ददर्श कार्त्तिकेयं च वामे दक्षे गणेश्वरम् 3.41.
त्याने डाव्या बाजूला कार्तिकेय आणि उजवीकडे गणेश्वर पाहिला.
प्रधानपार्षदगणान्क्षेत्रपालांश्च नारद
नारद, तिथे मुख्य पार्षद आणि क्षेत्रपाल होते.
तान्सम्भाष्य भृगुः शीघ्रं महाबलपराक्रमः
महाबलवान आणि पराक्रमी भृगु त्यांच्याशी पटकन बोलला.
गच्छन्तं तं गणेशश्च क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह
तो जात असताना गणेशाने त्याला, 'थोडा थांब,' असे सांगितले.
ईश्वराज्ञां गृहीत्वाऽहमत्रागत्य क्षणान्तरे
ईश्वराची आज्ञा मिळाल्यावर मी क्षणात इथे आलो.
गणेशवाक्यं परशुरामश्श्रुत्वा महाबलः
गणेशाचे शब्द ऐकून परशुराम, जो फार बलवान आहे, त्याने ते लक्षपूर्वक ऐकले.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे कैलासवर्णनं नामैकचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या भागातील गणपती खंडात नारद आणि नारायण यांच्या संवादात 'कैलासाचे वर्णन' नावाचा एक्केचाळीसावा अध्याय संपला.
परशुराम उवाच प्रणम्य मातरं भक्त्या यास्यामि त्वरितं गृहम्
परशुराम म्हणाले: मी भक्तीभावाने आईला वंदन करून लवकरच घरी जाईन.
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कृत्वा पृथ्वीं च लीलया
मी एकवीस वेळा सहजपणे पृथ्वीवरचे सर्व राजे नष्ट केले,
नानाविद्या यतो लब्धा नानाशस्त्रं सुदुर्लभम्
ज्यांच्याकडून मला अनेक प्रकारचे ज्ञान आणि दुर्मिळ शस्त्रे मिळाली,
सगुणं निर्गुणं चैव भक्तानुग्रहविग्रहम्
जे सगुण आणि निर्गुण दोन्ही आहेत, भक्तांवर कृपा करणारे मूर्तिमंत रूप आहेत,
स्वेच्छामयं दयासिन्धुं दीनबन्धुं मुनीश्वरम्
स्वेच्छेने वावरणारे, दयाळू, दीनांचे मित्र आणि ऋषींचे स्वामी आहेत,
परापराणां स्रष्टारं पुरुहूतं पुरस्कृतम्
जे सर्व श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ जीवांचे सृष्टीकर्ता आहेत, आणि इंद्राने सन्मानित आहेत,
सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वमंगलकारणम्
सर्व शुभ गोष्टींचे मूळ आणि सर्व शुभतेचे कारण आहेत,
आशुतोषं प्रसन्नास्यं शरणागतवत्सलम्
जे लवकर प्रसन्न होतात, प्रसन्न चेहरा असतात आणि शरण आलेल्यांवर प्रेम करतात,
इत्थं परशुरामोऽस्थादुक्त्वा गणपतेः पुरः
अशा प्रकारे परशुराम गणपतीसमोर उभा राहिला आणि हे बोलला.
क्षणं तिष्ठ क्षणं तिष्ठ शृणु भ्रातरिदं वचः 3.42.
थोडा थांब, थोडा थांब, भाऊ, हे माझे बोल ऐक.
स्त्रीसंयुक्तं च पुरुषं यः पश्यति नराधमः
जो मनुष्य स्त्रीसोबत असलेल्या पुरुषाकडे पाहतो, तो सर्वांत नीच आहे.
विशेषतश्च पितरं गुरुं भूतपतिं द्विज
विशेषतः वडील, गुरु, प्राण्यांचा स्वामी किंवा ब्राह्मण यांच्याकडे,
रहः सुरतसंसक्तं नहि पश्येद्विचक्षणः
कोणतीही व्यक्ती गुप्त प्रेमात गुंतलेली असेल, तर सुज्ञाने तिथे पाहू नये.
स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्तसु जन्मसु कामतोऽपि विमूढश्च सोऽन्धो भवति निश्चितम्
अशा माणसाला सात जन्म स्त्रियांचा वियोग निश्चितच होतो; वासनेने अंध झाल्यास तो नक्कीच अंध होतो.
गणेशस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्य भृगुनन्दनः
गणेशाचे बोल ऐकून भृगुनंदन हसला.
परशुराम उवाच इदमेवमहो नैवं श्रुतमीश्वरवक्त्रतः
परशुराम म्हणाले, "हे मी कधीच परमेश्वराच्या तोंडून ऐकले नव्हते."
श्रुतं श्रुतौ वाक्यमिदं कामिनां च विकारिणाम् यास्याम्यन्तःपुरं भ्रातस्तव किं तिष्ठ बालक
हे वचन मी शास्त्रात वाचले आहे, ते वासनांनी भरलेल्या आणि चंचल मनाच्या लोकांसाठी आहे. भाऊ, मी आता तुझ्या अंतःपुरात जातो; बाळा, तू इथे का उभा आहेस?
यथादृष्टि करिष्यामि मत्कार्य्यं समयोचितम्
माझ्या दृष्टीने योग्य वेळ आणि कारणानुसार मी माझे काम करीन.
जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ
पार्वती आणि परमेश्वर हे दोघेही या जगाचे आईवडील आहेत.
सर्वरूपः शङ्करश्च सर्वारूपा च पार्वती 3.42.
शंकर सर्व रूपांचा आहे आणि पार्वतीही सर्व रूपांची आहे.
क्रीडा लज्जा भीतिभंगो ग्राम्यस्यैव न चेशितुः
खेळ, लाज आणि लोकांचा भिती हे सगळे फक्त सांसारिक लोकांचे असतात, परमेश्वराचे नाहीत.
लज्जायाश्च कुतो लज्जा लज्जेशस्य च सा कुतः
लाजेचे मूर्तिमंत रूप असलेल्या आणि लाजेच्या अधिपतीला लाज कुठून येईल?
शीतं शैत्यमहो भ्रातर्निदाघो दाहमेव च
भाऊ, थंडी आणि उष्णता, गारवा आणि जळजळ — हे सगळे त्याला कसे लागू शकतात?