इति ते कथितं वत्स सर्वमन्त्रौघविग्रहम् 3.37.
मुला, मी तुला सर्व मंत्रांचा संग्रह सांगितला आहे.
सप्तद्वीपेश्वरो राजा सुचन्द्रोऽस्य प्रभावतः
सप्तद्वीपांचा स्वामी राजा सुचंद्र, या कवचाच्या प्रभावाने—
प्रचेता लोमशश्चैव यतः सिद्धो बभूव ह
प्रचेतस आणि लोमश, खरंच, या कवचामुळे सिद्ध झाले.
यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् निश्चितं कवचस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
ज्याच्याकडे सिद्ध कवच असेल, तो सर्व सिद्धींचा स्वामी होतो; नक्कीच, या कवचाच्या सोळाव्या भागाइतकी शक्तीही इतरांना मिळू शकत नाही.
इदं कवचमज्ञात्वा भजेत्कालीं जगत्प्रसूम्
हे कवच न जाणता जो कोणी जगद्जननी काळीची उपासना करतो—
इति श्रीब्रह्मवैवर्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायणसंवादे भद्रकालीकवचनिरूपणं नाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः
श्रीब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या तिसऱ्या भागातील गणपतिकांडात नारद-नारायण संवादात 'भद्रकाळी कवचाचे वर्णन' नावाचा सदतीसावा अध्याय येथे संपला.
नारायण उवाच अगमत्पुष्कराक्षस्तु सेनात्र्यक्षौहिणीयुतः
नारायण म्हणाले— पुष्कराक्ष आपल्या तीन अक्षौहिणी सैन्यासह तेथे आला.
सूर्य्यवंशोद्भवो राजा सुचन्द्रतनयो महान्
सूर्यवंशात जन्मलेला, सुचंद्राचा हा तेजस्वी पुत्र मोठा राजा होता.
महालक्ष्म्याश्च कवचं गले यस्य मनोहरम्
त्याच्या गळ्यात महालक्ष्मीचे मनोहारी कवच होते.
तं दृष्ट्वा भ्रातरः सर्वे रैणुकेयस्य धीमतः
त्याला पाहून, धीरगंभीर रेनुकेयाचे सर्व भाऊ—
राजेन्द्रः शरजालेन च्छेदयामास तांस्तथा
राजाने त्या सर्वांना बाणांच्या वर्षावाने छाटून टाकले.
चिच्छिदुः स्यन्दनं राज्ञस्ते वीराः पञ्चबाणतः
राजाचे ते वीरांनी पंचबाणाच्या बाणांनी रथ फोडून टाकला.
तद्धनुः सप्तबाणेन तूर्णं वै पञ्चबाणतः
त्या धनुष्याला पंचबाणाने सात बाणांनी झटक्यात मोडून टाकले.
ते च त्र्यक्षौहिणीं सेनान्निजघ्नुश्चापि लीलया गले बभूव तच्छूलं राज्ञः पुष्करमालिका
त्यांनी सहजपणे तीन अक्षौहिणी सैन्याचा संहार केला; राजाच्या गळ्यात कमळमाळेने सजलेलं भाला होतं.
शक्तिं च परिघं चैव भुशुण्डीं मुद्गरं तथा
त्याने शूल, गदा, भुशुंडी आणि मूस असे शस्त्र फेकले.
तानि शस्त्राणि चूर्णानि क्ष्माभृतो देहयोगतः 3.38.
ती सर्व शस्त्रं आणि राजाचा देह जमिनीला लागल्यावर धुळीस मिळाली.
रथं धनुश्च शस्त्राणि चास्त्राणि विविधानि च
रथ, धनुष्य, शस्त्रं आणि विविध अस्त्रं—
राजा स्यन्दनमारुह्य पुष्कराक्षो महाबलः
बलवान पुष्कराक्ष राजा रथावर चढला.
चिच्छिदुः शरजालं ते वीराः शस्त्रास्त्रपाणयः
त्या शस्त्रास्त्रांनी सज्ज वीरांनी बाणांचा मारा छाटून टाकला.
भ्रातॄंश्च निद्रितान्दृष्ट्वा जामदग्न्यो महाबलः
जामदग्न्याचा बलवान पुत्राने भावंडं बेशुद्ध पडलेली पाहिली.
बोधयित्वा तान्निवार्य्य जगाम रणमूर्द्धनि
त्यांना जागं करून, थांबवून, तो रणभूमीच्या अग्रभागी गेला.
छित्त्वा राज्ञः किरीटं च पर्शुर्भूमौ पपात ह
राजाचं मुकुट छाटून, परशु जमिनीवर पडला.
तदा शङ्करशूलं च चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
तेव्हा त्याने मंत्रपूर्वक शंकराचं त्रिशूल फेकलं.
राजा निहन्तुं तं रामं शरजालं चकार ह
रामाला मारण्यासाठी राजाने बाणांचा मारा केला.
क्रमेण राजा नानास्त्रं चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम्
राजाने एकामागून एक मंत्रपूर्वक विविध अस्त्रं फेकली.
भृगुश्चिक्षेप नानास्त्रं महासन्धानपूर्वकम् 3.38.
भृगुनेही मोठ्या मंत्रोच्चाराने अनेक अस्त्रं फेकली.
रामश्चिक्षेप सन्धाय ब्रह्मास्त्रं मन्त्रपूर्वकम्
रामाने मंत्रपूर्वक ब्रह्मास्त्र तयार करून सोडलं.
सर्वाण्यस्त्राणि शस्त्राणि रामः पाशुपतं विना
रामाने पशुपतास्त्र सोडून इतर सर्व अस्त्रं आणि शस्त्रं परतवली.
रामः स्तुत्वा शिवं नत्वाऽऽददे पाशुपतं मुने
रामाने शिवाची स्तुती करून नमस्कार केला आणि पाशुपत अस्त्र उचलले, हे मुनी.
ब्राह्मण उवाच नरं हन्तुं पाशुपतं कोपात्किं क्षिपसि भ्रमात्
ब्राह्मण म्हणाले: क्रोधाने, तू माणसावर पाशुपत अस्त्र का सोडतोस? हे तर चुकून घडते आहे.