ନାରାୟଣ ଏକଥା କହିଲେ—ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ। ତପସ୍ୟା, ତାହାର ଶାଶ୍ୱତ ଫଳ, ତପସ୍ୱୀଙ୍କ ନାଥ ଓ ତପସ୍ୱୀ ସ୍ବୟଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେ ଚେଷ୍ଟାହୀନ, ତଥାପି ଇଚ୍ଛାର ଆକାର ଅଟୁଟ; ଇଚ୍ଛାକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରିବେ, ତଥା ଇଚ୍ଛାର କାରଣ ହେବେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି ବେଦର ଆକାର, ବେଦର ଉତ୍ପତ୍ତି, ବେଦଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ଫଳ ଓ ଫଳ ନିଜେ। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭକ୍ତିରେ ଭରି ନାରାୟଣ ତାହାର ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଏଠାରେ ରହିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ କେହି ନାରାୟଣଙ୍କ ରଚିତ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପଠିବେ, ସେ ଚାହିଁଲେ ପୁତ୍ର ପାଇବେ, ଚାହିଁଲେ ପତ୍ନୀ ମିଳିବେ। ଯେଉଁଠି କେହି କାରାଗାରରେ ଦୁଃଖିତ, ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବେ। ସୌତି କହିଲେ—ଏହି ସମୟରେ ଏକ ପଞ୍ଚମୁଖୀ, କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ଭଳି ପବିତ୍ର ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଦିଗ୍ବାସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଏକ ଦିଖୁଆ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦେହ ଗଳିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଜଟା ରେ ଶୋଭିତ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ତିନି ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ, ଶୂଳ ଓ ମାଳା ଧାରଣ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଯୋଡି ନିଜେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ମହାଦେବ କହିଲେ—ଅଜୟ, ବିଜୟ ଓ ବରଦାନ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନାଥଙ୍କ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନାଥ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର କାରଣ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ରକ୍ଷାକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସଂହାରକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ପନ୍ନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦେହ ଦୀପ୍ତିର ଆକାର, ଆଲୋକ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏଠାରେ ରହିଲେ। ଯେଉଁଠି କେହି ନିଜେ ନିୟମ ରେଖି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ରଚିତ ଏହି ସ୍ତୁତି ପଠିବେ, ତାଙ୍କର ମିତ୍ର, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀ ନିରନ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ହେବ। ଏପରି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ ପୁରାଣରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ସ୍ତୁତି ପ୍ରକଟ ହେଲା। ତାହା ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାଭିର କମଳରୁ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଧଳା ଦାନ୍ତ ଓ ଧଳା କେଶରେ, ଚତୁର୍ମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେବାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେ ଚାରି ଟି ବେଦର ରଚୟିତା, ବେଦର ଉତ୍ପତ୍ତିର ନାଥ ଓ ବେଦର ଜ୍ଞାତା; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଯୋଡି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅବିନାଶୀ, ବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଗୋପାଳର ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ କୁମାର, ଶାନ୍ତ, ଗୋପିମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଓ ମନୋହର। ଏହି ଭାବରେ ବୃନ୍ଦାବନର ପାଶରେ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜମାନ। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଭାବରେ କହି, ନମସ୍କାର କରି, ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବର ଦେଲେ। ଯେଉଁଠି କେହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରଚିତ ଏହି ସ୍ତୁତି ସକାଳେ ଉଠି ପଠିବେ, ତାଙ୍କର ଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ହେବ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଶ୍ରୀ ଦୃଢ଼ ହେବ। ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ସ୍ତୁତି ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମା ପ୍ରକଟ ହେଲେ—ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜୀବର ଜ୍ଞାତା, ସାକ୍ଷୀ, ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମ ନିଜେ, ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ଧର୍ମ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶାସ୍ତଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶ୍ରୀଧର୍ମ କହିଲେ—"କୃଷ୍ଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ବାସୁଦେବ, ପରମାତ୍ମା, ପ୍ରଭୁ, ଗୋପମାନଙ୍କ ନାଥ, ଗୋପିମାନଙ୍କ ନାଥ, ଗୋଧନର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରବଳ। ଗୋଧନ, ଗୋପ, ଗୋପିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପରମପୁରୁଷ।" ଏପରି କହି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିମୟ ସିଂହାସନରୁ ଉଠି, ଧର୍ମଙ୍କ ମୁଖରୁ ୨୪ ଟି ନାମ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା। ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ହରିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଯିବ।