ଏହି ସମୟରେ, ମହାର୍ଷି ଶୌନକ ଏହିପରି କହିଲେ – ଯେଉଁ ଅଞ୍ଜଳି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେ ତୁରନ୍ତ ମୁତ୍ର ଓ ପଖାନ୍ଡରେ ପରିଣତ ହୁଏ; ଯେଉଁ ଭୋଗ ଓ ଜଳ ଦିଆଯାଏ, ଚୟିତ ଦେବତା ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାହା ପ୍ରକୃତ ଭୋଗ ବା ଜଳ ନୁହେଁ। ଏଭଳି ପାପ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଏକ ଚକ୍ରାବଦ୍ଧ ଶାସନ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପକାଯାଏ। ଯିଏ ନିଜ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଉପସିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏକ ଶୂଦ୍ର ସମାନ। ଯଦି ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ ଏକ ଶୂଦ୍ର, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ କାଳାସୂତ୍ର ନରକରେ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦି ରହେ। ପରେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚଣ୍ଡାଳ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌନକ ଚୁପ୍ ହେଇଗଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ମେନକା ସେଇ ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢିଗଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଅନ୍ତ୍ୟଜା ମହିଳା, ତାଙ୍କର ଋତୁଶୁଦ୍ଧି ପରେ, ଖୁସି ହୋଇ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ତାହାଁରେ ପାନ କଲେ। ପରେ, ସେ ଡ୍ରୁମିଳଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଦର୍ଶନରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ। କଳାବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଡ୍ରୁମିଳଙ୍କ ମୁହଁ ଆନନ୍ଦର ଆଲୋକରେ ଚମକିଉଠିଲା। ଡ୍ରୁମିଳ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଅ ପାଇବା; ଓ ପତିବ୍ରତା ମହିଳେ, ତୁମେ ଧନ୍ୟ ହେବା। ବୈଷ୍ଣବ ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ବା ଯେଉଁ ବୀଜରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେଉଁଠିରୁ ଉଭୟ ଏକ ବିଷ୍ଣୁବିମାନରେ ରତ୍ନମୟ ଆକାଶରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ। ଏବେ, ଶୁଭମୁଖୀ, ତୁମେ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ।" ଏହିପରି କହି, ଗୋପାଳରାଜା ସ୍ନାନ କରି ଧାର୍ମିକ ଅର୍ପଣ କଲେ। ସେଠାରେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଲକ୍ଷ ହାତୀ, ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍, ହଜାର ରଥ, ଦ୍ଵାଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ, ତିନି ଲକ୍ଷ ମହିଷ ଥିଲେ। ମୁନି, ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ପରିବା ଓ ଏକ ଶତ ପଖାଳି ଦେଲେ। ସେ ଏକ ହଜାର ଗ୍ରାମ ଓ ଶତଗୁଣ ନଗର ଦେଲେ। ସେ ଏକ ଶତ କୋଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଓ ଏକ ହଜାର ମଣି ଦାନ କଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ଏଭଳି ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ, ମହାରାଜା, ହୃଦୟରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଖୁସି ହୋଇ ଗୋପାଳ ଭାବେ ବଦରୀକାଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସୁନ୍ଦର ଗଙ୍ଗା ତୀରରେ, ସେ ଏକ ମାସ ତପସ୍ୟା କଲେ। ପରେ, ରତ୍ନମୟ ବିଷ୍ଣୁବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ସେବା ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଦାସ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପତି ବିଦାୟ ନେଲେ, କଳାବତୀ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ କାନ୍ଦିଲେ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ "ମା" ବୋଲି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେଇ ଧର୍ମାତ୍ମା ମହିଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ମହିଳା ଏହି ଶୁଭ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ରୂପରେ କାମଦେବକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରର ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ପାଦ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଗାଲ ମନୋହର, ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ତାଙ୍କର ଦୁଇ ହାତ ଚଞ୍ଚଳ ଥିଲା, ଶିଶୁ ମାଆଙ୍କ ବକ୍ଷ ଚାହିଁ କାନ୍ଦୁଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଇ ମହିଳା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ସମାନ ମାନି ଦେଖିଭାଳ କଲେ। ଏହିପରି ଘଟଣା ପରେ, ସୌତି କହିଲେ – ସେ ଶିଶୁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଥିଲେ, ସଦା ପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୁଣ, ନାମ ଓ ମହିମା ସଦା ଗାଯାଯାଏ। ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଧୂଳିରେ ଆଛାଦିତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସେ ଧୂଳିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି।