यतो न सञ्चरेद्व्याधिर्देहेषु देहधारिणाम्
म्हणून, रोग देहधारण करणाऱ्यांच्या शरीरात फिरत नाही.
यतो न सञ्चरेद्व्याधिबीजं दुष्टममङ्गलम्
म्हणून, रोगाचे वाईट आणि अशुभ बीज पसरत नाही.
यो वा योगेन खेदेन देहत्यागं करोति च
जो योगाने किंवा कष्टाने आपले शरीर सोडतो—
ब्राह्मणस्य वचः श्रुत्वा स्फीता मालावती सती
ब्राह्मणाचे शब्द ऐकून, भरभराटीला आलेली मालावती स्थिर राहिली.
मालावत्युवाच वयसाऽतिशिशुर्दृष्टो ज्ञानं योगविदां परम्
मालावती म्हणाली: वयाने तू खूप लहान दिसतोस, पण तुझे ज्ञान योग जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ आहे.
त्वया कृता प्रतिज्ञा च कान्तं जीवयितुं मम
तू माझ्या प्रियकराला पुन्हा जिवंत करण्याचे वचन दिले आहेस.
जीवयिष्यति मत्कान्तं पश्चाद्वेदविदां वरः 1.15.
नंतर, वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ असलेला माझ्या प्रियकराला जिवंत करील.
सभायां जीविते कान्ते तस्य तीव्रस्य सन्निधौ
सभेत, तिचा प्रियकर जिवंत असताना आणि त्या प्रखर व्यक्तीच्या उपस्थितीत—
एते ब्रह्मादयो देवा विद्यमानाश्च संसदि
हे ब्रह्मादि देव आणि सभेत उपस्थित असलेले सर्व—
नारीं रक्षति भर्त्तां चेन्न कोऽपि खण्डितुं क्षमः
जर स्त्रीने आपल्या पतीचे रक्षण केले, तर कोणीही त्याला इजा करू शकत नाही.
एवं देवेषु नो शक्तिः शक्रे वा ब्रह्मरुद्रयोः
देवतांमध्ये, अगदी इंद्र, ब्रह्मा किंवा रुद्रालाही अशी शक्ती नाही.
स्वामी कर्त्ता च हर्त्ता च शास्ता पोष्टा च रक्षिता
पती हा कर्ता, घेणारा, शासन करणारा, पोसणारा आणि रक्षण करणारा असतो.
कन्या सत्कुलजाता या सा कान्तवशवर्तिनी
जी उत्तम घरात जन्मलेली कन्या आहे आणि पतीच्या इच्छेनुसार वागते,
दुष्टा परपुमांसं च सेवते या नराधमा
पण जी वाईट आणि नीच स्त्री दुसऱ्या पुरुषाची सेवा करते,
उपबर्हणभार्य्याऽहं कन्या चित्ररथस्य च
मी उपवर्णाची पत्नी आहे आणि चित्ररथाची कन्या देखील आहे.
सर्वं कालयितुं शक्तस्त्वं च वेदविदां वर
तुम्ही वेद जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ आहात आणि सर्व काळ मोजू शकता.
मालावतीवचः श्रुत्वा विप्रो वेदविदां वरः 1.15.
मालावतीचे शब्द ऐकून, वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ असलेला ब्राह्मण—
ददर्श मृत्युकन्यां च प्रथमं मालती सती
सर्वप्रथम, सती मालतीने मृत्यूकन्येला पाहिले.
सस्मितां षड्भुजां शान्तां दयायुक्तां महासतीम्
ती हसतमुख, सहा भुजा असलेली, शांत, दयाळू आणि महान पतिव्रता होती.
कालं नारायणांशं च ददर्श पुरतः सती
त्या सतीने समोर काळ पाहिला, जो नारायणाचा अंश होता.
षड्वक्त्रं षोडशभुजं चतुर्विंशतिलोचनम्
त्याला सहा तोंडे, सोळा हात आणि चोवीस डोळे होते.
देवस्य देवं विकृतं सर्वसंहाररूपिणम्
तीने सर्वांचा संहार करणाऱ्या, भीषण रूपातील, देवांचा देव पाहिला.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यमक्षमालाकरं वरम्
त्याचे मुख किंचित हसरे, प्रसन्न होते, हातात जपमाळ होती आणि तो वर देणारा होता.
सती ददर्श पुरतो व्याधिसंघान्सुदुर्जयान्
त्या सतीने समोर जिंकता न येणारे अनेक रोगांचे समूह पाहिले.
स्थूलपादं कृष्णवर्णं धर्मिष्ठं रविनन्दनम्
तिने मोठ्या पायाचा, काळ्या रंगाचा, धर्मनिष्ठ आणि सूर्यपुत्र पाहिला.
धर्माधर्मविचारज्ञं परं धर्मस्वरूपिणम्
तो धर्म आणि अधर्म यांचा निर्णय जाणणारा आणि परम धर्माचे मूर्तिमंत रूप होता.
तांश्च दृष्ट्वा च निःशङ्का पप्रच्छ प्रथमं यमम् 1.15.
त्यांना पाहून, कोणतीही भीती न बाळगता, तिने प्रथम यमाला विचारले.
मालावत्युवाच कालव्यतिक्रमे कान्तं कथं हरसि मे विभो
मालावती म्हणाली: प्रभो, माझ्या पतीला त्याचा काळ येण्याआधी तुम्ही कसा घेऊन जाता?
यम उवाच ईश्वराज्ञां विना साध्वि नामृतं चालयाम्यहम्
यम म्हणाला: सती, परमेश्वराची आज्ञा नसताना मी कोणाच्याही आयुष्याला धक्का लावत नाही.
अहं कालो मृत्युकन्या व्याधयश्च सुदुर्जयाः
मीच काळ आहे, मृत्यूकन्या आहे आणि हे सर्व जिंकता न येणारे रोग आहेत.