लज्जा नास्त्येव लज्जाया मतोऽयं सर्वसम्मतः
तिच्यात खरंच लज्जा नाही; हे सर्वांनी मान्य केले आहे.
सर्वशक्तिमती दुर्गा प्रकृत्या सा च शैलजा
सर्व शक्ती असलेली दुर्गा स्वभावाने शैलराजाची कन्या आहे.
पञ्चधा प्रकृतिर्या च श्रीकृष्णस्य बभूव ह
ती प्रकृती, जी पाच प्रकारांनी प्रकट झाली, ती श्रीकृष्णाचीच होती.
प्राणाधिष्ठातृदेवी या कृष्णस्य परमात्मनः
जी कृष्ण या परमात्म्याच्या प्राणांचे अधिष्ठान करणारी देवी आहे.
विद्याधिष्ठातृदेवी या सावित्री ब्रह्मणः प्रिया
ज्ञानाचे अधिष्ठान करणारी देवी सावित्री, ती ब्रह्माची प्रिय आहे.
सरस्वती द्विधा भूत्वा कृष्णस्य मुख निर्गता
सरस्वती दोन रूपे घेऊन कृष्णाच्या मुखातून प्रकट झाली.
बुद्ध्यधिष्ठातृदेवी या ज्ञानसूः शक्तिसंयुता 3.42.
बुद्धीचे अधिष्ठान करणारी, ज्ञानाचा स्रोत आणि शक्तिसंपन्न अशी देवी.
प्रकृतिः पञ्चधा भ्रातर्गोलोके च बभूव ह
भाऊ, प्रकृती गोलोकातही पाच प्रकारांनी प्रकट झाली.
विप्रेन्द्र नित्यं वैकुण्ठं ब्रह्माण्डात्परमुच्यते
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, वैकुंठ नेहमी ब्रह्मांडापेक्षा वरचे मानले जाते.
तत्र नारायणो देवः कृष्णार्द्धांशश्चतुर्भुजः
तेथे नारायण, जो कृष्णाचा अर्धा अंश आहे, चार हातांनी विराजमान आहे.
स्वयं कृष्णश्च गोलोके द्विभुजः श्यामसुन्दरः
स्वतः कृष्ण गोलोकात दोन हातांनी, श्यामसुंदर रूपात आहे.
शश्वद्गोगोपगोपीभिः संयुक्तो गोपरूपधृक्
तो नेहमी गायी, गोप आणि गोपींसह राहतो आणि गोप रूप धारण करतो.
स्वेच्छामयः स्वतन्त्रस्तु परमानन्दरूपधृक्
तो आपल्या इच्छेने, स्वतंत्र असून, परमानंदरूप धारण करतो.
यतो भवन्ति विश्वानि स्थूलसूक्ष्मादिकानि च
त्याच्यापासून सर्व जग, स्थूल आणि सूक्ष्म अशा सर्व गोष्टी उत्पन्न होतात.
गोलोक ऊर्ध्ववैकुण्ठात्पञ्चाशत्कोटियोजनः
गोलोक हे वैकुंठापेक्षा पन्नास कोटी योजनांनी वर आहे.
इदं श्रुतं शम्भुवक्त्रान्मया ते कथितं द्विज
हे द्विजा, मी हे शंभूच्या मुखातून ऐकले आणि तुला सांगितले.
नारायण उवाच पर्शुहस्तस्स वै रामो निर्भयो गन्तुमुद्यतः
नारायण म्हणाले, परशु हातात घेऊन राम निर्धास्तपणे पुढे जाण्यास सज्ज झाला.
गणेश्वरस्तदा दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय यत्नतः
तेव्हा गणेश्वराने हे पाहून झटकन उठून प्रयत्नाने उभा राहिला.
रामस्तं प्रेरयामास हुं कृत्वा तु पुनः पुनः
रामाने त्याला पुन्हा पुन्हा 'हूं' म्हणत पुढे जायला प्रवृत्त केले.
पर्शुनिक्षेपणं कर्तुं मनश्चक्रे भृगुस्तदा
त्याच वेळी भृगुने मनात परशु फेकायचे ठरवले.
अव्यर्थमस्त्रं हे भ्रातर्गुरुपुत्रे कथं क्षिपेः
भाऊ, गुरुच्या पुत्रावर तू निष्फळ शस्त्र कसे काय फेकू शकतोस?
पर्शुं क्षिपन्तं कुपितं रक्तपद्मदलेक्षणम्
परशु फेकताना, रागाने त्याच्या डोळ्यांचा रंग कमळाच्या पाकळ्यांसारखा लाल झाला होता.
पुनर्गणेशं रामश्च प्रेरयामास कोपतः
पुन्हा एकदा, रामाने रागाने गणेशाला पुढे जायला प्रवृत्त केले.
गजाननः समुत्थाय धर्मं कृत्वा तु सक्षिणम्
गजाननाने उठून धर्म प्रस्थापित केला आणि त्याला साक्षी ठेवले.
मम भ्राता त्वमतिथिर्विद्यासम्बन्धतो ध्रुवम् 3.43.
तू माझा भाऊ आहेस आणि ज्ञानाच्या नात्याने नक्कीच माझा पाहुणा आहेस.
न ह्यहं कार्त्तवीर्य्यश्च भूपास्ते क्षुद्रजन्तवः
मी कर्तवीर्य नाही आणि ते राजेसुद्धा नाहीत; ते सगळे क्षुद्र जीव आहेत.
क्षणं तिष्ठ निवर्त्तस्व समरे ब्राह्मणातिथे
क्षणभर थांब, युद्धात मागे वळ, हे ब्राह्मण पाहुण्या.
नारायण उवाच पर्शुं क्षेप्तुं मनश्चक्रे प्रणम्य हरिशङ्करौ
नारायण म्हणाले, त्याने हरि आणि शंकराला वंदन करून परशु फेकायचे ठरवले.
पर्शुं क्षिपन्तं कोपेन तं च रामं गजाननः
रामाने रागाने परशु फेकताना गजाननाने त्याला सामोरे गेले.
योगेन वर्द्धयामास शुण्डां तां कोटियोजनाम्
योगाच्या सामर्थ्याने त्याने आपली सोंड शंभर कोटी योजनांपर्यंत वाढवली.