जलादुत्थाय चागच्छ विधाय तनुमुत्तमाम्
पाण्यातून वर ये आणि उत्तम शरीर धारण करून इथे ये.
कृष्णाज्ञया च विरजा विधाय तनुमुत्तमाम्
कृष्णाच्या आज्ञेने विरजाने उत्तम शरीर धारण केले.
पीतवस्त्रपरीधाना स्मेराननसरोरुहा
पिवळ्या वस्त्रात शोभणारी, तिच्या कमळासारख्या चेहऱ्यावर मंद हास्य फुलले होते.
नितंबश्रोणिभारार्ता पीनोन्नतपयोधरा
तिच्या कंबरेवर आणि नितंबांवर सौंदर्याचा भार होता, तिची उन्नत आणि भरगच्च उरोज उठून दिसत होते.
सुंदरी सुदरीणां च धन्या मान्या च योषिताम् 4.3.
ती सुंदर स्त्रियांमध्येही सर्वात सुंदर, भाग्यवान आणि सर्व स्त्रियांमध्ये मान्य होती.
पक्व दाडिमबीजाभदंतपंक्तिमनोहरा
तिच्या दातांच्या रांगा पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यांसारख्या मोहक दिसत होत्या.
कस्तूरीबिंदुना सार्धं सिंदूरबिंदुभूषिता
ती कस्तुरीच्या ठिपक्यांनी आणि कुंकवाच्या बिंदूंनी सजलेली होती.
रत्नकुंडलगंडस्था भूषिता रत्नमालया
तिच्या गालांवर रत्नांच्या कुंडल्या झळकत होत्या आणि ती रत्नमाळांनी सजलेली होती.
रत्नकंकणकेयूरचारुशंखकरोज्ज्वला
तिच्या हातात सुंदर शंखाच्या आकाराचे कडे, रत्नांचे बांगडे आणि केयूर चमकत होते.
तां च रूपवतीं दृष्ट्वा प्रेमोद्रेका जगत्पतिः
ती अशी रूपवती पाहून जगाचा स्वामी आनंदाने भरून गेला.
नानाप्रकारशृंगारं विपरीतादिकं विभुः
भगवंताने तिच्याशी विविध प्रकारच्या प्रेमळ खेळात, उलटसुलट प्रकारांसह, रमण केले.
विरजा सा रजोयुक्ता धृत्वा वीर्यममोघकम्
विरजा आता कामभावनेने युक्त झाली आणि तिने अमोघ वीर्य स्वीकारले.
दधार गर्भमीशस्य दिव्यं वर्षशतं च सा
तिने प्रभूच्या दिव्य गर्भाला शंभर दिव्य वर्षे पोटात धरले.
माता सा सप्तपुत्राणां श्रीकृष्णस्य प्रिया सती
ती सात मुलांची आई झाली आणि श्रीकृष्णाची प्रिय, पतिव्रता पत्नी ठरली.
एकदा हरिणा सार्द्धं वृंदारण्ये च निर्जने 4.3.
एकदा ती हरिसोबत एकांत व्रुंदावनात होती.
एतस्मिन्नंतरे तत्र मातुः क्रोडं जगाम ह
त्याच वेळी तिचा मुलगा आईच्या मांडीवर येऊन बसला.
भीतं स्वतनयं दृष्ट्वा तत्याज तां कृपानिधिः
आपला मुलगा घाबरलेला पाहून दयाळू प्रभू तिला सोडून गेला.
प्रबोध्य बालं सा साध्वी न ददर्शांतिके प्रियम्
त्या सती स्त्रीने मुलाला शांत केले, पण जवळ प्रियकर दिसला नाही.
शशाप स्वसुतं कोपाल्लवणोदो भविष्यसि
रागाने तिने आपल्या मुलाला शाप दिला: 'तू लवणोदा होशील.'
शशाप बालान्सर्वांश्च यांतु मूढा महीतलम्
तिने सर्व मुलांनाही शाप दिला: 'ते सर्व भ्रमित होऊन पृथ्वीवर जावोत.'
स्थितिर्नैकत्र युष्माकं भविष्यति पृथक्पृथक्
तुम्ही सगळे एकत्र राहणार नाही; प्रत्येकजण वेगळा होईल.
द्वीपस्थाभिर्नदीभिश्च सह क्रीडंतु निर्जने
ते सगळे बेटांवरच्या नद्यांबरोबर एकांतात खेळू द्या.
कनिष्ठः कथयामास मातृशापं च बालकान्
सर्वात लहान मुलाने इतर मुलांना आईच्या शापाबद्दल सांगितले.
श्रुत्वा विवरणं सर्वे प्रजग्मुर्धरणीतलम्
त्याने दिलेले स्पष्टीकरण ऐकून, सगळे पृथ्वीवर गेले.
सप्तद्वीपसमुद्राश्च सप्त तस्थुर्विभागशः 4.3.
सातही बेटं आणि समुद्र वेगवेगळ्या भागांत उभे राहिले.
लवणेक्षुसुरा सर्पिर्दधिदुग्धजलार्णवाः
मीठ, ऊसाचा रस, मद्य, तूप, दही, दूध आणि पाण्याचे समुद्र—
व्याप्ताः समुद्राः सप्तैव सप्तद्वीपां वसुंधराम्
हे सातही समुद्र सात बेटांच्या पृथ्वीवर पसरले.
रुरोद च भृशं साध्वी पुत्रविच्छेदकातरा
ती पुण्यवती आपल्या मुलांपासून दूर झाल्यामुळे फार रडली.
तां शोकसागरे मग्नां विज्ञाय राधिकापतिः
ती दुःखाच्या समुद्रात बुडाली आहे हे राधेच्या प्रियकराने ओळखले.
दृष्ट्वा हरिं सा तत्याज शोकं रोदनमेव च
हरिला पाहताच तिने आपला शोक आणि रडणे सोडले.