ଏକ ସୁନିର୍ଜନ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଏକ ଋଷି ଏକ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଏଇ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ, ହେ ଅତି ଆସକ୍ତିଶୀଳା, ତୁମେ କିଏ?" ଋଷିଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, କଳାବତୀ କମ୍ପିତ ହେଲେ। ସେ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି ଆପଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ। ଦୟାକରି ଆପଣଙ୍କ ଶୁକ୍ର ଦାନ କରନ୍ତୁ; ଯେଉଁ ମହିଳା ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଏହି ଶୂଦ୍ରାଘ୍ର ମହିଳାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ମହାମୁନି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। କଶ୍ୟପ ଋଷି କହିଲେ, "ଯେଉଁ ନାରୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସ୍ୱାମୀ ମୂଢ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ହେଉଛି ବେଦର ଉପଦେଶ। ତୁମେ ଆଉ କେବେ ବି ଡ୍ରୁମିଲାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଅଭାବରେ ଶୂଦ୍ରା ସ୍ତ୍ରୀ ଗ୍ରହଣ କରେ—ପିତୃତର୍ପଣ, ଯଜ୍ଞ, ଶିଳାସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ଦେବପୂଜାରେ—ସେ ନିଜେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି। ସେଉଁଠାରେ ତର୍ପଣ ମୁତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ପିଣ୍ଡ ତୁରନ୍ତ ପଖାନ୍ଡ ହୋଇଯାଏ, ଦେବତା ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭୋଜ୍ୟ ବା ଜଳ ନୁହେଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପକାଯାନ୍ତି। ଯିଏ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ସବୁବେଳେ ଶୂଦ୍ର ସମାନ ଅଧମ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ଯଦି ଜ୍ଞାନ ହୀନ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ କାଳାସୂତ୍ର ନରକରେ ଅଠାର ଇନ୍ଦ୍ର-ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଦୀ ହୁଏ। ତାପରେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚଣ୍ଡାଳ ଗୋତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।" ଏପରି କଥା କହି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌନକ ନୀରବ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମେନକା ସେଇ ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଥିଲେ। ଏଠି, ମାସିକ ଶୂଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଅନ୍ତ୍ୟଜା ମହିଳା ଖୁସିରେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ପାନ କଲେ। ସେଠାରୁ ଯାଇ, ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଡ୍ରୁମିଲାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଯିଏ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଥିଲେ। କଳାବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଡ୍ରୁମିଲାଙ୍କ ମୁହଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ସେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ପୁତ୍ର ପାଇବ; ହେ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ, ତୁମେ ଧନ୍ୟ। ବୈଷ୍ଣବ ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ଶୁକ୍ରରୁ, ଦୁହେଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରତ୍ନମୟ ବିମାନରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ହେବେ। ଏବେ, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ।" ଏପରି କହି, ଗୋପରାଜ ଡ୍ରୁମିଲା ସ୍ନାନ କରି, ଦାନ ଓ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ସେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ହାତୀ ଦାନ କଲେ। ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଘୋଡ଼ା ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥିଲେ, ଏବଂ ହଜାର ରଥ ଥିଲା। ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଏବଂ ତିନି ଲକ୍ଷ ମହିଷ ଦାନ ହେଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ପରିବା ଓ ଏକ ଶତ ପପିହା, ଏହି ସବୁ ମୁନିଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ। ହଜାରଟି ଗ୍ରାମ ଏବଂ ଶତଗୁଣ ନଗର ଦାନ କଲେ। ଏକ ଶତ କୋଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଏବଂ ହଜାର ମଣି ଦାନ କଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ଏହିପରି ଦାନ ଦେଇ, ସେଇ ମହାରାଜ ଡ୍ରୁମିଲା ହୃଦୟରେ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ଗୋପ ରୂପେ ବଦରୀକାଶ୍ରମକୁ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ, ଶୋଭାମୟ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଏକ ମାସ ତପସ୍ୟା କଲେ। ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରତ୍ନମୟ ଦେବବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ପାଦସେବା ଲାଭ କରି, ହରିଙ୍କ ଦାସ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ବିଦାୟ ନେଲେ, କଳାବତୀ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ। ଏବେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ "ମା" ବୋଲି ଡାକି, ଆନନ୍ଦରେ ନେଇଗଲେ।