कथं गोप्यो दुराराध्यं संप्रापुरीश्वरं परम्
त्या गवळणींनी, जे ईश्वर साधायला फार कठीण आहे, त्या परमेश्वराला कसा मिळवला?
भारावतरणं कृत्वा किं विधाय जगाम सः
पृथ्वीवरील भार हलका केल्यावर त्याने काय केलं आणि कुठे गेला?
सुदुर्लभां हरिकथां तरणिं भवसागरे
हरिकथा ही फार दुर्मिळ आहे, ती संसारसागरातून पार नेणारी होडीसारखी आहे.
पापेंधनानां दहने ज्वलदग्निशिखामिव
पापाच्या संपत्तीचा नाश करण्यासाठी ती जणू जळणाऱ्या अग्नीच्या ज्वाळेसारखी आहे.
तपोजपमहादानात्पृथिव्यां तीर्थदर्शनात् 4.1.
या पृथ्वीवर तप, जप, मोठी दानं आणि तीर्थदर्शन यांमुळे—
दीक्षायाः सर्वयज्ञेषु यत्फलं लभते नरः
दीक्षा आणि सर्व यज्ञांमधून मनुष्याला जे फळ मिळतं—
पित्राऽहं प्रेषितो ज्ञानादानाय तव सन्निधिम्
माझ्या वडिलांनी मला तुझ्या सान्निध्यात ज्ञानदानासाठी पाठवलं.
श्रीनारायण उवाच मया ज्ञातोऽसि धन्यस्त्वं पुण्यराशिः सुमूर्तिमान्
श्री नारायण म्हणाले: मी तुला ओळखलं आहे; तू भाग्यवान आहेस, पुण्याचा सागर आहेस आणि सुंदर रूपाचा आहेस.
जनानां हृदयं सद्यः सुव्यक्तं वचनेन वै
माणसाचं मन त्याच्या बोलण्यावरून लगेचच उघड होतं.
पुत्रे पौत्रे च वचसि प्रतापे चापदि स्त्रियाम्
मुलगा, नातू, बोलणं, शौर्य, संकट आणि स्त्रियांमध्ये—
जीवन्मुक्तोऽसि पूतस्त्वं शुद्धभक्तो गदाभृतः
तू जिवंत असतानाच मुक्त झाला आहेस, पवित्र आहेस, गदाधराचा शुद्ध भक्त आहेस.
पुनासि लोकान्त्सर्वांश्च स्वीयविग्रहदर्शनात्
तुझ्या स्वतःच्या रूपाचं दर्शन झाल्यावर तू सर्व लोकांना पावन करतोस.
यत्र कृष्णकथाः संति तत्रैव सर्वदेवताः
जिथे कृष्णकथा असते, तिथेच सर्व देवता असतात.
कथाः श्रुत्वा कथांते ते यांति सन्तो निरापदम्
कथा ऐकून, कथा संपल्यावर, सज्जन लोक निर्धास्तपणे पुढे जातात.
सद्यः कृष्णकथावक्ता स्वस्य पुंसां शतं शतम् 4.1.
जो कुणी कृष्णाच्या कथा त्वरित सांगतो, तो आपल्या लोकांना शंभरपट अधिक लाभ मिळवून देतो.
प्रष्टा तु प्रश्नमात्रेण पुनाति कुलमात्मनः
पण जो फक्त प्रश्न विचारतो, तोसुद्धा आपल्या कुळाला पवित्र करतो.
शतजन्मतपस्तप्तो जन्मेदं भारते लभेत्
शंभर जन्म तप केलेला मनुष्यच या भारतभूमीत जन्म मिळवतो.
अर्चनं वंदनं मन्त्रजपः सेवनमेव च
पूजा, वंदन, मंत्रजप आणि सेवा—
निवेदनं तस्य दास्यं नवधा भक्तिलक्षणम्
समर्पण, दास्य—ही भक्तीची नऊ लक्षणे आहेत.
न च विघ्नो भवेत्तस्य परमायुर्न नश्यति
त्याला कोणताही अडथळा येत नाही आणि त्याचे श्रेष्ठ आयुष्य कधीच नष्ट होत नाही.
न जहाति समीपं च क्षणं तस्य हरिः स्वयम्
हरी स्वतः त्याच्या जवळून एक क्षणही दूर जात नाही.
सुदर्शनं भ्रमत्येव तस्य पार्श्वे दिवानिशम्
सुदर्शन चक्र त्याच्या बाजूला रात्रंदिवस फिरत असते.
व्याधयो विपदः शोका विप्राश्च न प्रयांति तम्
रोग, संकटे, दुःख आणि वैर करणारे ब्राह्मण त्याच्याजवळ कधीच येत नाहीत.
ऋषयो मुनयः सिद्धाः सन्तुष्टाः सर्वदेवताः 4.1.
ऋषी, मुनी, सिद्ध आणि सर्व देवता संतुष्ट असतात.
तव कृष्णकथायां च रतिरात्यंतिकी सदा
तुझ्या कृष्णकथेत नेहमीच अत्युच्च आणि अखंड आनंद असतो.
विप्रेंद्र का प्रशंसेयं जन्म ते ब्रह्ममानसे
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, ब्रह्माच्या मनातून तुझे जन्म घेणे किती गौरवास्पद आहे, त्याचे वर्णन कसे करावे?
पिता विधाता जगतां कृष्णपादाब्जसेवया
संपूर्ण सृष्टीचे जनक, विश्वनिर्माता, कृष्णाच्या कमळपादांची सेवा करून—
रतिः कृष्णकथायां च यस्याश्रुपुलकोद्गमः
ज्याच्या कृष्णकथेमुळे डोळ्यातून अश्रू येतात आणि अंगावर रोमांच उभे राहतात—
पुत्रदारादिकं सर्वं जानाति श्रीहरेरिति
तो आपल्या सर्व मुलांना, पत्नीला आणि इतरांना श्रीहरीचेच मानतो.
निर्जने तीर्थसंपर्के निःसंगा ये मुदाऽन्विताः
जे एकटे असताना किंवा तीर्थस्थळी राहूनही आनंदाने सर्वसंगपरित्याग करतात—