ଏକ ସମୟର କଥା, ପ୍ରାଚୀନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା—ଏକ ରଜସ୍ତ୍ରା ନାରୀ, ବେଶ୍ୟା, ଅନ୍ନସ୍ତ୍ରୀ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ପ୍ରୋସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ଭୋଜନ କରିଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପର ଭାଗୀ ହୁଏ। ପାପ ସଦା ରୋଗ ସହ ଯୁକ୍ତ ଥାଏ; ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି। ପାପରୁ ରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଆସେ। ଏହିପରି, ପାପ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁ, ଦୋଷର ମୂଳ ଏବଂ ଅଶୁଭତାର ଦାୟୀ। ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାନ୍ତି, ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ ହରିଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି, ନିୟମ ଓ ଉପବାସରେ ଲଗ୍ନ ରହନ୍ତି, ସଦା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଦୁର୍ଜୟ ରୋଗ ଦଳରେ ପୀଡିତ ହୁଏନାହିଁ। ତାପ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ରୋଗର ମୂଳ। ଏହି ରୋଗମାନେ ଯେପରି ଚାଲିବା ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେପରି ଦେହୀ ଜୀବମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଭୋକ ତୀବ୍ର ହୁଏ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ଥାଏ, ତାଳ ଓ ବେଲ ଫଳ ଭୋଜନ କରି, ତୁରନ୍ତ ପାଣି ପିଇବା, କିମ୍ବା ଭାଦ୍ର ମାସରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଗରମ ପାଣି ଢାଳିବା, କିମ୍ବା କିଛି ବିତ୍ତର ଖାଇବା, କିମ୍ବା ଚିନି ଓ ଶୀତଳ ପାଣି ସହ ଧନିଆ ଚୁନା ଭୋଜନ କରିବା, କିମ୍ବା ପକ୍କ ବେଲ ଓ ତାଳ ଫଳ, ଏବଂ ଚିନି କାନ୍ଦା ଦ୍ବାରା ତିଆରି ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା—ଏହି ସମସ୍ତ ଚିଜ ତୁରନ୍ତ ପିତ୍ତ ହ୍ରାସ କରେ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦିଏ। ଖାଇବା ପରେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ନାନ କରିବା, କିମ୍ବା ତିଆରିବା ପାଇଁ ପାଣି ପିଇବା, ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ, ତକ୍ର, ପକ୍କ କଦଳୀ ଫଳ, ଦହି, ନରିଅଳ ପାଣି, ଶୀତଳ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ, ପୁରୁଣା ପାଣି, ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଖାଇବା ପରେ ସ୍ନାନ, ଏବଂ ମୂଳା ଭୋଜନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଚିଜ ଶ୍ଲେଷ୍ମା (କଫ) ବଢାଏ। ପୁଣି, ପୁନଃ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ବିଗଡ଼ି ଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ବିଶେଷ ପ୍ରକାର ତିଆରି ତେଲରେ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, କଚ୍ଚା ଚାଉଳ ଗୋଲା, କଞ୍ଚା କଦଳୀ, ରୋଚନା ଚୁନା ଘିଅ ସହ, ଶୁଖି ଚିନି ଘିଅ ସହ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଶ୍ଲେଷ୍ମା ହ୍ରାସ କରେ। ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଶ୍ଲେଷ୍ମା ଦୂର କରେ। ଖାଇବା ପରେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଦୌଡ଼ିବା, ବୃଦ୍ଧା ନାରୀଙ୍କ ସହ ସମ୍ମିଳନ, ମନସିକ ଚିନ୍ତା, କଠୋର ଶବ୍ଦ, ଭୟ ଓ ଦୁଃଖ—ଏହି ସମସ୍ତ ଚିଜ ଭାବରେ ବାୟୁ (ବାତ) ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ପକ୍କ କଦଳୀ ଫଳ, ଚିନି ସହ ପାଣି ଓ ମିଶିତ ଦାଣା, ମହିଷ ଦହି, ମିଶିତ କିମ୍ବା ଶୁଖି ଚିନି, ବିଶେଷ ପ୍ରକାର ତିଆରି ତେଲ, ଶୁଧ୍ଧ ତିଳ ତେଲ, ଶୀତଳ କିମ୍ବା ଗରମ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ, ଭଲ ଭାବରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବାୟୁ (ବାତ) ତୁରନ୍ତ ଦୂର କରେ। ଓ ଶିଶୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ବାୟୁ ନାଶ କରିଥାଏ। ଏଠି ରୋଗ ଦଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପାଇଁ ଉପାୟ ବିବରଣ କରାଯାଇଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାୟ ରୋଗ ଏବଂ ବିନାଶର କାରଣ। ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା, ଏହାକୁ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବିବରଣ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ତାପରେ, ଏକ ଦିନ ବ୍ରହ୍ମଣ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଲେ—"ତୁମର ପ୍ରିୟ ଏହି ରୋଗରେ କିପରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ? କୁହ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ।" ଏହା ଶୁଣି ଗନ୍ଧର୍ବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ମାଳବତୀ କହିଲେ—"ଓ ବ୍ରହ୍ମଣ, ଶୁଣ—ମୋର ପ୍ରିୟ ଏକ ସଭାରେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ସମସ୍ତ ଶୁଣିଛି—ଏକ ଶୁଭ ଏବଂ ଆନନ୍ଦମୟ କଥା, ପୂର୍ବେ କେବେ କହାଯାଇନାହିଁ।" "ଏବେ, ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋ ଜୀବନର ଶ୍ୱାସ ମୂଳ, ମୋର ପ୍ରିୟକୁ ଦିଅ—ଦିଅ, ଦିଅ!