ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଅନେକାନେକ ଯୁଗ ଧରି ମୁଁ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କଟ ତପସ୍ୟା କରିଛି। ଏବେ ମୁଁ ପାଞ୍ଚଟି ମୁଁହଁ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ନାମ ଓ ଗୁଣଗାନ କରେ। ମୋ ଏହି ନାମ ଓ ଗୁଣଗାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଖରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ। ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଧ୍ଵଂସ କରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ 'ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ' ଭାବରେ ପରିଚିତ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ମୁଁ ଲୟ ହୁଏ ଏବଂ ପୁଣି ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ଯିଏ ଗୋଲୋକରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଭାବେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ହେଉଛି ଏକତାଳିସ୍ତି (୭୧) ଦିବ୍ୟ ଯୁଗର ସମାନ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ଏପରି ଶତ ବର୍ଷ ଥାଏ। ସମସ୍ତ ଅଂଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମା ଅଂଶ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏପରି କଥା କହି ଶିବ ଶାନ୍ତ ହେଇ ରହିଲେ, ହେ ଶୌନକ। ଏହି ସମୟରେ ଧର୍ମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—ଯିଏ ସମସ୍ତର ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ, ସେ ପୁଣି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ରହନ୍ତି। ବର୍ତ୍ତମାନ ମଧ୍ୟ କିଛି ଲୋକ କହୁଛନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ସଭାରେ ଆସିନାହାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ମହାନ ନିନ୍ଦା ହୁଏ, ସେଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକ ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହାନ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଚାହେ ସଚେତନ ହେଉନ୍, କିମ୍ବା ଅସଚେତନ ଭାବରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପଚାଯାଏ। ଯଦି କେହି ଏହି ନିନ୍ଦା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ଏହାକୁ ଅସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବିବେ କିମ୍ବା ଅବହେଳା କରିବେ, ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ କାଳସୂତ୍ର ନରକରେ ରହିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁ, ପିତା ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଦାତା। ଏହି ତିନି ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: "ହରି ଏଠାରେ ଆସିନାହାନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ବାଣୀ ଆକାଶ ପରି ଶୂନ୍ୟ।" ଏପରି କଥା କହିଛି; ଏହା ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ହେ ପ୍ରଭୁମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ କଥା କହନ୍ତୁ। ତୁମେ ଜାଣ, ବିଷ୍ଣୁ ସବୁଠି ସଦା ବିରାଜିତ। ଅଂଶ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ସେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପରେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅପ୍ରାପ୍ୟ। ଛୋଟ-ବଡ଼ ସମସ୍ତେ କାହିଁକି ସେହି ପରମ ପଦ ଚାହାନ୍ତି? ସେଇ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ନିବାସ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଜଗତ, ଚଳ ଅଚଳ—ତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କିଏ ଗଣିପାରିବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ? ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉପରେ ଅଛି ବୈକୁଣ୍ଠ, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ସମସ୍ତେ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି। ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତି, ଚାରି ହାତ ଧାରୀ ଦେବତା ବିରାଜିତ। ଗୋଲୋକରେ ରାଧାଙ୍କ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପତି କୃଷ୍ଣ, ଦୁଇ ହାତ ଧାରଣ କରି ରହନ୍ତି। ସେହି ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା। ତାଙ୍କ ତେଜ ଅନେକ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭା ସମାନ, ଏକ ପ୍ରଭାମଣ୍ଡ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେ ତାଜା ମେଘପରି ଶ୍ୟାମ, ଦୁଇ ହାତ, ପିତାମ୍ବର ପରିଧାନ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଯୁବାନ, ସଦା ଶାନ୍ତ, ହସୁଥିବା ଏବଂ ସେ ପ୍ରଭୁ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛି, ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ହେ ବାଲକ।