ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଏକ ଏକତାର ସ୍ଥାନରେ ଏମିତି ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଏ—ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କୌଣସି ବିଶ୍ୱୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସେଉଁଠି ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେହରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ସେ ଦେହ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡର ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ପରି ଚମକୁଛି। ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକାରରେ ଅନେକ ଯୋଜନ ପରିମାଣରେ ଅଛି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, ଚକ୍ରାକାର ଆକୃତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଡିସ୍କ ପରି ଚମକୁଛି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୋକ ଅନନ୍ତ ଵୈକୁଣ୍ଠଠାରୁ ପଞ୍ଚାଶ ମିଳିଅନ୍ ଯୋଜନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ସେଠି ଚାହିଁଥିବା ଗାଁମାନେ ରହିଛନ୍ତି, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ ଅଛି। ଏଠି ଏକ ଶତ ଶିଖର ଥିବା ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତ ଅଛି, ସୁନ୍ଦର ସୁନା ଗୁମ୍ବଜ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଛି, ଏହା ଅତି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଏବଂ ଶତ ମିଳିଅନ୍ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ବ ଭାବରେ ମାପିଯାଇଛି। ଏଠି ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଯାହା ଶତ ମନ୍ଦିର ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ। କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଶୋଭା ଏବଂ ପ୍ରଭା ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନର ସାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ତା’ପରେ ଆଇନା ଲାଗାଯାଇଛି। ଏଠି ଶୋଳ ଦ୍ୱାର ଅଛି, ରତ୍ନ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଛି। ଏଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ୍କାଳ ଦିନ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଛି। ତାଙ୍କର ଲୀଳା ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏକ ଶତ ମିଳିଅନ୍ ଅନଙ୍ଗକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରେ। ହସୁଥିବା, ବାଂଶୀ ଧରିଥିବା, ଅତି ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ଶୁଭ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶରୀର ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଲେପିତ ଏବଂ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ତିନିଭଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗୀରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ, ରତ୍ନ ଏବଂ ରୁବୀ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ରତ୍ନ ଲଗା ଭୁଜବନ୍ଦ, କଙ୍ଗନ, ପାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରାଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ମନୋହର ଦାନ୍ତ ପାର୍ବତୀ ମୁକ୍ତା ଦଳ ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ବ ଅଳଙ୍କାର କରିଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ରାସ ନୃତ୍ୟର ନାୟକ, ଦେବମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ରାଧାଙ୍କର ଚେଷ୍ଟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଏହି ଭଗବାନ ଅମର ଆତ୍ମା ଏବଂ ନାଥ ଅମର ଧ୍ୟାନ ଅଂଶ। ତିନି ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଗୁଣ ନାହିଁ, ଚାହିଁ ନାହିଁ, ପ୍ରକୃତିର ଉପରେ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପାସ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଲାଭ ଏବଂ ଦାନ ଦେବାରୀ। ଗୋପାଳ ଭେଷ ଧରି, ଗୋପାଳ ସାଥୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରା। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ, ସର୍ବପ୍ରକାଶ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଏବଂ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ—ଏହି କୃଷ୍ଣ ନାମରେ ପରିଚିତ। ‘କୃ’ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦର ମୂଳ, ‘ଷ୍ଣ’ ଆଦି ନାଦ। ସେଉଁଠି ଏକ ଅଂଶରେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ବୈକୁଣ୍ଠ ନାଥ ଅଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ନନା ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଏହିପରି ବର୍ଣ୍ନନା କରି, ଶଙ୍କର ଶାଉନକଙ୍କୁ କହି ଚୁପ ହେଲେ। ପ୍ରଥମ, ଅବିନାଶୀ ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଷ୍ଟୁତିରେ ଅନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତା’ପରେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସୁଥିବା ମୁହଁ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍କଳ ଦୃଶ୍ୟରେ, ସୌତି କହିଲେ—ମୁନି, ନାରାୟଣଙ୍କ ସାଥିରେ ବଦରୀ ଅଟ ଅଛନ୍ତି। ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଏବଂ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କୋଇଲା ରାଜା ଆବାଜ ଶୁଣାଯାଏ। ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେଠି କୌଣସି ହିଂସା ଏବଂ ଭୟ ନାହିଁ। ସେଠି ତିନି କୋଟି ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମହାମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଅଛି।