स्वयं कृष्णश्च गोलोके द्विभुजः श्यामसुन्दरः
स्वतः कृष्ण गोलोकात दोन हातांनी, श्यामसुंदर रूपात आहे.
शश्वद्गोगोपगोपीभिः संयुक्तो गोपरूपधृक्
तो नेहमी गायी, गोप आणि गोपींसह राहतो आणि गोप रूप धारण करतो.
स्वेच्छामयः स्वतन्त्रस्तु परमानन्दरूपधृक्
तो आपल्या इच्छेने, स्वतंत्र असून, परमानंदरूप धारण करतो.
यतो भवन्ति विश्वानि स्थूलसूक्ष्मादिकानि च
त्याच्यापासून सर्व जग, स्थूल आणि सूक्ष्म अशा सर्व गोष्टी उत्पन्न होतात.
गोलोक ऊर्ध्ववैकुण्ठात्पञ्चाशत्कोटियोजनः
गोलोक हे वैकुंठापेक्षा पन्नास कोटी योजनांनी वर आहे.
इदं श्रुतं शम्भुवक्त्रान्मया ते कथितं द्विज
हे द्विजा, मी हे शंभूच्या मुखातून ऐकले आणि तुला सांगितले.
नारायण उवाच पर्शुहस्तस्स वै रामो निर्भयो गन्तुमुद्यतः
नारायण म्हणाले, परशु हातात घेऊन राम निर्धास्तपणे पुढे जाण्यास सज्ज झाला.
गणेश्वरस्तदा दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय यत्नतः
तेव्हा गणेश्वराने हे पाहून झटकन उठून प्रयत्नाने उभा राहिला.
रामस्तं प्रेरयामास हुं कृत्वा तु पुनः पुनः
रामाने त्याला पुन्हा पुन्हा 'हूं' म्हणत पुढे जायला प्रवृत्त केले.
पर्शुनिक्षेपणं कर्तुं मनश्चक्रे भृगुस्तदा
त्याच वेळी भृगुने मनात परशु फेकायचे ठरवले.
अव्यर्थमस्त्रं हे भ्रातर्गुरुपुत्रे कथं क्षिपेः
भाऊ, गुरुच्या पुत्रावर तू निष्फळ शस्त्र कसे काय फेकू शकतोस?
पर्शुं क्षिपन्तं कुपितं रक्तपद्मदलेक्षणम्
परशु फेकताना, रागाने त्याच्या डोळ्यांचा रंग कमळाच्या पाकळ्यांसारखा लाल झाला होता.
पुनर्गणेशं रामश्च प्रेरयामास कोपतः
पुन्हा एकदा, रामाने रागाने गणेशाला पुढे जायला प्रवृत्त केले.
गजाननः समुत्थाय धर्मं कृत्वा तु सक्षिणम्
गजाननाने उठून धर्म प्रस्थापित केला आणि त्याला साक्षी ठेवले.
मम भ्राता त्वमतिथिर्विद्यासम्बन्धतो ध्रुवम् 3.43.
तू माझा भाऊ आहेस आणि ज्ञानाच्या नात्याने नक्कीच माझा पाहुणा आहेस.
न ह्यहं कार्त्तवीर्य्यश्च भूपास्ते क्षुद्रजन्तवः
मी कर्तवीर्य नाही आणि ते राजेसुद्धा नाहीत; ते सगळे क्षुद्र जीव आहेत.
क्षणं तिष्ठ निवर्त्तस्व समरे ब्राह्मणातिथे
क्षणभर थांब, युद्धात मागे वळ, हे ब्राह्मण पाहुण्या.
नारायण उवाच पर्शुं क्षेप्तुं मनश्चक्रे प्रणम्य हरिशङ्करौ
नारायण म्हणाले, त्याने हरि आणि शंकराला वंदन करून परशु फेकायचे ठरवले.
पर्शुं क्षिपन्तं कोपेन तं च रामं गजाननः
रामाने रागाने परशु फेकताना गजाननाने त्याला सामोरे गेले.
योगेन वर्द्धयामास शुण्डां तां कोटियोजनाम्
योगाच्या सामर्थ्याने त्याने आपली सोंड शंभर कोटी योजनांपर्यंत वाढवली.
शतधा वेष्टयित्वा तु भ्रामयित्वा तु तत्र वै
ती सोंड शंभर वेळा गुंडाळून तिथेच फिरवली.
सप्तद्वीपांश्च शैलांश्च मेरुं चाखिलसागरान्
त्याने सातही द्वीप, पर्वत, मेरू आणि सर्व समुद्र व्यापले.
हस्तपादाद्यनाथं तं जडं सर्वांगकम्पितम्
त्याने त्याला हातपाय चालू न शकणारा, जड आणि सर्व अंग थरथर कापणारा केला.
भूर्लोकं च भुवर्लोकं स्वर्लोकं च सुरेश्वरः
देवतांचा स्वामी भुलोक, भुवर्लोक आणि स्वर्गलोक व्यापून टाकला.
गौरीलोकं शम्भुलोकं दर्शयामास नारद 3.43.
नारदाने गौरीचे लोक आणि शंभूचे लोक दाखवले.
पुनरुद्गिरणं चक्रे सनक्रमकरोदकम्
त्याने पुन्हा हाताने पाणी तयार करत उच्चार केला.
मुमूर्षुं तं सन्तरन्तं पुनर्जग्राह लीलया
तो मरणाच्या उंबरठ्यावर असताना, खेळतच त्याला पुन्हा पकडले.
वैकुण्ठं दर्शयामास सलक्ष्मीकं चतुर्भुजम्
त्याने लक्ष्मीसमवेत, चार हातांचा वैकुंठ दाखवला.
पुनः करं च योगेन वर्द्धयामास लीलया
पुन्हा योगाच्या सामर्थ्याने आणि खेळात, त्याचा हात पूर्ववत केला.
वृन्दावनं शृङ्गशतं शैलेन्द्रं रासमण्डलम्
त्याने वृंदावन, शंभर शिखरांचा डोंगर आणि रासमंडळ दाखवले.