विशालाक्षं च बाणं च विरूपाक्षं महाबलम् 3.41.
तेथे विशालाक्ष, बाण आणि बलवान विरूपाक्ष होते.
संहारभैरवं कालभैरवं च भयङ्करम्
तिथे संहारभैरव आणि भयंकर काळभैरव उभे होते,
कृष्णाङ्गभैरवं चैव क्रोधभैरवमुल्बणम्
तसेच कृष्णांगभैरव आणि उग्र क्रोधभैरवही होते.
सिद्धेंद्रादीन्रुद्रगणान्विद्याधरसुगुह्यकान्
सिद्धांचे प्रमुख, रुद्रगण, विद्याधर आणि श्रेष्ठ गुह्यक तिथे होते.
वेतालान्दानवांश्चैव योगीन्द्रांश्च जटाधरान्
तसेच वेताळ, दानव आणि जटाधारी योगींद्रही तिथे होते.
तान्दृष्ट्वा नन्दिकेशाज्ञां गृहीत्वा भृगुनन्दनः
त्यांना पाहून भृगुपुत्राने नंदिकेशाची आज्ञा घेतली.
रत्नेन्द्रसारखचितं ददर्श शतमन्दिरम्
त्याने उत्तम रत्नांनी मढवलेली शंभर राजवाडे पाहिले.
अमूल्यरत्नरचितैर्मुक्तानिर्म्मलदर्पणैः
अमूल्य रत्नांनी आणि स्वच्छ, निर्मळ मोत्यांच्या आरश्यांनी बनवलेले,
गोरोचनाभिर्मणिभिर्युतं स्तम्भसहस्रकैः
गोरचन, रत्न आणि हजारो खांबांनी सजवलेले होते.
ददर्शाभ्यन्तरं द्वारं नानाचित्रैश्च चित्रितम्
त्याने आतले दार पाहिले, जे विविध नक्षीने सुशोभित होते.
ददर्श कार्त्तिकेयं च वामे दक्षे गणेश्वरम् 3.41.
त्याने डाव्या बाजूला कार्तिकेय आणि उजवीकडे गणेश्वर पाहिला.
प्रधानपार्षदगणान्क्षेत्रपालांश्च नारद
नारद, तिथे मुख्य पार्षद आणि क्षेत्रपाल होते.
तान्सम्भाष्य भृगुः शीघ्रं महाबलपराक्रमः
महाबलवान आणि पराक्रमी भृगु त्यांच्याशी पटकन बोलला.
गच्छन्तं तं गणेशश्च क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह
तो जात असताना गणेशाने त्याला, 'थोडा थांब,' असे सांगितले.
ईश्वराज्ञां गृहीत्वाऽहमत्रागत्य क्षणान्तरे
ईश्वराची आज्ञा मिळाल्यावर मी क्षणात इथे आलो.
गणेशवाक्यं परशुरामश्श्रुत्वा महाबलः
गणेशाचे शब्द ऐकून परशुराम, जो फार बलवान आहे, त्याने ते लक्षपूर्वक ऐकले.
इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे कैलासवर्णनं नामैकचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या भागातील गणपती खंडात नारद आणि नारायण यांच्या संवादात 'कैलासाचे वर्णन' नावाचा एक्केचाळीसावा अध्याय संपला.
परशुराम उवाच प्रणम्य मातरं भक्त्या यास्यामि त्वरितं गृहम्
परशुराम म्हणाले: मी भक्तीभावाने आईला वंदन करून लवकरच घरी जाईन.
त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपां कृत्वा पृथ्वीं च लीलया
मी एकवीस वेळा सहजपणे पृथ्वीवरचे सर्व राजे नष्ट केले,
नानाविद्या यतो लब्धा नानाशस्त्रं सुदुर्लभम्
ज्यांच्याकडून मला अनेक प्रकारचे ज्ञान आणि दुर्मिळ शस्त्रे मिळाली,
सगुणं निर्गुणं चैव भक्तानुग्रहविग्रहम्
जे सगुण आणि निर्गुण दोन्ही आहेत, भक्तांवर कृपा करणारे मूर्तिमंत रूप आहेत,
स्वेच्छामयं दयासिन्धुं दीनबन्धुं मुनीश्वरम्
स्वेच्छेने वावरणारे, दयाळू, दीनांचे मित्र आणि ऋषींचे स्वामी आहेत,
परापराणां स्रष्टारं पुरुहूतं पुरस्कृतम्
जे सर्व श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ जीवांचे सृष्टीकर्ता आहेत, आणि इंद्राने सन्मानित आहेत,
सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वमंगलकारणम्
सर्व शुभ गोष्टींचे मूळ आणि सर्व शुभतेचे कारण आहेत,
आशुतोषं प्रसन्नास्यं शरणागतवत्सलम्
जे लवकर प्रसन्न होतात, प्रसन्न चेहरा असतात आणि शरण आलेल्यांवर प्रेम करतात,
इत्थं परशुरामोऽस्थादुक्त्वा गणपतेः पुरः
अशा प्रकारे परशुराम गणपतीसमोर उभा राहिला आणि हे बोलला.
क्षणं तिष्ठ क्षणं तिष्ठ शृणु भ्रातरिदं वचः 3.42.
थोडा थांब, थोडा थांब, भाऊ, हे माझे बोल ऐक.
स्त्रीसंयुक्तं च पुरुषं यः पश्यति नराधमः
जो मनुष्य स्त्रीसोबत असलेल्या पुरुषाकडे पाहतो, तो सर्वांत नीच आहे.
विशेषतश्च पितरं गुरुं भूतपतिं द्विज
विशेषतः वडील, गुरु, प्राण्यांचा स्वामी किंवा ब्राह्मण यांच्याकडे,
रहः सुरतसंसक्तं नहि पश्येद्विचक्षणः
कोणतीही व्यक्ती गुप्त प्रेमात गुंतलेली असेल, तर सुज्ञाने तिथे पाहू नये.