୱାସ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ହେଲା। ଦେହୀ ବାୟୁର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ, ଓ ବ୍ୟାନା ଉପଜିଲେ। ଘାମ ଓ ଜଳରୁ ମହାଦେବ ବରୁଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାପରେ, ସେହି କୃଷ୍ଣଶକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କରୁ ଏକ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଜୀବନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ। ଶତ ମନ୍ବନ୍ତର ବିତିଯାଇବା ପରେ, ସେହି ସମୟରେ ଅତି ସୁନ୍ଦରା ଦେବୀ ତା ଅଣ୍ଡକୁ ଦେଖି ମନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେହି ବିୟୋଗକୁ ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ବିଷାଦରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ। 'ତୁମେ କଠୋର ଓ କ୍ରୋଧିନୀ, ତୁମେ ତୁମ ସନ୍ତାନକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛ', ସେପରି କୃଷ୍ଣ କହିଲେ। ଯେଉଁ ଦେବୀମାନେ ତୁମ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସେମାନେ... ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ ହଠାତ୍ ଜିହ୍ୱାର ଶିରା ଠାରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସେ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ହାତରେ ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ଦୁଇଟି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଉ।" ଏପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ଏବଂ, ତୁମେ ନିରସନ୍ତାନ ଥିବାରୁ, ରାଧାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଦୁଇଜଣ ଉପଜିବେ। ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ବୟସ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗୁଣ ହରିଙ୍କ ସମାନ ହେବ।