धर्मःपाता च सर्वेषां साक्षी च जगतां पतिः
धर्म आणि पाता, सर्वांचा साक्षी आणि जगाचा स्वामी आहेत.
श्वेतद्वीपनिवासी यः पाता विष्णुः स्वयं विभुः 4.3.
जो श्वेतद्वीपात वास करतो, तोच पाता म्हणजेच विष्णू, सर्वव्यापी प्रभू आहे.
सुरासुरमुनींद्राश्च मनवो मानवा बुधाः
देव, असुर, ऋषी, मनू, माणसं आणि ज्ञानी लोक सर्वजण आहेत.
क्षिप्रं रोषं परित्यज्य भज पादांबुजं हरेः
लवकरच राग सोड आणि हरीच्या चरणकमळांची भक्ती कर.
निमेषमात्रादस्यैव ब्रह्मणः पतनं भवेत्
फक्त एका क्षणात ब्रह्मालाही आपले स्थान गमवावे लागू शकते.
एवमष्टोत्तरशतमायुर्यस्य जगद्विधेः
म्हणून, जगाचा सृष्टीकर्ता ब्रह्माचा आयुष्य एकशे आठ वर्षांचं आहे.
श्रीदाम्नो वचनं श्रुत्वा केवलं कटुमुज्ज्वलम्
श्रीदामाचे केवळ कठोर आणि जळजळीत शब्द ऐकून,
रासेश्वरी बहिर्गत्वा तमुवाच ह निष्ठुरम्
रासेश्वरी बाहेर जाऊन त्याच्याशी कठोर शब्दात बोलली.
रेरे जाल्म महामूढ शृणु लॆपटकिंकर
अरे दुष्ट, मोठ्या मूर्खा, ऐक, वाईटांचा नोकर!
त्वदीश्वरश्च श्रीकृष्णो न ह्यस्माकं व्रजाधम
तुझा स्वामी म्हणजे श्रीकृष्ण, आमचा नाही, अरे व्रजातील नीच!
यथाऽसुराश्च त्रिदशा नित्यं निंदंति संततम्
जसं असुर आणि देव नेहमी एकमेकांची निंदा करतात,
गोप व्रजासुरीं योनिं गोलोकाच्च बहिर्भव 4.3.
अरे गवळ्या, व्रजातील असुरींमध्ये जन्म घे आणि गोलोकातून बाहेर जा.
रासेश्वरी तमित्युक्त्वा सुष्वाप विरराम च
रासेच्या अधिष्ठात्रीला असे म्हणून ती निजली आणि गप्प बसली.
श्रुत्वा च वचनं तस्याः कोपेन स्फुरिताधरः श्रीदामोवाच मानुष्या इव कोपस्ते तस्मात्त्वं मानुषी भुवि
तिचे शब्द ऐकून, श्रीदामाचा रागाने ओठ थरथरले आणि तो म्हणाला, "तुझा राग माणसासारखा आहे; म्हणून तू पृथ्वीवर माणूस होशील."
भविष्यसि न संदेहो मया शप्ता त्वमंबिके
हे अंबिके, मी तुला शाप दिला आहे, यात काहीच शंका नाही, तू तशीच होशील.
मूढा रापाणपत्नी त्वां वक्ष्यति जगतीतले
पृथ्वीवर रापणाची मूढ बायको तुला असेच म्हणेल.
भविष्यति महायोगी राधाशापेन गर्भजः
राधेच्या शापामुळे पोटी जन्मलेला एक महान योगी होईल.
भविता ते वर्षशतं विच्छेदो हरिणा सह
तुला श्रीहरिपासून शंभर वर्षांचे विरह सहन करावा लागेल.
तामित्युक्त्वा च नत्वा च स जगाम हरेः पुरः
असे म्हणून आणि तिला वाकून, तो श्रीहरिपुढे गेला.
आनुपूर्व्यात्तु तत्सर्वं रुरोद च भृशं पुनः
यानंतर तिने सगळं आठवून पुन्हा जोरात रडायला सुरुवात केली.
न जेता ते त्रिभुवने ह्यसुरेंद्रो भविष्यसि
तुला त्रिभुवनात कोणीही जिंकता येणार नाही; तू असुरांचा राजा होणार नाहीस.
आगमिष्यसि पंचाशद्युगांते तु ममाशिषा 4.3.
माझ्या आशीर्वादाने, पन्नास युगांच्या शेवटी तू पुन्हा येशील.
त्वद्भक्तिरहितं मां च कदाचिन्न करिष्यसि
तू कधीही मला तुझ्या भक्तीपासून वंचित करणार नाहीस.
पश्चाज्जगाम सा देवी रुरोद च पुनःपुनः
नंतर ती देवी निघून गेली आणि पुन्हा पुन्हा रडू लागली.
श्रीदामाऽपि च तां नत्वा रुरोद प्रेमविह्वलः
श्रीदामानेही तिला वाकून नमस्कार केला आणि प्रेमाने भारावून रडू लागला.
गते श्रीदाम्नि सा देवी जगामेश्वरसन्निधिम्
श्रीदाम गेला तेव्हा ती देवी परमेश्वराच्या सान्निध्यात गेली.
शोकातुरां च तां कृष्णो बोधयामास प्रेयसीम्
शोकाने व्याकुळ झालेल्या आपल्या प्रियतमेचे श्रीकृष्णाने सांत्वन केले.
राधा जगाम धरणीं वाराहे हरिणा सह
राधा वराह रूपातील हरिसोबत पृथ्वीवर गेली.
इत्येवं कथितं सर्वं श्रीकृष्णाख्यानमंगलम्
अशा प्रकारे श्रीकृष्णाची मंगलमय कथा पूर्णपणे सांगितली आहे.
आजगाम जगन्नाथो वद वेदविदां वर
जगाचा स्वामी आला; वेद जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, तू सांग.