ଗାନ୍ଧର୍ବୀଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଣେ କହିଲେ, "ଅତିକ୍ରିମିତ, ପୁନଃ ଉତ୍ତାପିତ ଖାଦ୍ୟ, ବିଶେଷ ପ୍ରକାରର ପକା ତେଲରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ; ଅପକ୍କ ଚିଆଁ ଚକି, ଅପକ୍କ କଦଳୀ ଫଳ; ରୋଚନା ଗୁଡ଼ି ଘୀରେ ମିଶାଇ, ଶୁଖିଲା ଚିନି ଘୀରେ ମିଶାଇ—ଏସବୁ ଖାଦ୍ୟ ସାତ୍ୱିକ ଶୀଘ୍ର କଫ ନିକାଳିଦେଇ।" "ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପରେ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦୌଡ଼ିବା, ବୃଦ୍ଧା ନାରୀ ସହ ସମ୍ମିଳନ, ମନସିକ କ୍ଷୋଭ, କଠୋର କଥା, ଭୟ, ଦୁଃଖ—ଏସବୁ କେବଳ ଭାତ୍ୟୁ (ବାୟୁ) ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।" "ପକ୍କ କଦଳୀ ଫଳ, ଚିନି ଏବଂ ତିଆରି ଶୀଦ୍ଧ ଜଳ, ମହିଷ ଦହି, ଚିନି ଦିଆ ଦହି, ବିଶେଷ ପ୍ରକାରର ତେଲ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ତିଲ ତେଲ, ଢିଠା ଜଳ କିମ୍ବା ଗରମ ଜଳରେ ସ୍ନାନ, ଉତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ ଲେପ—ଏସବୁ ତୁମକୁ ଏକକ୍ଷଣରେ ଭାତ୍ୟୁ (ବାୟୁ) ନିକାଳିଦେଇ।" "ଏହି ପ୍ରକାର ରୋଗ ଏବଂ ତାହାର ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ଏସବୁ ଉପାୟ ରୋଗ ଓ ନାଶ କାରଣ। ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏହି ସବୁକୁ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବି ନାହିଁ।" "ତୁମର ପ୍ରିୟଜନ କେଉଁ ରୋଗରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ? ମୋତେ କୁହ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ।" ସୁତାର୍ଥୀ କହିଲେ: ଗାନ୍ଧର୍ବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ମାଳାବତୀ କହିଲେ: "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶୁଣ—ମୋ ପ୍ରିୟଜନ ସଭାରେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି—ଏହା ଶୁଭ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଗଳ୍ପ, ପୂର୍ବେ କେବେ ଶୁଣିନଥିଲି।" "ଏବେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋ ପ୍ରିୟଜନ—ମୋ ପ୍ରାଣର ଶ୍ୱାସ—ମୋତେ ଦିଅ, ଦିଅ, ମୋତେ ଦିଅ!" ମାଳାବତୀଙ୍କର ଏହି ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଶୁଣି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ବସିଥିବା, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଶୁଣିଲେ। ସୌତି କହିଲେ: ସେହି ସଭାରେ ସମ୍ବାଦ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦେବଗଣ ଜଣାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଓ ଦ୍ୱିଜ, ଦେବଗଣ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧୁର କଥାରେ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: "ସେ, ଦୁଃଖରେ ବିନ୍ଦ୍ରା ହୋଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦାନ ମାଗିଥିଲେ।" "ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ବିଷୟରେ କଣ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ?" "ସେ ସତ୍ୱ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମୟା ନାରୀ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।" "ତମେ ସମସ୍ତେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛ।" ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସିଲା: 'କେଶବ ପରେ ଆସିବେ।' ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସାକ୍ଷାତ ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତ୍ର ଶିକ୍ଷକ, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପୁନଃ ଏହା ମୋ ଶାପରେ।" "ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷର ଅନ୍ତରାଳ ଉପରେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ରହିଛି।" "ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟରୁ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।" "ମୁଁ ନିଜେ ଏହି ଜୀବନ ଦାନ କରିବି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ।" "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ କହିଛ, 'ହରି ଏଠାରେ ଆସିନାହିଁ'—" "ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଇଚ୍ଛାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି।" "'ବିଷି' ଶବ୍ଦ ପ୍ରସାରଣ ଅର୍ଥ, 'ନୁ' ଶବ୍ଦ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱର ଅର୍ଥ।" "ଅଶୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ, "କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, କିମ୍ବା ଶେଷରେ, ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, "ମୁଁ ଜଗତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ହରା ନାଶକ।" ଏଭଳି ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୁତି ଓ ଦୟାର ଆଲୋକରେ, ସଭାରେ ବିଶେଷ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋଚନା ହେଲା, ଏବଂ ଦେବଗଣ ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।