ॐ ह्रीं दुर्गायै स्वाहा च हस्तौ पादौ सदाऽवतु
ॐ ह्रीं दुर्गायै स्वाहा हा मंत्र नेहमी माझ्या हातांना आणि पायांना रक्षण करो.
प्राच्यां पातु महामाया चाग्नेय्यां पातु कालिका
पूर्व दिशेला महामाया माझं रक्षण करो, आग्नेयेला काळिका माझी राखण करो.
पश्चिमे पार्वती पातु वाराही वारुणे सदा
पश्चिमेला पार्वती माझं रक्षण करो, वायव्येला वाराही नेहमी माझी राखण करो.
ऊर्ध्वं नारायणी पातु त्वम्बिकाऽधः सदाऽवतु
वरती नारायणी माझं रक्षण करो, खाली अंबिका नेहमी माझी देखरेख करो.
इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम्
बाळा, मी तुला सर्व मंत्रांचा संग्रह सांगितला आहे.
सुस्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम्
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केल्याने आणि सर्व यज्ञ केल्याने जे फळ मिळतं—
गुरुमभ्यर्च्य विधिवद्वस्त्रालंकारचन्दनैः 3.39.
गुरूची योग्य रीतीने वस्त्र, दागिने आणि चंदनाने पूजा केल्यावर—
स च त्रैलोक्यविजयी सर्वशत्रुप्रमर्दकः
तो मनुष्य तीनही लोकांवर विजय मिळवतो आणि सर्व शत्रूंना नष्ट करतो.
शतलक्षं प्रजप्तोऽपि न मन्त्रः सिद्धिदायकः
मंत्र शंभर हजार वेळा जरी म्हटला तरी तो सिद्धी देत नाही—
कवचं काण्वशाखोक्तमुक्तं नारद सिद्धिदम्
पण हे कवच, कान्व शाखेत सांगितलेलं, नारद, सिद्धी देणारं आहे.
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे दुर्गतिनाशिनीकवचं नामैकोनचत्वारिंशतमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या गणपतिखंडातील नारद-नारायण संवादात 'दुर्गतिनाशिनी कवच' नावाचा एकेचाळीसावा अध्याय समाप्त.
नारायण उवाच सपुत्रं च सहस्राक्षं जघान भृगुनन्दनः
नारायण म्हणाले: भृगुंच्या पुत्राने सहस्राक्ष आणि त्याच्या मुलांना पराभूत केले.
कृत्वा युद्धं तु सप्ताहं ब्रह्मास्त्रेण प्रयत्नतः पतिते तु सहस्राक्षे कार्तवीर्य्यार्जुनः स्वयम्
सात दिवस युद्ध करून, ब्रह्मास्त्राचा काळजीपूर्वक वापर केला. सहस्राक्ष पडल्यावर, कार्तवीर्य अर्जुन स्वतः—
सुवर्णरथमारुह्य रत्नसारपरिच्छदम्
—सोन्याच्या रथावर बसला, जो उत्तम रत्नांनी सजवलेला होता.
समरे तं परशुरामो राजेन्द्रं च ददर्श ह
समरभूमीत परशुरामाने त्या राजाला पाहिले.
रत्नातपत्रभूषाढ्यं रत्नालंकारभूषितम्
तो रत्नांच्या छत्राने आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सुशोभित होता.
राजा दृष्ट्वा मुनीन्द्रं तमवरुह्म रथादहो
राजाने त्या ऋषीश्रेष्ठाला पाहून, आपल्या रथातून खाली उतरला.
ददौ शुभाशिषं तस्मै रामश्च समयोचितम्
त्याने त्याला शुभाशीर्वाद दिले आणि रामानेही योग्य उत्तर दिले.
उभयोः सेनयोर्युद्धमभवत्तत्र नारद क्षतविक्षतसर्वाङ्गाः कार्त्तवीर्य्यप्रपीडिताः
नारद, दोन्ही सैन्यांमध्ये भीषण युद्ध पेटलं. सर्वजण कर्त्तवीर्याच्या आघाताने जखमी आणि थकले गेले.
नृपस्य शरजालेन रामः शस्त्रभृतां वरः 3.40.
शस्त्रधारींत श्रेष्ठ असलेल्या रामाला राजाच्या बाणांच्या वर्षावाने घायाळ केलं.
चिक्षेप रामश्चाग्नेयं बभूवाग्निमयं रणे
रामाने अग्निविषयक अस्त्र सोडलं आणि ते रणभूमीत जणू अग्निस्वरूप झालं.
चिक्षेप रामो गान्धर्वं शैलसर्पसमन्वितम्
रामाने गंधर्वास्त्र सोडलं, ज्यासोबत पर्वतसमान सर्पही होते.
चिक्षेप रामो नागास्त्रं दुर्निवार्य्यं भयंकरम्
रामाने नागास्त्र सोडलं, जे अत्यंत भयंकर आणि थांबवणं कठीण होतं.
माहेश्वरं च भगवांश्चिक्षेप भृगुनन्दनः
भृगुनंदनानेही महेश्वरास्त्र सोडलं.
ब्रह्मास्त्रं चिक्षिपे रामो नृपनाशाय नारद
नारद, रामाने राजाचा विनाश करण्यासाठी ब्रह्मास्त्र सोडलं.
दत्तदत्तं च यच्छूलमव्यर्थं मन्त्रपूर्वकम्
त्याने मंत्रबळाने सिद्ध झालेलं, कधीही निष्फळ न होणारं शूल दिलं आणि घेतलं.
शूलं ददर्श रामश्च शतसूर्य्यसमप्रभम्
रामाने ते शूल पाहिलं, जे शंभर सूर्यांसारखं तेजस्वी होतं.
पपात शूलं समरे रामस्योपरि नारद
नारद, ते शूल रणभूमीत रामावर कोसळलं.
पतिते तु तदा रामे सर्वे देवा भयाकुलाः
राम खाली पडताच सर्व देवता घाबरून गेल्या.
शङ्करश्च महाज्ञानी महाज्ञानेन लीलया 3.40.
महाज्ञानी शंकराने आपल्या महान ज्ञानाने सहजपणे लीला केली.