ଯେତେବେଳେ ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁନର୍ଜୀବନ ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜୀବନକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଉପବର୍ହଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ତାଙ୍କର ଗନ୍ଧର୍ବ ନଗରକୁ ପୁନଃ ଫେରିଗଲେ। ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଦାନ କଲେ ଏବଂ ସତୀ ନିଜେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବିଶାଳ ଓ ବିବିଧ ପ୍ରକାରର ଉତ୍ସବ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ ଶୁଭ ରୂପେ ହରିଙ୍କ ନାମର ସଙ୍କୀର୍ତନ ହେଉଥିଲା। ଏହି ସବୁ ଘଟଣା, ରାଜାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି ଶୌନକଙ୍କୁ କହାଯାଇଛି, ଏବଂ ସହିତେ ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ମଧ୍ୟ। ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତି କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ସେବା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ର ଫଳ ସେ ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ଜନ୍ମାନ୍ତରେ ଜନନୀ ଚାହେ, ସେ ଜନନୀ ପାଏ; ଯିଏ ପୁତ୍ର ଚାହେ, ସେ ପୁତ୍ର ପାଏ। ଯିଏ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଯିଏ ପ୍ରଜା ହରାଇଛି, ସେ ପ୍ରଜା ପାଏ। ଯିଏ ଭୟଭୀତ, ସେ ଭୟ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଯିଏ ଧନ ହରାଇଛି, ସେ ଧନ ପୁନଃ ପାଏ; ଅଗ୍ନିରେ ପିଡିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ଲୋକ ଉଦ୍ଧାର ପାଏ। ଏହାପରେ ସୌତି କହିଲେ, ସେ ନାରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ ସେବା କରିଥିଲେ ଏବଂ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କ ମହାସ୍ତୁତି, ପୂଜା, ରକ୍ଷାକବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିଥିଲେ। ଏହି ପୂଜା, ସ୍ତୁତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ବହୁପୂର୍ବେ ଵଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ତୁତି ଓ କବଚ ପରେ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ, ତଥାପି ଵଶିଷ୍ଠ, ଦୟାର ସାଗର, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ଏକ କୁବେର ନିବାସ ସମ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁ ନାରୀ ଏସି-ଯାଉଥିଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏଠିରେ ଶୌନକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ସେଉଁଠି ଦୁଇଜଣ ଦତ୍ତକୁ ବିଶେଷ କିଛି ଦେଇଥିଲେ; ଏହା ସମ୍ପର୍କରେ ଆପଣ କହିବାଯୋଗ୍ୟ। ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ରକ୍ଷାକବଚ—ଏହି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ। ସୌତି କହିଲେ: ଏବେ ସେଇ ମହାସ୍ତୁତି, ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯାହା ଦିଆଯାଇଥିଲା। "ଓଁ, ରାସମଣ୍ଡଳନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।" ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କରରେ କୁମାରଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ହରିଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ। ବେଦରେ ଯେଉଁ ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କୁହାଯାଇଛି, ସେଉଁ ଧ୍ୟାନ ଅମର ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ରକ୍ଷାକବଚ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି। ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି କବଚ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାବଶତଃ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପାବନ ନାମକ ଜନକୁ କହନ୍ତୁ—ମୁଁ, ମହେଶ, ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତମାନେ, ହେ ଭକ୍ତପ୍ରିୟ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ଗୁପ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ଦେବି। ଏହା ସାଧାରଣ କାହାକୁ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହା ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ। ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧାରଣ କରି, ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟା ହେଉ। ଧର୍ମ, ଏହାକୁ ଧାରଣ କରି କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ହେଉ। ହରି ନିଜେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ଏହି କବଚର ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା। ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଛି। ଯିଏ ଏହି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଧାରଣ କରେ, ସେ ମୋ ସମାନ ହୋଇଯାଏ। "ପ୍ରଣବ" ଅକ୍ଷର ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ଏବଂ ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। କୃଷ୍ଣ ମୋ ଦୁଇ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ହରି, ମୋ ପ୍ରାଣକୁ। "ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା" ଏହି ଷଡଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋ କଣ୍ଠକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। "ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାୟ" ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ମୋ ଦୁଇ କନ୍ଧକୁ ରକ୍ଷା କରୁ। ଏଭଳି ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଓ ମହାମନ୍ତ୍ର ଶୌନକଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କୁହାଯାଇଲା।