ସେ ଶୁଦ୍ଧ, ଅହଂକାର ରହିତ, ଗୁଣମୟୀ ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ସେ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭୂଷଣର ଆକୃତି ଏବଂ ଚରଣ ତଳରେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଠା ରହିଥିବା ପତିବ୍ରତା। ସେ ଫୁଲର ସାର, ସଦା ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିତ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ। କଳିଯୁଗରେ ସେ ଅଗ୍ନିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପାପର ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଦିଅନ୍ତି। ତୀର୍ଥସ୍ଥାନମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ନିଜମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ। ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କଠାରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଛା ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ସେ ସମସ୍ତ ଉପାସନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ, ଭାରତର ଜନମାନେ ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ। ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶିଷ୍ୟା ଏବଂ ପରା ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେ ସର୍ପମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ସର୍ପମାନଙ୍କର ମାତା, ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ସର୍ପମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ସର୍ପମାନଙ୍କର ନାଥ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେ ଏକ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ଏବଂ ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି। ସେ ତପସ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ନିଜେ ତପସ୍ୱିନୀ। ତପସ୍ୱିନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ଭାରତର ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ସେ ବ୍ରହ୍ମତତ୍ତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ। ସେ ଆସ୍ତୀକ ମୁନିଙ୍କର ମାତା, ଯିଏ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ସମସ୍ତ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ମାତା ଏବଂ ଷଷ୍ଠୀ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ଏକ ତପସ୍ୱିନୀ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ସେ ସଦା ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ର ଦେଇଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ପୋଷକା। ସେ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଯୋଗିନୀ ଭାବେ ବୃଦ୍ଧା ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଜନନୀ ଗୃହରେ ଚଉଷଠିଏଁ ଦିନରେ ଶିଶୁ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପୂଜା କରାଯାଏ। ଏହି ପୂଜା ସଦା ନିୟମିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। ଜଳ, ଭୂମି ଏବଂ ଆକାଶରେ, ସେ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଉପଲବ୍ଧ। ସେ ପ୍ରକୃତିର ମୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା। ଏହି କାରଣରୁ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ତାଙ୍କୁ 'ମଙ୍ଗଳ ଚଣ୍ଡୀ' ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପଞ୍ଚ ଉପଚାରରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେ ଦୁଃଖ, କ୍ଷୋଭ, ପାପ, ଅପଶକୁନ, ବ୍ୟଥା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି। ଯଦି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ମହାଦେବୀ ମହେଶ୍ୱରୀ ଏକ କ୍ଷଣରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ୱ କରିପାରନ୍ତି। ସେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଲଳାଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୋଭାମୟ ରୂପ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ସିଦ୍ଧିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗିନୀ, କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ନିତ୍ୟ କଳା ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ। ସେ ଏକ ଶ୍ୱାସରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିପାରନ୍ତି। ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଉପାସନା କଲେ, ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇପାରନ୍ତି। ସେ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ଭୂମିର ମୂଳ ରୂପ। ସେ ମଣିମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ, ମଣି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଣି ଖଣ୍ଡର ଆଶ୍ରୟ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଯାହା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଏହି ରୂପ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ ଦାତ୍ରୀ। ଏହିପରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରକୃତିର ବିଭିନ୍ନ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଦେବୀ ସ୍ୱାହା, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ। ଦକ୍ଷିଣା, ଯଜ୍ଞଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଏବଂ ଦୀକ୍ଷା ସମସ୍ତଠାରେ ସମ୍ମାନିତ। ସ୍ୱଧା, ପିତୃମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଋଷି, ମନୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ସ୍ୱସ୍ତିଦେବୀ, ବାୟୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ। ପୁଷ୍ଟି, ଗଣପତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଭୂମିର ଉପରେ ପୂଜିତ। ଏହିପରି ଦେବୀ ଅନେକ ରୂପରେ, ଅନେକ ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉପକାର ଏବଂ ରକ୍ଷା କରି ଚାଲିଛନ୍ତି।