ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସ୍ନେହର ସମ୍ମାନ ଦେଇ। ସେହି ଶ୍ରୀ ଗଣେଶ, ଯାହାକୁ ସରସ୍ବତୀ ଓ ଶ୍ରୀ ଗିରିଜା ଭାବିକରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ। ସେ ଏକ ବିଶାଳ, ଦେହଧାରୀ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି, ଯାହା ତିନି ଗୁଣରେ ପ୍ରଭାବିତ, ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ବ ବିରାଜିତ। ଯେହେତୁ ସେ ଅନେକ ଦେବତା, ଋଷି, ତୀର୍ଥାତ୍ରୀ, ଓ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ବହୁତ କମ୍ ଲୋକ ସକ୍ଷମ ହୁଏ, ସେମାନେ ମାତ୍ର ସ୍ବପ୍ନରେ ମାନ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି। ମୁଁ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ତିନି ଗୁଣରୁ ଉପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ଅନୁପାରି। ଏହି ପୁରାଣ, ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କର କାହାଣୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭେଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଘଟଣାର ମୂଳ ଓ ସଦା ଭଲ ଭାଗ୍ୟର ଦାତା। ଏହା ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦିଏ, ଦୀର୍ଘ ସୁଖ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥାଏ, ଓ ପାରମ୍ପରିକ ଜୀବନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏକ ଦିନ, ବୃହତ୍ ସଂସ୍କୃତିର ସଭାରେ, ସେ ଏକ ନମ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ଦିନ ଆମ ପାଇଁ କେତେ ମୁଲ୍ୟବାନ, କାରଣ ଆମେ ତୁମକୁ ଦେଖିଛୁ!" କଳିୟୁଗରେ, ଆମେ ଭୟଭୀତ ଓ ଉଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରେ ଅସୁବିଧାରେ ଅଛୁ। କିନ୍ତୁ, ତୁମେ ଏକ ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଦାୟାଳୁ ଲୋକ, ପୁରାଣରେ ଭଲ ବିଶେଷଜ୍ଞ। ତୁମର ମାଧ୍ୟମରେ, ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ କର୍ମର ମୂଳକୁ ସିଧା କାଟି ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନର ଦୁଃଖରେ ଦହନ ହୁଏ, ସେମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟରେ ନେକ୍ତର ମୃଦୁ ଧାରାର ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏହି ପୁରାଣରେ ସବୁ ଜୀବର ଜନ୍ମ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଦୁଃଖ ଓ ସୁଖର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ବତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀର ବିବରଣୀ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି। ଯେଉଁଠାରେ ଗଣେଶଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଜନ୍ମ, ଓ କଥାବର୍ତ୍ତା ବିବରଣା କରାଯାଇଛି। ସୂତ ଏହାକୁ କହିଥିଲେ, "ମୁଁ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆସିଛି ଓ ନାରାୟଣଙ୍କର ଅଶ୍ରମକୁ ଯାଉଛି।" ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଖି, ସେ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ଯିଏ ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଯଦି ଧୃଷ୍ଟିର ଅଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ମୁକ୍ତ ହେବେ କି? ଏହି ପୁରାଣର ଗଭୀରତା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଆମକୁ ଅନେକ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଆମ ଜୀବନକୁ ଏକ ନୂତନ ଦିଗ ଦେଇଥାଏ।