ଏହି ସମୟରେ, ଶୌନକଙ୍କୁ ଶିବ ନିଜେ କହିଲେ—"ଯିଏ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଭାବରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ବିରାଜମାନ, ସେଇ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ ଅଂଶରେ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବିବରଣୀ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଲି, ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱର ଅଂଶ।" ଏପରି କହି ଶଂକର ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଏହି ସ୍ଥିତି ଦେଖି, ଆଦି ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ ଋଷିଙ୍କ ଷ୍ଟୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ତାହାପରେ, ମହାମୁନି ଖୁସି ମୁହଁ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦୃଷ୍ଟିସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି କଥା ସୂତ କହିଲେ—ସେ ଋଷି, ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ବଦରୀବନରେ ବସିଥିଲେ। ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ, ଫଳ ଥିଲା, କୋଇଲି ଡାକର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ସେ ମହାମୁନିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ହିଂସା କିମ୍ବା ଭୟ ଥିଲା ନାହିଁ। ତିନି କୋଟି ସିଦ୍ଧ ଓ ମହାମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଥିଲା। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ମନୋହର ଭାବେ ଦେଖିଲେ। ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରୁଥିଲେ। ହଠାତ୍ ଉଠି, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ନାରଦଙ୍କୁ ଏକ ଶୋଭାମୟ ମଣିମଞ୍ଚରେ ବସାଇଲେ। ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଚିରଂଜୀବୀ ପ୍ରଭୁ କଥା କହିଲେ। ନାରଦ କହିଲେ—"ଶଂକରଙ୍କଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଛି, ହେ ଯୋଗୀଶ୍ୱର! ମୁଁ ମନସା ତୁମର ପଦପଦ୍ମ ଦର୍ଶନ କରିଛି। ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣଗାନ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦୂରିତି ହଟିଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ତୁମେ—ସୃଷ୍ଟି କେଉଁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, କେଉଁଠି ଲୟ ହୁଏ? ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ତାଙ୍କର ରୂପ କଣ, କାର୍ଯ୍ୟ କଣ?" ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକୀ ମହାମୁନି ହସିଲେ। ଏହିପରି ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଉତ୍ତର ସହିତ, 'ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ତାପରେ, ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ—"ବାଣୀ (ସରସ୍ୱତୀ), ଶିବା (ପାର୍ବତୀ), ଗଙ୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେଇ ପଦପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଓ ଭୟଙ୍କର, ଯାହାର ଦୁଃଖ ଅଗ୍ନି ଓ ସର୍ପରେ ଘେରାଇଛି। ଗୋବର୍ଧନ ଉଠାଇବାର ଯଶ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପୃଥିବୀକୁ ସେ ଦାନ୍ତର ଟିପରେ ଧରିଥିବାରୁ ସେଠାରେ ଓ ଅଳ୍ପ ଓ ଅଳ୍ପ ଚିହ୍ନ ଅଛି। ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଂଗ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଭୁ ହରିଙ୍କ ଯଶ ବିକିରଣ ହୁଏ। ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମୁଖକମଳରେ ମଧୁମକ୍ଷୀକା, ରାସ ତାଣ୍ଡବର ନାୟକ, ଭୋଗାଶ୍ରୟୀ, ପରମ ପୁରୁଷ। ସେଇ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁ ଏମିତି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏହା ଏକ ତିମିର ମିଷ୍ଟି ଦୃଷ୍ଟିରେ ହେଉଛି—ହେ ବାଳକ, କିଏ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ? ତୁମେ ଆମେ, ମନୁ, ମହାମୁନିମାନେ—ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ଅତି ଅଳ୍ପ ଅଂଶ। ସେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡରେ ଏକ ଶସ୍ୟ ଦାଣା ପରି ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଗୋଲୋକପତିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଯଶ ବେଦ କିମ୍ବା ପୁରାଣରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଓ ଧାମରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନିତ୍ୟ ପ୍ରକୃତିକୁ ସ୍ଥାପିତ କରି, ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ପ୍ରକୃତି ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ, ତାହା ଅଲଗା ନୁହେଁ; ଏହି ନିତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ତାହା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ସେ ନାରାୟଣୀ, ପରା, ନିତ୍ୟ ଶକ୍ତି, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଓ ପରମ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତି। ଏବେ ଯାଅ, ବାଳକ, ବିବାହ କର; ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଯିଏ ନିଜ ଜୀବନସଂଗିନୀଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରେ—ସେ ନାରୀ ତାଙ୍କର ମାୟା ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଅନେକ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ଏହି ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନା ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ଦେବୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତିବ୍ରତା ଓ ସ୍ନେହଶୀଳ ମାତା ହୁଅନ୍ତି।