ଦେବତାମାନେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବିତ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅମରମାନଙ୍କ ଚିଫ୍, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ। ଏପରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣର ଆକାରରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନାମକ ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସୂତ ମୁନି କହିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ମାଲତୀ ଗଛର ତଳକୁ ଗଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର କମଣ୍ଡଳୁରୁ ଜଳ ନିର୍ଜୀବ ଦେହରେ ଢାଳିଲେ। ଶିବ ନିଜେ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ତାହାକୁ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦର୍ଶନମାତ୍ରରେ ଜଥରାଗ୍ନି ଜାଗିଲା। ବାୟୁଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଯିଏ ଜଗତର ପ୍ରାଣ, ତାହାର ପ୍ରଭାବ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ପୁନଃ ଫେରିଗଲା। ତଥାପି ନିର୍ଜୀବ ଦେହ ଉଠିଲା ନାହିଁ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଅସ୍ପନ୍ଦ, ସେପରି ରହିଗଲା। ତେବେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ନାରୀ, ମାଳାବତୀ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଯିଏ ନାହିଁ ଥିଲେ ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ମୃତଦେହ ହେବେ; ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ ଓ ନିରଲେପ; ଯିଏ ପ୍ରକୃତିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତର ଆଧାର, ସର୍ବୋପରି ସର୍ବ; ଯିଏଙ୍କ ସେବାରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ତ୍ତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିରତ; ଯିଏଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ମନୁମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ଯିଏ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ନିର୍ଫର୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ନାୟକ; ତପସ୍ୟାର ଫଳ, ପ୍ରୟାସର ବୀଜ, ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାର ଫଳଦାତା; ସମସ୍ତର ଆଧାର, ସମସ୍ତର ବୀଜ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଫଳ; ତାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ନିଜେ ଚମକିବା, ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାବଶତାରେ ପ୍ରକଟିତ; ସେ ଆଲୋକର ଚକ୍ର, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ; ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘପରି, ଚକ୍ଷୁ ଶରତ୍ କମଳପରି; ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଅନେକ କାମଦେବଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରେ, ଲୀଳାମୟ ରୂପର ଆଶ୍ରୟ, ଦେଖିବାକୁ ମନମୋହକ; ଦୁଇ ହାତ, ହାତରେ ବାଂଶୀ, ପିତାମ୍ବର ଶୋଭିତ; ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହନ୍ତି, କେବେ ବନରେ; କେବେ ଗୋପବେଶରେ, ଗୋପବାଳକମାନେ ଘେରି ରହନ୍ତି; ଚିତ୍ତାମଣି ଗାଈମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଶିଶୁର ଆକାର ଧରି; ମଧୁର ବାଂଶୀ ବଜାନ୍ତି, ଗୋପୀମାନେ ତାହାରେ ମୁଗ୍ଧ; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଚତୁର୍ଭୁଜ ସେବକମାନେ ସେବା କରନ୍ତି; ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ବିଷ୍ଣୁର ଆକାରେ ପଦ୍ମାଙ୍କ ଉପାସ୍ୟ; ଶିବର ଆକାର ଧରନ୍ତି, ଶିବର ଅଂଶରେ ପ୍ରକଟିତ ଶୁଭଦାୟକ; ସେ ନିଜେ ବିଶ୍ୱର ମହାରୂପ, ତାଙ୍କର କେଶରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବସିଛି; ବିଭିନ୍ନ ଅବତାର ଧରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅବତାରର ନିତ୍ୟ ବୀଜ; ସମସ୍ତ ଜୀବର ପ୍ରାଣ, ପରମାତ୍ମା, ନାୟକ; ଅଗୋଚର, ନିରଲେପ, ମନ ଓ ବାଣୀର ପରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ; ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ହସ୍ତୀମୁଖୀ, ଷଣ୍ମୁଖୀ; ଶ୍ରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାଣୀ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ତେବେ, ମୁଁ ଏଠି ଦୁଃଖିତ ନାରୀ ହେବାରୁ, ସର୍ବୋପରି ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କିପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ଭୟରେ ଅପରାଜିତ, ଦୟାର ସାଗରକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ପତିର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ, ପରମାତ୍ମା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଫର୍ମ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏକତା ଓ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।