ଶୌନକ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ସେ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ? ଆପଣ ଆମକୁ ଏହା ଖୁବ ଭଲଭାବେ କହିବା ଉଚିତ।” ତାପରେ ସୂତ ମୁନି କହିଲେ—“କଳାବତୀ, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ। ପତିଙ୍କର ଦୋଷରେ, ସେ ବନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ; ଏବଂ ସମୟ ବିତିଲାପରେ, ପତିଙ୍କର ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ—କଳାବତୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦର ପ୍ରଭାରେ ଜ୍ଵଳମାନ। ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ପରି ଥିଲା। ଧ୍ୟାନର ଶେଷରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ଚମ୍ପା ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ପରି ଲାଗୁଥିବା ଚମକଦାର ମହିଳାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଶରତ ଲୋଟସ ପରି ଥିଲା। ସେ ମହିଳାର ଚଉଡ଼ା କଟି ତାଙ୍କୁ ଭାରି କରିଥିଲା, ତାଙ୍କର ଉରୁ ଓ ଅଂଶ ଭରିଥିଲା। ମହିଳା ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ, ଏକ ଋଷିର ରୂପ ନେଇ, କାମବାଣରେ ପୀଡିତ। ସେ ଲାଲ ଟିକା ଲଗାଇଥିଲେ ଓ ଚଉଁ ମେଘା ଲାଗିଥିଲା, ତାଙ୍କର ରୂପ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଆକର୍ଷକ ଥିଲା। ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଏହି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ, ଓ କାମାସକ୍ତା, ତୁମେ କିଏ?” ଋଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କଳାବତୀ କମ୍ପିଗଲେ। କଳାବତୀ ଭଗ୍ନ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ—“ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ପତିଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ଆପଣଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମରେ, ସନ୍ତାନ ଚାହିଁ। ଦୟାକରି, ଆପଣ ମୋତେ ଆପଣଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏକ ମହିଳା ଯିଏ ଆସିଛି, ତାକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” ନିମ୍ନ ଜାତିର ମହିଳାର କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ। କଶ୍ୟପ କହିଲେ—“ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ; ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ଭେଦର ଉପଦେଶ। ତୁମେ କେବେ ଡ୍ରୁମିଲାର ରସ ଉପଭୋଗ କରିବାଯୋଗ୍ୟ ହେବନାହିଁ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ନଥିବା, ଶୂଦ୍ରା ପତ୍ନୀ ଗ୍ରହଣ କରେ—ପିତୃଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞ, ପାଷାଣ ସ୍ପର୍ଶ, ଦେବପୂଜନରେ—ସେ ନିଜେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଇଥାଏ, ଅନ୍ୟମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ଆଣିଥାଏ। ଏହି ଅଫରିଂ ମୁତ୍ର ହୋଇଯାଏ, ପିଣ୍ଡ ତୁରନ୍ତ ମଳ ହୋଇଯାଏ, ଦେବତା ଏହି ଅଫରିଂ ଗ୍ରହଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରେନାହିଁ। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରର ଶାସନ ସମୟ ଅବଧି କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପାକିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯିଏ ପତ୍ନୀର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଖାଏ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନ, ଶୂଦ୍ର ପରି। ଯଦି ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ କାଳାସୂତ୍ର ନରକରେ ଏଠାରେ ଅଠାର ଇନ୍ଦ୍ର-ଅବଧି ପରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚଣ୍ଡାଳ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।” ଏପରି କଥା କହି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଶୌନକ ଚୁପ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମେନକା ଏହି ପଥରେ ଆଗେଇ ଯାଉଥିଲେ। ନିମ୍ନ ଜାତିର ମହିଳା, ତାଙ୍କର ରଜସ୍ୱଳା ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେଠାରେ କିଛି କ୍ଷଣ ଆନନ୍ଦରେ ପାନ କଲେ। ତାପରେ ସେ ଡ୍ରୁମିଲାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଦେଖି ନମସ୍କାର କଲେ। କଳାବତୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଡ୍ରୁମିଲାଙ୍କର ମୁହଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା। ଡ୍ରୁମିଲା କହିଲେ—“ତୁମେ ଏକ ଭାଇଷ୍ଣବ ସନ୍ତାନ ପାଇବେ, ଓ ତୁମେ, ପତିନିଷ୍ଠା ନାରୀ, ଶୁଭ ହେବେ। ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ବୀର୍ୟରୁ ଏକ ଭାଇଷ୍ଣବ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଦୁଇଜଣେ ମଣିମୟ ବିଷ୍ଣୁ-ବିମାନରେ ଉତ୍କର୍ଷ ପାଇଯିବେ। ଓ ଶୁଭମୁଖୀ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଘରକୁ ଯାଅ।" ଏପରି କହି, ଗୋପମୁଖ୍ୟ ରାଜା ସ୍ନାନ କରି, ଅଫରିଂ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଘୋଡା, ଏକ ଲକ୍ଷ ହାତୀ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ, ଏକ ହଜାର ରଥ, ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଁ ଓ ତିନି ଲକ୍ଷ ମହିଷ ଥିଲା।