ब्रह्मवैवर्तपुराणम्

श्रुत्वा कोलाहलं शब्दं गोपिकानां हरिः स्वयम्

गोपिकांच्या गोंधळाचा आणि आवाजाचा ध्वनी ऐकून, हरि स्वतःच—

विरजा राधिकाशब्दादंतर्धानं हरेरपि

राधिकेचे नाव ऐकताच, विरजा अदृश्य झाली आणि हरिही तिथून नाहीसा झाला.

सद्यस्तत्र सरिद्रूपं तच्छरीरं बभूव ह

त्या क्षणीच, ते शरीर तिथेच नदीच्या रूपात बदलले.

कोटियोजनविस्तीर्णं प्रस्थेऽतिनिम्नमेव च

ती नदी कोट्यवधी योजन रुंदीची आणि अत्यंत खोल होती.

विरजां च सरिदूपां दृष्ट्वा गेहं जगाम सा

विरजेला नदीच्या रूपात पाहून ती घरी परतली.

श्रीकृष्णो विरजां दृष्ट्वा सरिद्रूपां प्रियां सतीम्

श्रीकृष्णाने विरजेला नदीच्या रूपात, आपल्या प्रिय आणि सती अशा अवस्थेत पाहिले—

ममांतिकं समागच्छ प्रेयसीनां परे वरे

हे प्रियतमे, सर्व प्रियांमध्ये श्रेष्ठ, माझ्याकडे ये.

नद्यधिष्ठात्रि देवि त्वं भव मूर्तिमती सती

हे नदीची अधिष्ठात्री देवी, तू सती स्वरूप धारण कर.

पूर्वरूपाच्च सौभाग्यादिदानीं सुभगा भव

तुझ्या पूर्वीच्या रूपामुळे आणि सौभाग्यामुळे, आता तू अत्यंत भाग्यवती हो.

जलादुत्थाय चागच्छ विधाय तनुमुत्तमाम्

पाण्यातून वर ये आणि उत्तम शरीर धारण करून इथे ये.

कृष्णाज्ञया च विरजा विधाय तनुमुत्तमाम्

कृष्णाच्या आज्ञेने विरजाने उत्तम शरीर धारण केले.

पीतवस्त्रपरीधाना स्मेराननसरोरुहा

पिवळ्या वस्त्रात शोभणारी, तिच्या कमळासारख्या चेहऱ्यावर मंद हास्य फुलले होते.

नितंबश्रोणिभारार्ता पीनोन्नतपयोधरा

तिच्या कंबरेवर आणि नितंबांवर सौंदर्याचा भार होता, तिची उन्नत आणि भरगच्च उरोज उठून दिसत होते.

सुंदरी सुदरीणां च धन्या मान्या च योषिताम् 4.3.

ती सुंदर स्त्रियांमध्येही सर्वात सुंदर, भाग्यवान आणि सर्व स्त्रियांमध्ये मान्य होती.

पक्व दाडिमबीजाभदंतपंक्तिमनोहरा

तिच्या दातांच्या रांगा पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यांसारख्या मोहक दिसत होत्या.

कस्तूरीबिंदुना सार्धं सिंदूरबिंदुभूषिता

ती कस्तुरीच्या ठिपक्यांनी आणि कुंकवाच्या बिंदूंनी सजलेली होती.

रत्नकुंडलगंडस्था भूषिता रत्नमालया

तिच्या गालांवर रत्नांच्या कुंडल्या झळकत होत्या आणि ती रत्नमाळांनी सजलेली होती.

रत्नकंकणकेयूरचारुशंखकरोज्ज्वला

तिच्या हातात सुंदर शंखाच्या आकाराचे कडे, रत्नांचे बांगडे आणि केयूर चमकत होते.

तां च रूपवतीं दृष्ट्वा प्रेमोद्रेका जगत्पतिः

ती अशी रूपवती पाहून जगाचा स्वामी आनंदाने भरून गेला.

नानाप्रकारशृंगारं विपरीतादिकं विभुः

भगवंताने तिच्याशी विविध प्रकारच्या प्रेमळ खेळात, उलटसुलट प्रकारांसह, रमण केले.

विरजा सा रजोयुक्ता धृत्वा वीर्यममोघकम्

विरजा आता कामभावनेने युक्त झाली आणि तिने अमोघ वीर्य स्वीकारले.

दधार गर्भमीशस्य दिव्यं वर्षशतं च सा

तिने प्रभूच्या दिव्य गर्भाला शंभर दिव्य वर्षे पोटात धरले.

माता सा सप्तपुत्राणां श्रीकृष्णस्य प्रिया सती

ती सात मुलांची आई झाली आणि श्रीकृष्णाची प्रिय, पतिव्रता पत्नी ठरली.

एकदा हरिणा सार्द्धं वृंदारण्ये च निर्जने 4.3.

एकदा ती हरिसोबत एकांत व्रुंदावनात होती.

एतस्मिन्नंतरे तत्र मातुः क्रोडं जगाम ह

त्याच वेळी तिचा मुलगा आईच्या मांडीवर येऊन बसला.

भीतं स्वतनयं दृष्ट्वा तत्याज तां कृपानिधिः

आपला मुलगा घाबरलेला पाहून दयाळू प्रभू तिला सोडून गेला.

प्रबोध्य बालं सा साध्वी न ददर्शांतिके प्रियम्

त्या सती स्त्रीने मुलाला शांत केले, पण जवळ प्रियकर दिसला नाही.

शशाप स्वसुतं कोपाल्लवणोदो भविष्यसि

रागाने तिने आपल्या मुलाला शाप दिला: 'तू लवणोदा होशील.'

शशाप बालान्सर्वांश्च यांतु मूढा महीतलम्

तिने सर्व मुलांनाही शाप दिला: 'ते सर्व भ्रमित होऊन पृथ्वीवर जावोत.'