ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଆରମ୍ଭରେ, ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି କିପରି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ହେଉଛି—ତିନି ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ, ଯେତେକି ଜୀବ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହି ଶକ୍ତିର ଉତ୍ପାଦ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ, ଧ୍ୟାନ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପାସନା ପ୍ରଣାଳୀର କଥା ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି। ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ—ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋକୁଳ ଅବିନାଶୀ, ଗୋଲୋକ ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ। ବୈକୁଠ ଏହାର ଏକ ଅଂଶ, ଏହା ଏକ ବିସ୍ତାର, ଏହା ମଧ୍ୟ ଅବିନାଶୀ। ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱାଳା, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଶୀତଳତା, ପଦ୍ମରେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳତା ଅଛି, ଏହିପରି ଦୂତୀ ନଥିଲେ ସୁନା କାମ କରିବାକୁ ସୁନା କାମି ଅସମର୍ଥ। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିନା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ‘ଐଶ୍ୱର୍ୟ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ଏବଂ ‘ଶକ୍ତି’ ଅର୍ଥ ଶକ୍ତିଶାଳୀତା। ‘ଭଗ’ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମୃଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ କୀର୍ତି। ଯିଏ ସମୟ ସମୟରେ ଏହି ଗୁଣରେ ଅନ୍ୟତମ, ସେ ଭଗବାନ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ। ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ନିରାକାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଏହି ଭଗବତ୍ ରୂପ ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—ଅଦୃଶ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେଖିବାରେ ସମର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଜାଣିବାରେ ସକ୍ଷମ, ସମସ୍ତ ର ପ୍ରକୃତି କାରଣ। କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଏହି ନିରାକାର ଧ୍ୟାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମ ର ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଦେଖନ୍ତି—ଅତି ସୌନ୍ଦର୍ୟମୟ ଓ ମହାମୋହନୀ ରୂପ। ସେ ନବ ମେଘର ନିଳ ରଙ୍ଗର, ରାସ ଲୀଳାର ଏକମାତ୍ର ଶ୍ୟାମ ଓ ଚାରୁ। ତାଙ୍କ ପାଳି ପାଳି ଦାନ୍ତ ମହା ମୁକ୍ତା ପରି ଜ୍ୱଳମାନ, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର। ସୁନ୍ଦର ନାକ, ସଦା ହସିଥିବା ମୁହଁ, ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ ସଦା କୃପା ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ଦୁଇ ହାତରେ ବାଂଶୀ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ସ୍ୱୟଂ ନିର୍ଭର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳମୟ। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସଦା ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—ଯାହା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଜୀବନ କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଲାଗେ। ‘କୃଷ୍’ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ଏବଂ ‘ଣ’ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେବା। ‘କୃଷି’ ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ‘ଣ’ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ବୀଜ ସୂଚକ। ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅବସାନ ଓ ଅନେକ ଯୁଗର ଅନ୍ତ ପରେ ମଧ୍ୟ, ନାରଦ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ କୃଷ୍ଣ ଏକା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦୁଇ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଉନ୍ମତ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଚାହିଦାର ଅବିନାଶୀ ଆଧାର ହେଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—ଉନ୍ମତ୍ତ ଅନୁରାଗରେ ଭରିଥିଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ଗଳା ଶଙ୍ଖ ପରି ଶୋଭିତ। ଶ୍ରୀ ଭୂଷିତ, ଦୁଇ ଶୁଭ ନାରିକେଳ ପରି ମନୋହର ଓ ଶ୍ରୀମୟ। ବିଶେଷ ଶୋଭା, ଶାନ୍ତ ହସି, ଅଳ୍ପ ଚାପି ଚାହିଁ ମନୋହର ଚକ୍ଷୁ। ହଂସ ଓ ଚକୋର ପରି ଚକ୍ଷୁ, ସେ ସଦା ଆନନ୍ଦ ଭରି ଦେଖିବା। କାଳାଗନ୍ଧ ଦାଗ ଓ ଚନ୍ଦନ ଚିହ୍ନ ତଳେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିର ମଲା ମଧ୍ୟରେ ଚମ୍ପା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଚନ୍ଦ୍ରରୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ୱଳତାର ଶକ୍ତିରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କ ସହ ରାସ ନୃତ୍ୟର ଚକ୍ରରେ, ରାସ ନୃତ୍ୟର ନାୟକ ସେ ବିଶେଷ ଏକତାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ। ସେ ଏକା ଭାବରେ ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତି ହୋଇ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରେମ ଲୀଳା କରିଲେ। ତାପରେ, ଶ୍ରମିତ ହୋଇ, ସୃଷ୍ଟିର ପିତା ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଓ ଶୁଭ ନାରଦ, ସେମାନେ ଏକତାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କ ଦେହରୁ...