वैकुंठं परमं धाम जरामृत्युहरं परम् कोटियोजनमूर्ध्वं च ब्रह्मलोकात्सनातनम्
वैकुंठ हे परमधाम, जिथे वार्धक्य व मृत्यू नाहीसे होतात, सर्वोच्च, ब्रह्मलोकापेक्षा कोटी योजनांनी वर, सनातन—
वर्णनीयं न कविभिर्विचित्रं रत्ननिर्मितम्
जे कवींनाही वर्णन करता येत नाही, अद्भुत, रत्नांनी बनवलेले—
ते मनोयायिनः सर्वे संप्रापुस्तं मनोहरम्
ते सर्वजण मनाने प्रवास करून त्या मनोहारी स्थळी पोहोचले.
रत्नसिंहासनस्थं च रत्नालंकारभूषितम्
जो रत्नांच्या सिंहासनावर बसला होता, रत्नांच्या अलंकारांनी सुशोभित—
रत्नकुण्डलयुग्मेन गंडस्थलविराजितम्
मोलमोलाच्या दागिन्यांनी सजलेली कुंडले गालांवर शोभून दिसत होती.
शांतं सरस्वतीकांतं लक्ष्मीधृतपदांबुजम्
शांत, सरस्वतीला प्रिय, आणि लक्ष्मी ज्या चरणकमळांना धरून आहे असा.
सुनंदनंदकुमुदैः पार्षदैरुपसेवितम् परमानंदरूपं च भक्तानुग्रहकारकम्
सुनंद, नंद आणि कुमुद या पार्षदांनी सेविला गेलेला, परम आनंदमय रूप असलेला, भक्तांवर कृपा करणारा.
तं प्रणेमुः सुरेंद्राश्च भक्त्या ब्रह्मादयो मुने परमानंदभारार्ताः पुलकांचितविग्रहाः
हे मुनी, ब्रह्मा आणि इतर देवेंद्रांनी भक्तीभावाने त्याला वंदन केले, परम आनंदाने भारावून, अंगावर रोमांच उभे राहिले.
ब्रह्मोवाच नमामि कमलाकांतं शांतं सर्वेष्टमच्युतम्
ब्रह्मा म्हणाला: मी लक्ष्मीच्या प्रिय, शांत, सर्वांची इच्छा पूर्ण करणाऱ्या आणि अचल अशा त्या परमेश्वराला वंदन करतो.
मनवश्च मुनींद्राश्च मानुषाश्च चराचराः
मनू, श्रेष्ठ ऋषी, माणसे आणि सर्व चल-अचल जीव.
शंकर उवाच अनादिमादिमानंदरूपिणं सर्वरूपिणम्
शंकर म्हणाला: जो अनादि, आनंदाचा मूळ, आणि सर्व रूपांचा आधार आहे.
अणिमादिकसिद्धीनां कारणं सर्वकारणम्
अणिमा वगैरे सिद्धींचा आणि सर्व कारणांचा मूळ कारण.
वेदे निर्वचनीयं यत्तन्निर्वक्तुं च कः क्षमः
जो वेदांत वर्णन केला आहे, त्याचे वर्णन करायला कोण समर्थ आहे?
तदतिरिक्तं स्तवनं किमहं स्तौमि निर्गुणम्
यापेक्षा अधिक स्तुती मी काय करू? निर्गुणाचे स्तवन कसे करावे?
पठित्वा मुच्यते दुर्गाद्वाञ्छितं च लभेन्नरः
हे पठण केल्याने माणूस संकटांतून मुक्त होतो आणि हवी ती इच्छा पूर्ण होते.
गोलोकं यात यूयं च यामि पश्चाच्छ्रिया सह
तुम्ही सगळे गोलोकात जा; मी श्रीसह नंतर येईन.
एते यास्यंति गोलोके तथा देवी सरस्वती सावित्री वेदमाता च पश्चाद्यास्यंति निश्चितम्
हे सर्व गोलोकात जातील, तसेच देवी सरस्वती आणि वेदांची माता सावित्रीही नक्कीच नंतर जातील.
नारायणश्च कृष्णोऽहं श्वेतद्वीपनिवासकृत्
नारायण, कृष्ण आणि मी श्वेतद्वीपात राहतो.
कलाकलांशकलया सुरासुरनरादयः
कला आणि अंश यांच्या द्वारे देव, दैत्य आणि माणसे.
वयं पश्चाद्गमिष्यामः सर्वेषामिष्टसिद्धये
आम्ही सर्वजण नंतर जाऊ, सर्वांच्या इच्छापूर्तीसाठी.
प्रणम्य देवताः सर्वा जग्मुर्गोलोकमद्भुतम्
सर्व देवतांनी वंदन करून अद्भुत गोलोकात प्रवेश केला.
ऊर्ध्वं वैकुंठतो गम्यं पंचाशत्कोटियोजनम्
वैकुंठाच्या वर पन्नास कोटी योजनांचे अंतर असलेला मार्ग आहे.
तमनिर्वचनीयं च देवास्ते गमनोत्सुकाः
देवतांना ते स्थान इतके अद्भुत वाटले की, त्याचे वर्णनही करता येईना; त्या सर्वजण तिथे जाण्यास फारच उत्सुक झाल्या.
दृष्ट्वा देवाः सरित्तीरं विस्मयं परमं ययुः
नदीच्या काठी पाहून देवता अत्यंत आश्चर्यचकित झाल्या.
मुक्तामाणिक्यपरममणिरत्नाकरान्वितम्
ती जागा मोती, माणिके आणि इतर उत्तम रत्नांनी सजलेली होती.
प्रवालांकुरमुद्भूतं कुत्रचित्सुमनोहरम्
कुठे कुठे सुंदर प्रवाळांची कोंब उमललेली, डोळ्यांना मोहवणारी दिसत होती.
विधेरदृश्यामाश्चर्य निधिश्रेष्ठाकरान्वितम्
तिथे अशा अदृश्य आणि अद्भुत खजिन्यांचा साठा होता, जे विधीलाही कधीच दिसले नव्हते.
कुत्रचिच्च मरकताकरश्रेणीसमन्वितम्
कुठे कुठे पाचूच्या खाणींच्या रांगा दिसत होत्या.
अमूल्यपीतवर्णाभं मणिश्रेण्याकरान्वितम्
तिथे अमूल्य आणि पिवळ्या छटेच्या रत्नांच्या ओळी होत्या.
कुत्र निर्वचनीयानां मणीनामाकरं परम्
कुठे कुठे वर्णन करता न येणाऱ्या रत्नांच्या सर्वोत्तम खाणी होत्या.