ସେଉଁଠି, ସେ ନିଜେ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ, ସେଇ ଶିଶୁ ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ ରହନ୍ତି, ମୁନିବର। କ୍ରୋଧ ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଏଗାରଟି ରୂପରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଏଠି ସୌନକ ମୁନି ପଚାରିଲେ: "ଏହି ପୁରାଣର ତତ୍ତ୍ୱରେ ତୁମେ ପାରଙ୍ଗତ, ମୋର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କର।" ତେବେ ସୌତି କହିଲେ: "ସେଉଁ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତମୋଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ନାଶକ। ଅନ୍ୟମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ; ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଶଙ୍କର ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପ୍ରଧାନ ଅଂଶ। କୁହାଯାଏ ଯେ, ରୁଦ୍ର ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ କେମିତି ଭୁଲିଯାନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜ?" "ସନକ, ସନନ୍ଦନ, ଏବଂ ତୃତୀୟ, ସନାତନ—ସନକ ଓ ସନନ୍ଦନ ଆନନ୍ଦର ପ୍ରତୀକ। ସନାତନ ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିତ୍ୟ; ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱୟଂ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ। ସନତଙ୍କୁ 'ନିତ୍ୟ' ବୋଲାଯାଏ, କୁମାର ଶିଶୁତ୍ୱର ଚିହ୍ନ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଏପରି ଭାବେ ଘଟିଥିଲା।" ଏପରେ ସୌତି କହିଲେ: "ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ପଠାଇଲେ, ହେ ସୌନକ। ଯାହା ଉପକାରକ, ସତ୍ୟ, ବେଦର ସାର, ଏବଂ ଶେଷରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟ।" ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଜ୍ଞାନର ଦୀପର ଶିଖା ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଧ୍ଵଂସ କରେ। ସେ ପରମ ଗୁରୁ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି। ମୁଁ ତୁମ ପିତା, ହେ ପୁତ୍ର, ଜ୍ଞାନ ଦାତା ଏବଂ ତୁମେ ରକ୍ଷକ। ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ, ସେ ଶିଷ୍ୟ ଓ ପୁତ୍ର। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ବିବେକୀ, ସୁରକ୍ଷିତ ଏବଂ ଧର୍ମିକ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ଶୁଭ କାଳରେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ଦୈନିକ, ନିୟମିତ ଓ କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା କରନ୍ତି। ଯିଏ ଜୀବନମୁକ୍ତ ଗୃହସ୍ଥ, ସେ ନିଜ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ। ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ଅମର ଥାଏ।" ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ମହାମୁନି ନାରଦ କହିଲେ: "ବିପରୀତ ଭାଗ୍ୟରେ ବଡ଼ କ୍ଷତି ହୋଇଥିଲା, ଅପମାନ ହୋଇଥିଲା। ତୁମର ଶାପରେ ମୁଁ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ଶୂଦ୍ର ଭାବ ପାଇଥିଲି। ଏବେ ଶାପ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ତୁମ ସମୟରେ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।" "ସେ ପିତା, ସେ ଗୁରୁ, ସେ ବନ୍ଧୁ, ସେ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଧ୍ୟାନର୍ଥ ନାଥ। ଯଦି ପୁତ୍ରମାନେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଭ୍ରମ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ଯିଏ ପିତା, ସେ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ସମର୍ପିତ କରି, ମୋହ ତ୍ୟାଗ କରେ।" "ସ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ କେବଳ ଦୁଃଖ, ସୁଖ ନାହିଁ। ଗୃହସ୍ଥମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ମନର, ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ତିନି ପ୍ରକାର। ପରଲୋକ ଭୟରୁ ଧର୍ମିକ ସ୍ତ୍ରୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ; ଏଠାରେ ନିଜ ମାନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ। ସେ ଉପଭୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ସେ ସଦା କାମ ଓ ସ୍ନେହରେ ପ୍ରେରିତ। ଭଲ ପୋଷାକ, ଅଳଙ୍କାର, ଭୋଗବିଲାସ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀ ପରିବାରର ଦାଗ, ସେ ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ କୁଳ ନାଶକ। ସେ ସଦା ପୁରୁଷ ସଙ୍ଗ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ, ତାଙ୍କ ମନ କାମନାରେ ପୀଡ଼ିତ। ପ୍ରେମିକ ପାଇଁ, ହେ ପିତା, ଅସତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ ବି ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହେ।" ଏପରି ଭାବେ, ପୁରାଣର ଏହି ଗଭୀର ତତ୍ତ୍ୱ ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି।