ସେଉଁଠି, ସେ ନିଜେ ମହାବିଶ୍ୱର ରୂପ, ଯାହାଙ୍କ ଚୁଲିରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ସେ ସମସ୍ତ ଅବତାରମାନଙ୍କର ମୂଳ, ନିତ୍ୟ ଅବିନାଶୀ ବୀଜ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ, ପରମାତ୍ମା, ସ୍ୱାମୀ। ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅସଙ୍ଗ, ଯେଉଁଥିରେ ମନ ଓ ଭାଷା ପହଞ୍ଚିପାରେ ନାହିଁ। ସେ କେବେ ପଞ୍ଚମୁଖୀ, କେବେ ଚତୁର୍ମୁଖୀ, କେବେ ହସ୍ତୀମୁଖୀ, କେବେ ଷଣ୍ଡମୁଖୀ ରୂପେ ଅବିର୍ଭାବ ହୁଅନ୍ତି। ଏମିତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାକ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ଏମିତି ଦୁଃଖିତା ନାରୀ ହେଇ, ମୁଁ କିପରି ସେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି? ଭୟରେ କ୍ଲିଶ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ଦୟାର ସାଗରଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର କଲେ। ପତି ନାଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପରମାତ୍ମା ନିରାକାର ଲଗିଲେ। ସେ ଦେବମଣ୍ଡଳ ଓ ସାମ୍ନାରେ ଉଭୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେଉଁଠି ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପୁନଃ ଜୀବନ ଲାଭ କଲେ। ଉପବର୍ହଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ପୁନି ଗନ୍ଧର୍ବନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଦାନ କଲେ ଓ ସତୀ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। ତାହାଁପରେ ମହା ଓ ବିବିଧ ପ୍ରକାର ଉତ୍ସବ ହେଲା, ଯେଉଁଠି କେବଳ ହରିନାମର ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନି ହେଉଥିଲା। ହେ ଶୌନକ, ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ରାଜାମନ୍ତ୍ର ସହିତ। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ସେବା ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଜନ୍ମାଧିକାରୀ ଚାହେଁ, ସେ ଜନ୍ମାଧିକାରୀ ପାଉଥାଏ; ପୁତ୍ର ଚାହେଁ, ପୁତ୍ର ପାଉଥାଏ। ଯିଏ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଉଥାଏ; ପ୍ରଜା ନାହିଁ, ପ୍ରଜା ଲାଭ କରେ। ଭୟଭୀତ ମୁକ୍ତି ପାଉଥାଏ; ଧନ ହରାଇଥିଲେ ଧନ ମିଳେ; ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଥିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ସମୁଦ୍ରେ ଡୁବିଥିଲେ ତାରିଯାଏ। ସୌତି କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ସମୟୋଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା ଓ ପୂଜା କଲେ। ସେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାର ମହାସ୍ତୋତ୍ର, ପୂଜା, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ। ପୂର୍ବେ ବସିଷ୍ଠ ହରିଙ୍କ ପୂଜା, ସ୍ତୁତି ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଧି ଦେଇଥିଲେ। ସେହି ସ୍ତୋତ୍ର ଓ କବଚ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ବସିଷ୍ଠ ଦୟାର ସାଗର। ସେହିପରି ସେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ, ଯାହା କୁବେରଙ୍କ ନିବାସ ସମାନ ଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ନାରୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଯାଉଥିଲେ। ତେବେ, ଶୌନକ ପଚାରିଲେ: ସେ ଦୁଇଜଣେ ଦତ୍ତଙ୍କୁ ବିଶେଷ କିଛି ଦେଇଥିଲେ; ତୁମେ ଏହି ବିଷୟରେ କହିପାରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ବାରଟି ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ କବଚ— ଏହି ବିଷୟ ମଧ୍ୟ କହ, ହେ ସୌତି, ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। ସୌତି କହିଲେ: ଏହି ମହାସ୍ତୋତ୍ର, ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ କଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବେ ଶୁଣ। "ଓଁ, ରାସମଣ୍ଡଳପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସ୍ୱାହା।" ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ପୁଷ୍କରରେ କୁମାରଙ୍କୁ ଏହି ହରିସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ। ବେଦରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ନିତ୍ୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ କବଚ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ମୁଁହଁରୁ ଶୁଣିଥିଲି। ବ୍ରହ୍ମା ଗୋଲୋକରେ, ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ, ଏହା ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଦୟାବଶତଃ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପାବନଙ୍କୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ କହ। ମୁଁ, ମହେଶ, ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ, ହେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ।" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି ଗୁପ୍ତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଜ୍ଞାନ ଦେବି।