ये मिथ्यावादिनस्तात दयासत्य विवर्जिताः
हे प्रिय, जे खोटं बोलतात आणि ज्यांच्यात दया किंवा सत्य नाही,
मित्रद्रोही कृतघ्नश्च मिथ्यासाक्ष्यप्रदायकः
जो मित्रांचा विश्वासघात करतो, उपकार विसरतो किंवा खोटी साक्ष देतो,
कल्याणसूक्तसामानि हरेर्नामैकमंगलम्
मंगलमय स्तोत्रं आणि गीते अनेक आहेत, पण हरिनाव हेच खऱ्या अर्थाने सर्वात शुभ आहे.
जीवघाती गुरुद्रोही ग्रामयाजी च लुब्धकः
जो जीव मारतो, गुरुचा विश्वासघात करतो, गावातले यज्ञ करतो किंवा शिकारी असतो,
पूजायज्ञोपवासादि व्रतानि विविधानि च
पूजा, यज्ञ, उपवास आणि अशी अनेक व्रतं,
सदा द्विषंति ये पापा गोविप्रसुरवैष्णवान्
जे पापी नेहमी गायी, ब्राह्मण, देव आणि वैष्णव यांना द्वेष करतात,
शंखादीनां च भारेण पीडिताऽहं यथा विधे
हे विधाता, शंख आणि इतर वस्तूंच्या ओझ्याने मी खूप त्रस्त झाले आहे,
इत्येवं कथितं सर्वं मद्व्यथाया निवेदनम्
अशी माझ्या साऱ्या वेदनांची मी सविस्तर सांगितली आहे.
इत्येवमुक्त्वा वसुधा रुरोद च मुहुर्मुहुः
असं म्हणून पृथ्वी पुन्हा पुन्हा रडू लागली.
भारं तवापनेष्यामि दस्यूनामप्युपायतः
मी तुझं ओझं दूर करीन, दुष्टांचा नाश करूनसुद्धा.
कालेन भारहरणं करिष्यति मदीश्वरः
योग्य वेळी माझा प्रभू हे ओझं दूर करील.
मधुकाष्ठं चंदनं च कस्तूरीं तीर्थमृत्तिकाम्
मध, चंदन, कस्तुरी आणि तीर्थातील पवित्र माती,
इंद्रनीलं सूर्यमणिं रुद्राक्षं कुशमूलकम्
इंद्रनील मणी, सूर्यमणी, रुद्राक्ष आणि कुशाचं मूळ,
शंखं प्रदीपमालां च शिलामर्च्यां च घंटिकाम् ग्रंथियुक्तं यज्ञसूत्रं दर्पणं श्वेतचामरम्
शंख, दिव्यांची माळ, पूजेसाठीची शिळा, छोटी घंटा, गाठी असलेलं यज्ञसूत्र, आरसा आणि पांढरं चामर,
गोरोचनं च मुक्तां च शुक्तिं माणिक्यमेव च
गायीचं गोरचन, मोती, शिंपला आणि माणिकही,
रजतं कांचनं चैव प्रवालं रत्नमेव च
चांदी, सोनं, प्रवाळ आणि मौल्यवान रत्ने,
त्वयि ये स्थापयिष्यंति मूढाश्चैतानि सुन्दरि
सुंदरी, जे मूढ लोक तुझ्यात ही गोष्टी स्थापतील—
ब्रह्मा पृथ्वीं समाश्वास्य देवताभिस्तया सह
ब्रह्मदेवाने पृथ्वीला आणि देवतांना धीर देऊन—
गत्वा तमाश्रमं रम्यं ददर्श शंकरं विधिः
तो रम्य अशा आश्रमात गेला आणि विधीने शंकराला पाहिले.
व्याघ्रचर्मपरीधानं दक्षकन्यास्थिभूषणम्
तो वाघाच्या कातडीचे वस्त्र घातलेला, दक्षकन्यांच्या हाडांनी अलंकृत—
नानासिद्धैः परिवृतं योगींद्रगणसेवितम्
नानाविध सिद्धांनी वेढलेला, मोठ्या योग्यांच्या समूहांनी सेवा केलेला—
गंधर्वाणां च संगीतं श्रुतवंतं कुतूहलात्
त्याने कुतूहलाने गंधर्वांचे गाणे ऐकले—
जपंतं पञ्चवक्त्रेण हरेर्नामैकमङ्गलम्
तो आपल्या पाच मुखांनी 'हरी' हे एकच मंगल नाव जपत होता—
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा तस्थावग्रे स धूर्जटेः
इतक्यात ब्रह्मा धूर्जटीच्या समोर उभा राहिला.
उत्तस्थौ शंकरः शीघ्रं भक्त्या दृष्ट्वा जगद्गुरुम्
जगद्गुरूला भक्तीभावाने पाहून शंकर लवकर उठला.
प्रणेमुर्देवताः सर्वे शंकरं चंद्रशेखरम्
सर्व देवतांनी चंद्रशेखर शंकराला वंदन केले.
वृत्तांतं कथयामास पार्वतीशं प्रजापतिः
प्रजापतीने पार्वतीच्या स्वामीस घडलेला वृत्तांत सांगितला.
भक्तापायं समाकर्ण्य पार्वतीपरमेश्वरौ
भक्तीचा नाश ऐकून पार्वती आणि परमेश्वर—
ततो ब्रह्मा महेशश्च सुरसंघान्वसुंधराम्
मग ब्रह्मा आणि महेश, देवांच्या समूहांसह आणि पृथ्वीला घेऊन—
ततो देवेश्वरैस्तूर्णमागत्य धर्ममंदिरम्
मग देवेश्वरांसह ते सर्वजण लवकर धर्ममंदिरात आले.