ମୁଁ ଏଠି ଏକ ଅତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହୁଛି, ଯିଏ ପୁରାଣଗୁଡ଼ିକର ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ରଖନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ଚିରନ୍ତନ ଭାବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ କର୍ମର ମୂଳକୁ କାଟି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଭକ୍ତି, ସଂସାରର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିବା ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତର ବର୍ଷା ହେଉଛି। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥର ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବୀଜ ଏବଂ ପରମ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ବିବରଣୀ ମିଳିଥାଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମ କେବେ ରୂପବାନ୍ ଅଥବା ଅରୂପ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଯିଏ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ। ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ପ୍ରକୃତିର ରୂପ ଏଠି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଏବଂ ଗୋଲୋକ ଓ ବୈକୁଣ୍ଠର ବିବରଣୀ ଏଠି ମିଳିଥାଏ। ସୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଭାଗ ଓ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମିଳିଥାଏ। ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଜନ୍ମ, କିଏ କେଉଁ ଅଂଶ, ପ୍ରକୃତିର କେଉଁ ଅଂଶ ଏବଂ ଉପଅଂଶ—ସବୁଠି ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବିବରଣୀ, ଜୀବମାନଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ, ନରକର ଚିତ୍ରଣ, ଏବଂ ଜୀବମାନେ କର୍ମଫଳରେ କେଉଁଠି ପହଞ୍ଚନ୍ତି—ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ—ସେଥିରେ ସବୁ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଜୀବମାନଙ୍କ କର୍ମରୁ କେଉଁ ରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଏହି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳିଥାଏ। ତୁଳସୀ, କାଳୀ, ଗଙ୍ଗା, ପୃଥ୍ବୀ, ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ। ଶାଳିଗ୍ରାମ ଶିଳା ଓ ଦାନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି। ପ୍ରଭୁ ଗଣେଶଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ କୃତ୍ୟ ଏଠି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏଠି ଅପୂର୍ବ ଓ ଅଶ୍ରୁତ, ଚମତ୍କାର ଗଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଜନ୍ମ ଓ ଭ୍ରମଣ, ଭାରତ ଭୂମିରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧର୍ମିକ ସ୍ଥାନରେ କିଏ କେଉଁ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେଠାରୁ କେଉଁଠି ଗଲେ, କାହିଁକି ଗଲେ—ଏହି ସବୁ ତଥ୍ୟ ଏଠି ମିଳିଥାଏ। କିଏ ପୃଥ୍ବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଏବଂ ଗୋମାତା ପାଇଁ କ’ଣ କରିଲେ—ଏଠି ଏହି ପ୍ରାଚୀନ କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି, ଯାହା ବେଦରେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ମୁଁ ଯାହା ପଚାରିଛି କିମ୍ବା ମୋ ଜ୍ଞାନାନୁସାରେ ଯାହା ପଚାରିନାହିଁ—ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ—ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ଯେଉଁ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟକୁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥାନ୍ତି, ପଚାରାଯାଇଥିଲେ କିମ୍ବା ନ ପଚାରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ସୂତ କହିଲେ—ମୁଁ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆସିଛି ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଏଠିକୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ଆସିଛି। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖି ବି ଭ୍ରମରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ଅବିଧାନ ହୁଏ। ହରି ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣର ରୂପରେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରିବା କରନ୍ତି, ହେ ଶୌନକ। ହେ ଧନ୍ୟବାଦ୍ୟ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ସେ ସମସ୍ତ ମୋତେ ଜଣାଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଆମନ୍ତ୍ରିତ। ଏହା ପୁରାଣ, ଉପପୁରାଣ ଓ ବେଦମାନଙ୍କ ସନ୍ଦେହକୁ ଦୂର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରୁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବୀଜ ଏବଂ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା। ବୈଷ୍ଣବ, ଯୋଗୀ ଏବଂ ଧର୍ମିକମାନେ—ହେ ଶୌନକ—ପ୍ରକୃତରେ ଏକାଠି। ସଦ୍ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି, ଯୋଗୀଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯୋଗୀ। ଏଠି ଦେବ, ଦେବୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଜୀବମାନଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ଏବଂ ଶାଳିଗ୍ରାମର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମିଳେ। ପ୍ରକୃତିର ଲକ୍ଷଣ, ତାହାର ଅଂଶ ଓ ଉପଅଂଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି।