ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଶାନ୍ତ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଥିବା ଜନ ନିଜ ହୃଦୟର ଶୁଭ୍ର ଶ୍ୱେତ ପଦ୍ମମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ଭାବିଥିଲେ, ଯେଉଁ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର ମନସ୍ଥିତି ରହିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଥମ କ୍ରମ ହେଉଛି—ଗୁରୁଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିୟମିତ ପ୍ରକାରେ ଉପାସନା କରିବା। ଗୁରୁ ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିବେ, ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପାସନା ଓ ଜପ କରିବାକୁ କହିଥିବେ, ତାହା ଅନୁସରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଦିବ୍ୟ ମହେଶ୍ୱର ଭାବିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ବାୟୁ, ଭରୁଣ, ମାତା, ପିତା ଏବଂ ବନ୍ଧୁ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଇଷ୍ଟଦେବତା କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠି ଗୁରୁ ମାନେ ମାତ୍ର ରକ୍ଷା କରିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଗୁରୁ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେଉଁଠି ପ୍ରତିଟି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ। ଯିଏ ମୂର୍ଖତାବଶତଃ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହିଁ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ, ସେ ମୂର୍ଖ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ। ଏହି ଉପଦେଶ ସାମବେଦରେ ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି। ଏପରେ, ଜେଉଁ ଉପାସକ ନିଜ ଇଷ୍ଟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ପ୍ରଶଂସା କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଉପଯୁକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଚୟନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପାଣି, ପାଣି ନିକଟ, ପୋଖରୀ, ଜୀବଜନ୍ତୁ ଥିବା ସ୍ଥାନ, ହାଳ ଚଲିଥିବା ଜମି, ଖେତ, ଗୋଶାଳା, ଗ୍ରାମ ଭିତର, ଘର ନିକଟ, ଖେଳ ମାଇଦାନ, ଘନ ଜଙ୍ଗଲ, ଖଟିଆ ତଳ, ଦୁର୍ବା ଘାସ, କୁଶ ଘାସ, ପିଲା ଗୁହା, ଏହା ସବୁ ସ୍ଥାନ ଏଡ଼ାଇ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ନଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନ ରେ, ଉତ୍ତର ମୁହଁ କରି ମଳମୁତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହି, ନିଶ୍ୱାସ କେମିତି ଗନ୍ଧ ପ୍ରସାରିତ ନହୁଏ, ତାହା ଦେଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ପରେ ମାଟି ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି କରି, ପୁଣି ପାଣି ଦ୍ୱାରା ପରିଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଏକଥର, ବାମହସ୍ତ ପାଇଁ ଚାରିଥର ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିୟମ। ମୁତ୍ର ପରେ ଦୁଇଥର, ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ପରେ ବିଶେଷ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ତିନିଥର, ପାୟୁ ପାଇଁ ବାମହସ୍ତରେ ଦଶଥର ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିୟମ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ରହିଛି। ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପନୟନ ନ କରିଥିଲେ, ଶୂଦ୍ର ଓ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଏକାକାର। କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱିଜ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ପରି ନିୟମ ଅନୁସରିବେ। ଶୁଧ୍ଧି ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ଅତି ଅଧିକ କିମ୍ବା ଅତି କମ୍ ଶୁଧ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଶୁଧ୍ଧିର ନିୟମ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ। ପିଲା ଗୁହା, ଉନ୍ଧି ଗହ୍ୱର, ପାଣି ଭିତରର ମାଟି, ଘର ଭିତରର ମାଟି, ପତ୍ର ପଡ଼ିଥିବା ମାଟି, ହାଳ ଚଲିଥିବା ମାଟି, ଅଶ୍ୱଥ ଗଛ ମୂଳର ମାଟି, ଯେଉଁ ମାଟିରେ କେହି ଶୋଇଥିବା କିମ୍ବା ଉଠିଥିବା, ଏହି ସବୁ ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଚାଷ ମାଠ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ ବାଗିଚାର ମାଟି ବି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଶୁଧ୍ଧି ରଖିନଥାଏ, ସେ ସଦା ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ। ପ୍ରଥମେ ମୁଁହ ପରିଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ଷୋଳ (16) ମୁଁହ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଧୋଇବା ଉଚିତ। ପୁଣି ଏହିପରି ଷୋଳ ମୁଁହ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁହ ପରିଶୁଧ୍ଧି କରିବା ନିୟମ। ଏହି ନିୟମ ସାମବେଦରେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୈନିକ କ୍ରମରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଖଦିର, ଶିରୀଷ, ଯାତି, ପୁନ୍ନାଗ, ଶାଳକ, ଜାମ୍ବୁ, ବକୁଳ, ଟୋକମା ଏବଂ ପଳାଶ ଗଛ ମୁଁହ ପରିଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏଭଳି ନିୟମ ଓ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରି, ଉପାସକ ନିଜ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳ ହୁଏ।