चकार श्रीहरिं क्रोडे विजहार स्मरातुरा
ती श्रीहरिला मिठी मारून, प्रेमाने त्याच्याबरोबर रमली.
वरं तस्यै ददौ प्रीत्या प्रसन्नवदनेक्षणः
आनंदी आणि हसऱ्या चेहऱ्याने त्याने तिला प्रेमाने वर दिला.
यथा राधा तत्समा त्वं भविष्यसि प्रिया मम
जशी राधा आहे, तशीच तू माझी प्रिय होशील.
इत्युक्तवंतं श्रीकृष्णं वसंतं विरजांतिके
असं म्हणून, श्रीकृष्ण विरजाजवळ थांबला.
श्रुत्वा रुरोष सा देवी सुष्वाप क्रोधमंदिरे 4.3.
हे ऐकून ती देवी रागावली आणि रागाच्या महालात झोपली.
स तस्थौ राधिकाद्वारे श्रीदाम्ना सह नारद
नारद आणि श्रीदाम दोघे राधिकेच्या दारात उभे राहिले.
मत्तो बहुतराः कांता गोलोके संति ते हरे
हे हरी, गोलोकात माझ्यापेक्षा अधिक प्रिय स्त्रिया आहेत.
विरजा प्रेयसी कांता सरिद्रूपा बभूव ह
विरजा ही प्रेयसी नदीरूप झाली.
तत्तीरे मंदिरं कृत्वा तिष्ठ तिष्ठ च याहि ताम्
त्या काठी एक मंदिर बांध आणि तिथेच थांब. मग तिला भेटायला जा.
नदस्य नद्या सार्द्धं च संगमो गुणवान्भवेत्
जेव्हा नदी आणि उपनदी एकत्र येतात, तेव्हा तो संगम फार पुण्यवान होतो.
देवचूडामणेः क्रीडा नद्या सार्द्धमहो बत
देवतांचा मुकुटमणी आणि नदी यांच्या खेळाची लीला किती अद्भुत आहे!
ये त्वां वदंति सर्वेशं ते किं जानंति तत्त्वतः
जे तुला सर्वांचा स्वामी म्हणतात, त्यांना तुझ्या खरी ओळखीचं काय खरंच ज्ञान आहे?
इत्युक्त्वा राधिका देवी विरराम रुषाऽन्विता
असं म्हणून राधिकादेवी रागाने गप्प बसली.
काश्चिच्चामरहस्ताश्च काश्चित्सूक्ष्मांशुकांबराः
काहींनी हातात चामर घेतले होते, काहींनी अगदी नाजूक वस्त्रं परिधान केली होती.
वासितोदकराः काश्चित्काश्चित्पद्मकरा वराः 4.3.
काहींनी सुगंधी पाणी घेतलं होतं, तर काहींनी हातात कमळ धरलं होतं.
रत्नालंकारहस्ताश्च काश्चित्कज्जलवाहिकाः
काहींनी हातात रत्नांची दागिने घेतली होती, तर काहींनी काजळाची भांडी धरली होती.
काश्चिदावीरहस्ताश्च यंत्रहस्ताश्च काश्चन
काहींनी आरसे घेतले होते, तर काहींनी वेगवेगळी साधनं हातात धरली होती.
करतालकराः काश्चिद्गेंदुहस्ताश्च काश्चन
काही जणी टाळ्या वाजवत होत्या, तर काहींनी हातात चेंडू घेतले होते.
संगीतनिपुणाः काश्चित्काश्चिन्नर्तनतत्पराः
काहींना संगीताची उत्तम कला अवगत होती, तर काही नृत्यात मग्न होत्या.
सुधापात्रकराः काश्चिदंघ्रिपीठकराः पराः
काहींनी अमृताच्या भांडी घेतली होती, तर काहींनी पाय ठेवायच्या पाट्या धरल्या होत्या.
पुटांजलिकराः काश्चित्काश्चित्स्तुतिपरा वराः
काहींनी हात जोडले होते, तर काहींना स्तुती करण्यात आनंद होता.
बहिर्देशस्थिताः काश्चित्कोटिशः कोटिशः सदा
काही नेहमी बाहेर उभ्या राहत आणि त्यांची संख्या अगणित होती.
कृष्णमभ्यंतरं गंतुं न ददुर्द्वारसंस्थिताः नानुरूपमत्यकथ्ययमयोग्यमतिकर्कशम्
दारी उभ्या असलेल्या जणींनी कृष्णाला आत जाऊ दिलं नाही; त्यांनी अतिशय कठोर आणि अनुचित शब्द बोलले.
हे कृष्ण विरजाकांत गच्छ मत्पुरतो हरे
हे कृष्ण, विरजाचे प्रिय, माझ्यासमोरून जा, हे हरी.
शीघ्रं पद्मावतीं गच्छ रत्नमालां मनोरमाम् 4.3.
लवकरच पद्मावतीकडे जा, रत्नमाळा या मनमोहकेकडे जा.
हे नदीकांत देवेश देवानां च गुरोर्गुरो
हे नदीचे प्रिय, हे देवांचा स्वामी, देवांचे गुरु आणि गुरूंचेही गुरु!
शश्वत्ते मानुषाणां च व्यवहारस्य लंपट
माणसं नेहमीच आपल्याला फायद्याचं वाटेल तिथेच व्यवहार करायला उत्सुक असतात.
राधिकावचनं श्रुत्वा तमूचुर्गोपिका हरिम्
राधिकेचं बोलणं ऐकून गोपिका हरिला म्हणू लागल्या.
काश्चिदूचुरिति हरे गच्छ स्थानांतरं क्षणम्
काहींनी म्हटलं, 'हऱ्या, थोडा वेळ दुसऱ्या जागी जा.'
काश्चिदूचुरिति प्रीत्या क्षणं गच्छ गृहांतरम्
काहींनी प्रेमानं म्हटलं, 'क्षणभर दुसऱ्या घरात जा.'