तत्सूक्ष्मवस्त्रसाराणां वरैराच्छादितं परम्
तेथे अत्यंत सूक्ष्म आणि सुंदर वस्त्रांनी सर्वत्र आच्छादलेले होते.
श्वेतचामरकोटीभिर्वज्रकोटिभिरन्वितम्
श्वेत चामरांच्या कोट्यावधी झाडूंनी आणि अनगिनत वज्रांनी ते सजवले होते.
पारिजातप्रसूनानां कोटितल्पविराजितम्
पारिजात फुलांच्या कोट्यावधी पलंगांनी ते तेजस्वी दिसत होते.
रत्नशय्याकोटिभिश्च चित्रवज्रपरिच्छदैः
रत्नांच्या कोट्यावधी पलंगांनी आणि रंगीबेरंगी वज्रांच्या आच्छादनांनी ते नटले होते.
पुष्पोपधानसंयुक्तैः शृंगारार्हाभिरन्वितम्
फुलांनी सजवलेल्या आसनांनी आणि प्रेमाच्या आनंदासाठी योग्य अशा वस्तूंनी ते सुशोभित होते.
एवंभूताद्रथात्तूर्णमवरुह्य हरिप्रिया
अशा प्रकारे, हरिप्रियेला रथातून पटकन खाली उतरली.
द्वारे नियुक्तं ददृशे द्वारपालं मनोहरम् 4.2.
दाराशी तिने एक मोहक द्वारपाल उभा आहे असे पाहिले.
गोपं श्रीदामनामानं श्रीकृष्णप्रियकिंकरम्
तो गवळा श्रीदाम नावाचा, श्रीकृष्णाचा प्रिय सेवक होता.
गच्छ दूरं गच्छ दूरं रतिलंपटकिंकर
दूर जा, दूर जा, हे रतीच्या खेळात रमणारे सेवका!
राधिकावचनं श्रुत्वा निःशंकः पुरतः स्थितः
राधिकेचे शब्द ऐकूनही तो निर्धास्तपणे तिच्यासमोर उभा राहिला.
तूर्णं च राधिकाल्यश्च श्रीदामानं सकिंकरम्
मग राधिका आणि तिच्या सख्या पटकन श्रीदाम या सेवकाजवळ गेल्या.
श्रुत्वा कोलाहलं शब्दं गोपिकानां हरिः स्वयम्
गोपिकांच्या गोंधळाचा आणि आवाजाचा ध्वनी ऐकून, हरि स्वतःच—
विरजा राधिकाशब्दादंतर्धानं हरेरपि
राधिकेचे नाव ऐकताच, विरजा अदृश्य झाली आणि हरिही तिथून नाहीसा झाला.
सद्यस्तत्र सरिद्रूपं तच्छरीरं बभूव ह
त्या क्षणीच, ते शरीर तिथेच नदीच्या रूपात बदलले.
कोटियोजनविस्तीर्णं प्रस्थेऽतिनिम्नमेव च
ती नदी कोट्यवधी योजन रुंदीची आणि अत्यंत खोल होती.
विरजां च सरिदूपां दृष्ट्वा गेहं जगाम सा
विरजेला नदीच्या रूपात पाहून ती घरी परतली.
श्रीकृष्णो विरजां दृष्ट्वा सरिद्रूपां प्रियां सतीम्
श्रीकृष्णाने विरजेला नदीच्या रूपात, आपल्या प्रिय आणि सती अशा अवस्थेत पाहिले—
ममांतिकं समागच्छ प्रेयसीनां परे वरे
हे प्रियतमे, सर्व प्रियांमध्ये श्रेष्ठ, माझ्याकडे ये.
नद्यधिष्ठात्रि देवि त्वं भव मूर्तिमती सती
हे नदीची अधिष्ठात्री देवी, तू सती स्वरूप धारण कर.
पूर्वरूपाच्च सौभाग्यादिदानीं सुभगा भव
तुझ्या पूर्वीच्या रूपामुळे आणि सौभाग्यामुळे, आता तू अत्यंत भाग्यवती हो.
जलादुत्थाय चागच्छ विधाय तनुमुत्तमाम्
पाण्यातून वर ये आणि उत्तम शरीर धारण करून इथे ये.
कृष्णाज्ञया च विरजा विधाय तनुमुत्तमाम्
कृष्णाच्या आज्ञेने विरजाने उत्तम शरीर धारण केले.
पीतवस्त्रपरीधाना स्मेराननसरोरुहा
पिवळ्या वस्त्रात शोभणारी, तिच्या कमळासारख्या चेहऱ्यावर मंद हास्य फुलले होते.
नितंबश्रोणिभारार्ता पीनोन्नतपयोधरा
तिच्या कंबरेवर आणि नितंबांवर सौंदर्याचा भार होता, तिची उन्नत आणि भरगच्च उरोज उठून दिसत होते.
सुंदरी सुदरीणां च धन्या मान्या च योषिताम् 4.3.
ती सुंदर स्त्रियांमध्येही सर्वात सुंदर, भाग्यवान आणि सर्व स्त्रियांमध्ये मान्य होती.
पक्व दाडिमबीजाभदंतपंक्तिमनोहरा
तिच्या दातांच्या रांगा पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यांसारख्या मोहक दिसत होत्या.
कस्तूरीबिंदुना सार्धं सिंदूरबिंदुभूषिता
ती कस्तुरीच्या ठिपक्यांनी आणि कुंकवाच्या बिंदूंनी सजलेली होती.
रत्नकुंडलगंडस्था भूषिता रत्नमालया
तिच्या गालांवर रत्नांच्या कुंडल्या झळकत होत्या आणि ती रत्नमाळांनी सजलेली होती.
रत्नकंकणकेयूरचारुशंखकरोज्ज्वला
तिच्या हातात सुंदर शंखाच्या आकाराचे कडे, रत्नांचे बांगडे आणि केयूर चमकत होते.
तां च रूपवतीं दृष्ट्वा प्रेमोद्रेका जगत्पतिः
ती अशी रूपवती पाहून जगाचा स्वामी आनंदाने भरून गेला.