शंकर उवाच अनादिमादिमानंदरूपिणं सर्वरूपिणम्
शंकर म्हणाला: जो अनादि, आनंदाचा मूळ, आणि सर्व रूपांचा आधार आहे.
अणिमादिकसिद्धीनां कारणं सर्वकारणम्
अणिमा वगैरे सिद्धींचा आणि सर्व कारणांचा मूळ कारण.
वेदे निर्वचनीयं यत्तन्निर्वक्तुं च कः क्षमः
जो वेदांत वर्णन केला आहे, त्याचे वर्णन करायला कोण समर्थ आहे?
तदतिरिक्तं स्तवनं किमहं स्तौमि निर्गुणम्
यापेक्षा अधिक स्तुती मी काय करू? निर्गुणाचे स्तवन कसे करावे?
पठित्वा मुच्यते दुर्गाद्वाञ्छितं च लभेन्नरः
हे पठण केल्याने माणूस संकटांतून मुक्त होतो आणि हवी ती इच्छा पूर्ण होते.
गोलोकं यात यूयं च यामि पश्चाच्छ्रिया सह
तुम्ही सगळे गोलोकात जा; मी श्रीसह नंतर येईन.
एते यास्यंति गोलोके तथा देवी सरस्वती सावित्री वेदमाता च पश्चाद्यास्यंति निश्चितम्
हे सर्व गोलोकात जातील, तसेच देवी सरस्वती आणि वेदांची माता सावित्रीही नक्कीच नंतर जातील.
नारायणश्च कृष्णोऽहं श्वेतद्वीपनिवासकृत्
नारायण, कृष्ण आणि मी श्वेतद्वीपात राहतो.
कलाकलांशकलया सुरासुरनरादयः
कला आणि अंश यांच्या द्वारे देव, दैत्य आणि माणसे.
वयं पश्चाद्गमिष्यामः सर्वेषामिष्टसिद्धये
आम्ही सर्वजण नंतर जाऊ, सर्वांच्या इच्छापूर्तीसाठी.
प्रणम्य देवताः सर्वा जग्मुर्गोलोकमद्भुतम्
सर्व देवतांनी वंदन करून अद्भुत गोलोकात प्रवेश केला.
ऊर्ध्वं वैकुंठतो गम्यं पंचाशत्कोटियोजनम्
वैकुंठाच्या वर पन्नास कोटी योजनांचे अंतर असलेला मार्ग आहे.
तमनिर्वचनीयं च देवास्ते गमनोत्सुकाः
देवतांना ते स्थान इतके अद्भुत वाटले की, त्याचे वर्णनही करता येईना; त्या सर्वजण तिथे जाण्यास फारच उत्सुक झाल्या.
दृष्ट्वा देवाः सरित्तीरं विस्मयं परमं ययुः
नदीच्या काठी पाहून देवता अत्यंत आश्चर्यचकित झाल्या.
मुक्तामाणिक्यपरममणिरत्नाकरान्वितम्
ती जागा मोती, माणिके आणि इतर उत्तम रत्नांनी सजलेली होती.
प्रवालांकुरमुद्भूतं कुत्रचित्सुमनोहरम्
कुठे कुठे सुंदर प्रवाळांची कोंब उमललेली, डोळ्यांना मोहवणारी दिसत होती.
विधेरदृश्यामाश्चर्य निधिश्रेष्ठाकरान्वितम्
तिथे अशा अदृश्य आणि अद्भुत खजिन्यांचा साठा होता, जे विधीलाही कधीच दिसले नव्हते.
कुत्रचिच्च मरकताकरश्रेणीसमन्वितम्
कुठे कुठे पाचूच्या खाणींच्या रांगा दिसत होत्या.
अमूल्यपीतवर्णाभं मणिश्रेण्याकरान्वितम्
तिथे अमूल्य आणि पिवळ्या छटेच्या रत्नांच्या ओळी होत्या.
कुत्र निर्वचनीयानां मणीनामाकरं परम्
कुठे कुठे वर्णन करता न येणाऱ्या रत्नांच्या सर्वोत्तम खाणी होत्या.
दृष्ट्वा तु परमाश्चर्यं जग्मुस्तत्पारमीश्वराः
हे परम आश्चर्य पाहून, ईश्वर त्या ठिकाणाच्या पारावर पुढे गेले.
पारिजाततरूणां च वनराजिविराजितम्
ती जागा पारिजाताच्या वृक्षांच्या सुंदर वनांनी शोभून गेली होती.
कोटियोजनमूर्ध्वं च दैर्घ्यं दशगुणोत्तरम्
त्याची उंची कोटी योजनांइतकी, आणि लांबी त्याच्या दहा पट होती.
प्राकाराकारमस्यैव शिखरे रासमंडलम्
त्याच्या शिखरावर, तटबंदीच्या आत, रासक्रीडेचा मंडळ होता.
पुष्पोद्यानसहस्रेण पुष्पितेन सुगंधिना
ती जागा हजारो फुलांनी बहरलेल्या, सुगंधी बगिच्यांनी सजली होती.
सुरत द्रव्यसंयुक्तै राजितं रतिमंदिरैः
तिथे रमणीय वस्तूंनी सजलेली, आनंद देणारी सुखगृहे होती.
रत्नसोपानयुक्तेन सद्रत्नकलशेन च
रत्नांच्या पायऱ्या आणि रत्नांनी बनवलेली कलश तिथे होते.
सिंदूरवर्णमणिभिः परितः खचितेन च
सर्वत्र सिंदूरासारख्या रंगाच्या रत्नांनी ती जागा जडवलेली होती.
रत्नप्राकारसंयुक्तमणिभेदैर्विराजितम्
ती जागा रत्नांच्या तटबंदीने आणि विविध प्रकारच्या रत्नांनी उजळून निघाली होती.
रज्जुग्रंथिसमायुक्तरसालपल्लवान्वितैः । परितः कदलीस्तंभसमूहैश्च समन्वितम्
ती जागा दोरगाठीसारख्या गाठींनी बांधलेल्या तरुण साल वृक्षांच्या कोंबांनी आणि आजूबाजूला केळीच्या खांबांच्या समूहांनी वेढलेली होती.