ଶାନାତନ ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱୟଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମସ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସନତକୁ ଅବିନାଶୀ ବୋଲାଯାଏ, ଏବଂ କୁମାରା ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାର ଚିହ୍ନ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିବରଣା ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହି ଉପଦେଶ ଏକ ଋଷିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସୌତି କହିଲେ, “ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦକୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପଠାଇଲେ, ଶୌନକ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପକାରୀ, ସତ୍ୟ, ବେଦର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶେଷରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ଶିଖା ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାପକ, ପ୍ରାଚୀନ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା। ମୁଁ ତୁମର ପିତା, ପୁତ୍ର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛି ଓ ରକ୍ଷା କରୁଛି। ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ପୁତ୍ର ହେଉଛି ସେ, ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ। ସେ ଶିକ୍ଷିତ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ନିରାପଦ ଓ ନୀତିମାନ। ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟରୁ ଧର୍ମିକ ଗୃହସ୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପୂର୍ବ ଦିନର ପିତୃମାନେ ଓ ଶୁଭ ଖଣ୍ଡରେ ଦେବତାମାନେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ସଦା ଦୈନିକ, ବିଶେଷ ଓ ଇଚ୍ଛିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଗୃହସ୍ଥ, ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ରକ୍ଷକ। ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଖ୍ୟାତିମାନ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅବିରତ ଚାଲିଥାଏ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷି ନାରଦ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୋ ଭାଗ୍ୟରେ ବଡ ଅନର୍ଥ ହେଲା, ଏହା ଅପମାନ ଆଣିଲା। ଆପଣଙ୍କ ଶାପରେ ମୁଁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଶୂଦ୍ର ଦୁଇଟି ରୂପ ପାଇଥିଲି। ଏହି ଶାପ ମୋପରୁ ଉଠିଗଲା; ଆପଣଙ୍କ ସମୟରେ ଏହି ଫଳ ପୂରଣ ହେବ, ହେ ଉତ୍ପତ୍ତିକର୍ତ୍ତା। ପିତା, ଗୁରୁ, ବନ୍ଧୁ, ପୁତ୍ର ଓ ଧ୍ୟାନର ନାଥ ସେଇ। ଯଦି ପୁତ୍ରମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଭ୍ରାନ୍ତି ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ତେବେ ପିତା ଯିଏ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦେ ସମର୍ପିତ କରି ଆସକ୍ତି ଛାଡିଦେଇଛି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନେଇବା ଦୁଃଖ ଆଣେ, ଆନନ୍ଦ ନୁହେଁ। ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଭ୍ରମରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତିନି ପ୍ରକାରର। ପରଲୋକର ଭୟରେ ଧର୍ମିକ ସ୍ତ୍ରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ; ଏହି ଲୋକରେ ନିଜ ମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। ସେ ଭୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ସେ ଭୋଗ ଚାହେ, ସଦା ଇଚ୍ଛା ଓ ସ୍ନେହରେ ଚିତ୍ତ ରଖିଥାଏ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୋଷାକ, ଗହଣା, ଭୋଗ ବସ୍ତୁ ଓ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟରେ ଏହାର ଆକର୍ଷଣ। ଯିଏ ପରିବାରର ଦାଗ ହେଉଛି, ସେ ଅସ୍ତ୍ରୀଳ, ଏବଂ ଏହାର ଗୋତ୍ର ନାଶ କରେ। ସେ ସଦା ପୁରୁଷ ସମ୍ମିଳନ ପାଇଁ ଅତି ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ ଏହାର ମନ ଅଭିଲାଷାରେ ଦୂର୍ବଳ। ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷ ପାଇଁ, ହେ ପିତା, ଅସ୍ତ୍ରୀଳ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହେ। ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ—ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅବଦ୍ଧ, ମଧ୍ୟମ—ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ରେଜର ଧାର ସମାନ, ମୁହଁ ଶରତର ପଦ୍ମ ସମାନ। କ୍ରୋଧରେ ବିଷ ସମାନ, ବିଶ୍ୱାସରେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ଆଣେ। ସେମାନେ ସଦା ଅନୀୟମିତ, ଅତି ସାହସୀ। ପୁରୁଷର ଇଚ୍ଛା ଏଠିଏ ଅଷ୍ଟପ୍ରକାର, ହେ ବିଶ୍ୱ ଶିକ୍ଷକ, ଏହା ସଦା ଅଟୁଟ। ପୁରୁଷର କ୍ରୋଧ ଛଅ ପ୍ରକାର ଓ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ। ଏକ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଘରରେ ପୁରୁଷ ପାଇଁ କଣ ଖେଳ, କଣ ଆନନ୍ଦ? ଅତି ସ୍ନେହରେ ଧନ ହାରାଯାଏ, ଅତି ଆସକ୍ତିରେ ରୂପ ହାରାଯାଏ, ଅତି ବିଶ୍ୱାସରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ—ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ କଣ ଆନନ୍ଦ? ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷ ଧନୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ କ୍ଷମତାବାନ, ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ଆଦର କରେ; କିନ୍ତୁ ରୋଗା, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧ ପୁରୁଷକୁ ତାଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି।